Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2004 r., II SAB/Lu 46/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2004 r., II SAB/Lu 46/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek-sprawozdawca, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Referent Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2004r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę

Uzasadnienie

2 T. W. złożyła skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej .

3 Skarżąca wyjaśniła, że w sprawie o udzielenie jej pomocy społecznej w postaci żywności Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wydał wyrok, sygn. akt II SA/Lu 864/00, którym uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]maja 2000r., znak: SKO [...] oraz decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] kwietnia 2000r., znak: OPS [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

4 Mimo to, organ administracyjny nie wydał w sprawie żadnej decyzji, naruszając art.35 i 104kpa.

5 W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie.

6 W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu [...]kwietnia 2000r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wydał decyzję odmawiającą przyznania T.W. zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności. T. W. odwołała się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , które decyzją z dnia [...]maja 2000r. utrzymało tę decyzję w mocy.

7 Następnie T.W. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który wyrokiem z dnia 15 lutego 2001r., sygn. akt NSA/Lu 864/00 uchylił zaskarżoną decyzję, jak również poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej.

8 Po ponownym rozpoznaniu sprawy Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wydał w dniu [...] grudnia 2001r. decyzję, znak: OPS [...] odmawiającą przyznania T. W. zasiłku celowego na zakup żywności.

9 W tej sytuacji nie można zatem mówić o bezczynności organu, lecz o decyzji niekorzystnej dla wnioskodawczyni.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zgodnie z art. 3 §2pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem.( art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz.1269)

12 Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art.35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji ( por. wyrok NSA z 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87)

13 W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

14 W rozpatrywanej sprawie Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w wykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 15 lutego 2001r. rozpoznał ponownie sprawę i w dniu [...] grudnia 2001r. wydał decyzję odmawiającą T. W. przyznania zasiłku celowego na zakup żywności.

15 Organ rozpatrzył zatem wniosek skarżącej i nie ma podstaw do uwzględnienia jej skargi i zobowiązania go do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

16 Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na mocy art.151 powołanej wyżej ustawy.