Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lipca 2017 r., II SA/Lu 539/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 lipca 2017 r., II SA/Lu 539/17

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sporządzonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca zwróciła się zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na wezwanie referendarza do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżąca złożyła pismo z 10 lipca 2017 r., wyciąg bankowy za okres kwiecień – czerwiec 2017 r. oraz kserokopie faktur VAT za media, leczenie i inne usługi.

3 Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

4 Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 ( 2 p.p.s.a.).

5 Unormowanie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wskazuje, że ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, bądź częściowym spoczywa na stronie ubiegającej się o udzielenie takiego prawa. Obowiązkiem zaś strony jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące i rzetelne wykazanie swojej sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej. Decyzja w zakresie prawa pomocy powinna bowiem być podejmowana w oparciu o dokładne dane dotyczące stanu rodzinnego, majątkowego, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 360/04, niepubl., postanowienie z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt I FZ 428/10, niepubl.).

6 Oceniając wniosek strony skarżącej w aspekcie wskazanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie zasługuje na uwzględnienie. Istnieją bowiem wątpliwości dotyczące sytuacji majątkowej i dochodowej strony, które nie zostały wyjaśnione. Informacje na temat sytuacji majątkowej i dochodowej strony złożone w formie oświadczenia na druku "PPF", jak również w dokumentach składanych na wezwanie referendarza powinny być na tyle szczegółowe, wiarygodne, rzetelne i spójne, by możliwa była kompleksowa ocena jej rzeczywistej kondycji finansowej. Te natomiast udzielone przez stronę skarżącą nie tworzą jasnego obrazu jej zdolności płatniczych.

7 Skarżąca na urzędowym formularzu "PPF" oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz że oboje utrzymują się tylko z rent w łącznej wysokości [...] zł netto ([...] zł renta skarżącej i [...] renta jej męża). Podała, że mieszka u syna i poza działką o pow. [...] m2 (współwłasność), nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani zasobów finansowych. Natomiast wykazane przez skarżącą w urzędowym formularzu wydatki związane tylko z opłatą mediów (telefon, energia elektryczna, gaz, woda, wywóz śmieci) i leczeniem (leki, wizyty lekarskie, rehabilitacja) wynoszą łącznie [...] zł. Z kolei w piśmie z 10 lipca 2017 r. skarżąca podała, że miesięczne stałe koszty utrzymania gospodarstwa domowego ponoszone na opłatę mediów (woda i kanalizacja, energia elektryczna, telefon i internet, wywóz śmieci, przyłącze gazowe) z okresu kwiecień – czerwiec 2017 r. wynoszą łącznie [...] zł, natomiast koszty leczenia (zakup leków, rezonans, okulary korekcyjne, wizyta lekarska, buty na rehabilitację) wykazała na kwotę [...] zł łącznie. Porównanie wielkości wykazanych przez skarżącą wydatków do podanej wysokości dochodów budzi wątpliwości, czy dochód z rent jest jedynym dochodem skarżącej i jej męża. Sam koszt opłat eksploatacyjnych związanych z zamieszkiwaniem i leczeniem podany w urzędowym formularzu wynosi [...] zł, a zatem pochłania prawie cały dochód z renty skarżącej i jej męża. Natomiast wydatki wykazane przez skarżącą w oświadczeniu z 10 lipca 2017 r. związane z opłatą mediów i kosztów leczenia stanowią razem kwotę ok. [...] zł, a zatem są znacznie większe niż łączne dochody skarżącej i jej męża ze świadczeń rentowych. Skarżącej i jej mężowi po odliczeniu wykazanych kosztów nie pozostają zatem środki pieniężne z rent na bieżące utrzymanie. Zdaniem referendarza, uwzględniając zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, skarżąca prowadząca wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe, musi zatem korzystać jeszcze z innych źródeł dochodów, aby pokryć wykazane koszty, jak też inne niezbędne potrzeby życiowe jak chociażby zakup żywności, środków czystości, itp.

8 W dalszej kolejności zauważyć należy, że jak wynika z dołączonych do pisma skarżącej z 10 lipca 2017 r. dokumentów, cześć przedłożonych faktur VAT dotyczy prowadzonej przez męża skarżącej działalności gospodarczej ([...]). Skarżąca nie podała w urzędowym formularzu, że jej mąż prowadzi działalność gospodarczą, ani nie wykazała kwoty dochodu z tej działalności. Nie podała również, że działka której jest współwłaścicielką jest zabudowana nieruchomością budynkową, służącą prowadzeniu działalności gospodarczej.

9 W ocenie referendarza skarżąca wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, nie wykazała swojej sytuacji majątkowej i dochodowej w sposób rzetelny i wyczerpujący. Tym samym skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 246 § 1 pkt pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak również częściowym.

10 Z tych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.