Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 lipca 2015 r., II SA/Ol 434/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 lipca 2015 r., II SA/Ol 434/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 czerwca 2015r. sygn. akt II SA/Ol 434/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości postanawia 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2015r. sygn. akt II SA/Ol 434/15 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji WSA/post.1 – sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 A. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr "[...]" w obrębie W. gmina K., stanowiącej własność skarżącej, poprzez udzielenie zezwolenia "[...]" Sp. z o.o. Oddział w G. Zakład w O. na założenie i przeprowadzenie przez przedmiotową nieruchomość gazociągu wysokiego ciśnienia relacji M.-M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że decyzja wywołuje trudne do odwrócenia skutki. Podała, że w przypadku jej wykonania i zajęcia nieruchomości pod planowaną trasę gazociągu możliwość racjonalnego zagospodarowania nieruchomości zostanie bezpowrotnie utracona, w szczególności jej zabudowanie, co w ocenie skarżącej narazi ją na szkody.

3 Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że dokonując oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej pod katem przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a) Sąd nie stwierdził, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazano, że przedmiotem skargi jest decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie przez nieruchomość skarżącej gazociągu wysokiego ciśnienia, a wydanie takiej decyzji nie skutkuje jeszcze rozpoczęciem prac budowlanych. Ponadto wyjaśniono, że jeśli wykonanie decyzji wpłynie na stan nieruchomości, a przywrócenie jej do stanu poprzedniego będzie niemożliwe lub też wymagać będzie nadmiernych trudności lub kosztów, skarżącej będzie przysługiwać stosowne odszkodowanie.

4 Na postanowienie to zażalenie wniosła A. C., zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 2011r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2014r., poz. 518 ze zm., dalej jako: u.g.n.) poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości w sytuacji, gdy art. 9 u.g.n. nakazuje wstrzymanie wykonalności decyzji z urzędu w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. W uzasadnieniu podała, że Wojewoda nie wstrzymał wykonalności decyzji, co stanowi oczywiste naruszenie art. 9 u.g.n. W tej sytuacji niedopuszczalna jest odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej z powodu negatywnej oceny przesłanki zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że błąd organu nie może pociągać za sobą ujemnych skutków dla skarżącej, a zaniechanie wstrzymania wykonania decyzji przez organ powoduje pogorszenie jej sytuacji w stosunku do osób, co do których o takim wstrzymaniu orzeczono. Stanowi to naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. Podniosła ponadto, że doręczono jej decyzję Starosty K. o pozwoleniu na budowę gazociągu na jej działce, co stanowi zmianę okoliczności i bezpośrednie zaistnienie ryzyka wykonania zaskarżonej decyzji wywołującej trudne do odwrócenia skutki.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

7 Podnieść należy, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę wyłącznie treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

8 Jednakże w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Zgodnie zaś z art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2013r. (sygn. akt I OZ 1041/13, LEX nr 1436996) oznacza to, że w sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, czy też jej braku lub lakonicznych stwierdzeniach we wniosku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd pierwszej instancji. Nawet gdy wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowany do sądu, posiada pewne mankamenty, na przykład lakonicznie uzasadnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n. niedopuszczalna jest odmowa wstrzymania wykonania decyzji. Taki sam pogląd został wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 września 2010r. (sygn. akt I OZ 717/10, LEX nr 741971) oraz z dnia 8 października 2008r. (sygn. akt I OZ 770/08, LEX nr 1130771).

9 W niniejszej sprawie – jak wskazano wyżej – podstawą prawna do wydania zaskarżonej decyzji Wojewody stanowił przepisy art. 124 ust. 1 u.g.n., który to przepis mieści się w dziale III tej ustawy i nie jest przepisem stanowiącym wyjątek, w myśl art. 9 u.g.n. Zatem skoro organ administracyjny na podstawie art. 9 u.g.n. z urzędu nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji, to winien uczynić to sąd administracyjny. W tej sytuacji zażalenie skarżącej jest oczywiście uzasadnione.

10 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.