Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2009 r., II SA/Lu 654/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2009 r., II SA/Lu 654/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 5 sierpnia 2009 r. W. S. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] r. którą odmówiono skarżącemu przyznania doraźnej pomocy pieniężnej.

3 W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazał, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. została przez niego w trybie autokontroli uchylona decyzją z dnia [...] r.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując skargę zważył, co następuje:

5 Postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu.

6 Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1-2.

7 Jak wynika z akt sprawy po wniesieniu skargi do Sądu, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. uwzględnił skargę W. S. w całości w trybie art. 54 § 3 ww. ustawy, uchylając zaskarżoną do Sądu decyzję.

8 W związku z powyższym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe ze względu na brak rozstrzygnięcia, które mogłoby podlegać kontroli Sądu.

9 Z tych względów, działając w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 wskazanej ustawy należało orzec jak w postanowieniu.