Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2004 r., II SA/Lu 705/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 listopada 2004 r., II SA/Lu 705/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wojciech Kręcisz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na Starostę w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądowego w sprawie II SAB/Lu 705/04 dotyczącego egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 20 października 2004 r. T. W. wniosła skargę, w której domaga się wymierzenia organowi grzywny za nie wykonanie wyroków sądowych zapadłych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawach lISAB/LU 18/02 i II SAB/Lu15/02.

3 Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 października 2004 r. skarga T. W. w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny za nie wykonanie wyroku sądowego zapadłego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie II SAB/Lu 15/02 wyłączona została do odrębnego rozpoznania i zapisana do repetytorium pod sygnaturą II SA/Lu 705/04.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku sądowego w sprawie II SAB/Lu 15/02 zważył, co następuje:

5 Zgodnie z unormowaniem art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnione do wniesienia skargi są również inne podmioty, którym ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

6 Sprawa rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie pod sygn. II SAB 15/02 dotyczyła skargi J. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 12 września 2002 r. w sprawie II SAB/Lu 15/02 oddalono skargę J. S..

7 Analiza akt sądowoadministracyjnych sprawy II SAB/Lu 15/02 nie wskazuje by T. W. występowała w tej sprawie jako uczestnik postępowania. Brak jest również podstaw materialnoprawnych do przyjęcia, iż wynika tej sprawy dotyczy interesu prawnego T. W..

8 Podnieść należy również, że zgodnie z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w raz nie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

9 Jak wynika z przytoczonego powyżej unormowania art. 154 § 1 powołanej ustawy prawo wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi przysługuje w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W sprawie II SAB/Lu 15/02 zapadł wyrok oddalający skargę, wyrok taki nie obliguje organu administracji do działania w związku z czym nie można mówić o zwłoce organu w jego wykonaniu, dlatego wniesienie skargi o wymierzenie grzywny organowi w związku z niewykonaniem wyroku sądowego w sprawie lISAB/Lu 15/02 z dnia 12 września 2002 r. jest niedopuszczalne.

10 Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.