Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008 r., II SA/Ol 26/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2008 r., II SA/Ol 26/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na pismo Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwał Zarządu Województwa postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 Skarżąca S. S. wniosła skargę na pismo Wojewody z dnia "[...]" odmawiające stwierdzenia nieważności uchwał Zarządu Województwa z dnia "[...]":

3 - Nr "[...]" w sprawie odwołania pana "[...]" ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w "[...]",

4 - Nr "[...]" w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Szkół w "[...]" oraz określenia składników wynagrodzenia osobie pełniącej obowiązki dyrektora. Twierdząc, że zaskarżone pismo jest decyzją, skarżąca wniosła o jej uchylenie jako niecelowej i niezgodnej z prawem oraz uchylenie w/w uchwał.

5 Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, bowiem nie wydał żadnej decyzji bądź rozstrzygnięcia nadzorczego w tej sprawie, a zaskarżone pismo jest jedynie informacją dla skarżącej, od której nie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

6 Sąd zważył, co następuje:

7 Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Pismo Wojewody z dnia "[...]" nie może zostać potraktowane jako decyzja lub rozstrzygnięcie nadzorcze. Pismo nie zawiera elementów charakteryzujących decyzję administracyjną, tj. nie jest władczym przejawem woli rozstrzygającym konkretną sprawę w stosunku do konkretnej osoby i wydanym z zachowaniem określonej procedury. Pismo to nie nosi też znamion rozstrzygnięcia nadzorczego.

8 Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wypowiadał się przeciwko formalizacji działań organów nadzoru przy odmowie stwierdzenia nieważności uchwał lub zarządzeń ze względu na brak ich wadliwości (np. Postanowienie NSA z 23 marca 1994 r., SA/Ł 703/94, Postanowienie NSA z 8 lipca 1991 r. SA/Ka 491/91, Postanowienie NSA z 24 marca 1998 r. II SA 1155/97, Wyrok NSA z 15 stycznia 1992 r. SA/Wr 22/92, Wyrok NSA z 3 października 2000 r. III SA 1387/00). W tych orzeczeniach wprost stwierdzał, że pismo organu nadzoru informujące o braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktów organów województwa, powiatu i gminy nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym lub decyzją i uprawnienie do wniesienia skargi na takie pismo nie przysługuje. Tę linię orzecznictwa w zdecydowanej większości poparła doktryna. Powyższe poglądy podziela też Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Obowiązujące przepisy nie obligują organu nadzoru do wydania orzeczenia odmawiającego zastosowania środka nadzorczego. Zgodnie z przepisami Konstytucji RP i ustaw ustrojowych organy te mogą wkraczać w działalność samorządową tylko w przypadkach określonych ustawami. Oznacza to, że organy nadzoru nie mają kompetencji do orzekania o zgodności z prawem uchwał i zarządzeń podejmowanych przez organy samorządów. Organowi nadzoru przysługuje jedynie uprawnienie do wydawania rozstrzygnięć nadzorczych stwierdzających nieważność określonych aktów lub wskazujących, że akt wydano z naruszeniem prawa. Takie rozstrzygnięcia muszą zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o możliwości zaskarżenia aktu. Natomiast pismo informujące o braku przesłanek do stwierdzenia nieważności uchwał lub zarządzeń nie musi zawierać tych elementów. Interwencje osób trzecich mogą być przez organ traktowane co najwyżej jako "sygnał w sprawie".

9 Ocena, czy uchwała lub zarządzenie wymaga wzruszenia, jest wyłączną domeną tegoż organu, zaś postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu, a złożenie w tej materii wniosku przez jakikolwiek podmiot nie skutkuje wszczęciem postępowania (tak: Paweł Chmielnicki w "Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w Polsce", str. 154-156, Wyd. Prawnicze 2006 oraz Komentarz do ustawy o samorządzie Województwa, str. 407, Lexis-Nexis 2005).

10 W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 86 § 1 i 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zmianami).