Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2015 r., II SAB/Lu 355/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2015 r., II SAB/Lu 355/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skargi z dnia 20 maja 2013 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zasiłku okresowego i zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Z. W. wniósł w dniu 23 lipca 2014r. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze . w sprawie skargi z dnia 20 maja 2013r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego Kolegium z dnia ... utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej ...z dnia .. o odmowie przyznania zasiłku okresowego i zasiłku okresowego na opłacenie pomocy dla osób drugich.

3 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze .. wniosło o jej odrzucenie, wyjaśniając że skarżący wniósł już wcześniej skargę z dnia 1 lipca 2013r. na bezczynność Kolegium dotyczącą tej samej skargi o wznowienie z dnia 20 maja 2013r.

4 Postanowieniem z dnia 6 listopada 2013r., sygn. akt II SAB/Lu 430/13 Wojewódzki Sąd Administracyjne w Lublinie odrzucił skargę ze względu na to, że skarżący dokonał wezwania organu od usunięcia naruszenia prawa w dniu wniesienia skargi tj. 1 lipca 2013r.

5 Następnie postanowieniem z dnia 21 października 2013r. Kolegium wszczęło postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia ..., a następnie decyzją z dnia .. odmówiło uchylenia tej decyzji, załatwiając w ten sposób skargę Z. W. z dnia 20 maja 2013r.

6 W dniu 23 października 2013r. (data wpływu) Z. W. wniósł jednak ponownie skargę z dnia 14 października 2013r. na "przewlekłą bezczynność" Kolegium w sprawie jego skargi z dnia 20 maja 2013r.

7 Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt II SAB/Lu 709/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę, stwierdzając jednak, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a ze względu na wydanie przez organ decyzji z dnia ... umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Kolegium do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 20 maja 2013r.

8 W sytuacji występującej w sprawie Kolegium uznało, że rozpatrzenie przez Sąd skargi z dnia 14 października 2013r. na "przewlekłą bezczynność" czyni niedopuszczalnym ponowne rozpatrywanie kolejnej skargi z dnia 23 lipca 2014r. na przewlekłość w tym samym przedmiocie.

9 Poza tym, skoro poprzednie postępowanie zostało zakończone wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r., a było ono poprzedzone wezwaniem z dnia 1 lipca 2013r., to obecnie to samo wezwanie nie może uwzględniane, a ewentualną przewlekłość postępowania organu Sąd powinien oceniać od daty wydania wyroku z dnia 26 czerwca 2014r.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

11 Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

12 W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Okoliczność ta zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej i między tymi samymi stronami zostało wszczęte i trwa nadal.

13 Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

14 Jak bowiem wynika z akt sprawy oznaczonej sygnaturą II SAB/Lu 709/13 skarżący Z. W. wniósł już wcześniej skargę z dnia 14 października 2013r. (data wpływu 23 października 2013r.) w tym samym przedmiocie tj. na "przewlekłą bezczynność" Samorządowego Kolegium Odwoławczego ... w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia 20 maja 2013r., a prawomocnym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił skargę stwierdzając, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i jednocześnie – ze względu na wydaną po wniesieniu skargi decyzję organu - umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 20 maja 2013r. Jak wynika z akt tej sprawy, Sąd badał nie tylko to, czy wniosek z dnia 20 maja 2013r. został załatwiony formalnie, ale analizował również przebieg postępowania, w tym zachowanie przez organ ustawowych terminów. Z powyższego wynika, że Sąd oceniał również to czy nie zachodziła przewlekłość postępowania, czemu dał wyraz uwzględniając skargę i stwierdzając, że bezczynność (która w szerokim znaczeniu obejmuje również przewlekłe prowadzenie postępowania) nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

15 W tej sytuacji wniesienie kolejnej skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego ... dotyczącego wniosku (skargi) z dnia 20 maja 2013r. o wznowienie postępowania jest niedopuszczalne na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

16 O tożsamości tych spraw świadczy również i to, że skarżący nie dokonał- przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie - nowego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, wskazując w skardze wprost na wezwanie z dnia 1 lipca 2013r., które poprzedzało wniesienie skargi z dnia 14 października 2013r. (data wpływu 23 października 2013r.).

17 W konsekwencji skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., a gdyby nawet potraktować ją jako nie tożsamą ze sprawą zakończoną wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 26 czerwca 2014r., sygn. akt II SAB/Lu 709/13, to również jest ona niedopuszczalna z powodu braku wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. tj. bez dokonania aktualnego (dotyczącego nowej sprawy) wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, co również uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

18 Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.