Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2007 r., II SA/Lu 491/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2007 r., II SA/Lu 491/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wydanego w dniu 24 kwietnia 2003 r. w sprawie II SAB/Lu 50/02. I. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 100 ( sto ) złotych; II. przyznaje [...] A. S. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu kwotę 292, 80 ( dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100) w tym VAT 52, 80 ( pięćdziesiąt dwa złote 80/100) płatne z sum budżetowych Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie).

Uzasadnienie

2 W skardze do sądu administracyjnego z dnia 10 maja 2007r. Z.W wniósł o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy lub Kierownikowi Pomocy Społecznej za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02 w wysokości dziesięciokrotności średniego wynagrodzenia krajowego.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.

4 Wyjaśnił, że wskazanym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosków o przyznanie zasiłku stałego wyrównawczego i dodatku chorobowego, usług opiekuńczych, zasiłku okresowego i zasiłku celowego, złożonych we wrześniu 2000r. i w styczniu oraz w lipcu 2002r.

5 Organ wyjaśnił jednocześnie, że wnioski skarżącego zostały załatwione jeszcze przed wydaniem i doręczeniem (w dniu 13 czerwca 2003r.) wyroku Sądu, tj. decyzją z dnia [..]., Nr [..] o przyznaniu skarżącemu zasiłku stałego wyrównawczego, co - zdaniem organu, w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 listopada 2003r., sygn. akt II SAB/Lu 32/03 przesądził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę Z.W ; decyzją z dnia [..]., Nr [..] o przyznaniu specjalistycznych usług opiekuńczych; decyzjami z dnia [..]., Nr [..] i z dnia [..]., Nr OPS [..] o przyznaniu zasiłków celowych oraz decyzją z dnia [..]., Nr [..] o przyznaniu zasiłku okresowego.

6 Organ podkreślił ponadto, że sprawa o wymierzenie grzywny Kierownikowi Pomocy Społecznej za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003r. była już kilkakrotnie rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie i zakończona postanowieniami z dnia: 28 czerwca 2005r., sygn. akt II SA/Lu 329/02 oraz z dnia 19 września 2005r., sygn. akt II SA/Lu 809/05.

7 W piśmie procesowym z dnia 9 października 2007r. skarżący odnosząc się do odpowiedzi organu administracyjnego na skargę podtrzymał zarzuty skargi. Podkreślił, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003r. dotyczył trzech wniosków: z dnia 21 i 25 września 2000r. oraz z dnia 19 stycznia 2002r., o wznowienie postępowania w sprawach dotyczących innych, wcześniejszych wniosków o świadczenia z pomocy społecznej.

8 Z tego względu, argumentacja organu, iż zostały wydane decyzje rozstrzygające te wnioski jest błędna.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę legalności działania organów administracji publicznej.

11 Skarga jest zasadna, gdyż organ pomocy społecznej nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2003r., sygn. akt II SAB/Lu 50/02.

12 Wskazanym wyrokiem Sąd uwzględnił skargę Z.W na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej i zobowiązał go na podstawie art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o NSA do wydania w terminie 1 miesiąca od doręczenia odpisu wyroku orzeczeń w przedmiotowych sprawach.

13 Skarga dotyczyła bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej polegającej na nierozpoznaniu wniosków: dwóch złożonych we wrześniu 2000r. i jednego z dnia 19 lipca 2002r. dotyczących zasiłku stałego wyrównawczego i dodatku chorobowego, usług opiekuńczych oraz zasiłku okresowego.

14 Do skargi na bezczynność skarżący dołączył kopię zażalenia skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W zażaleniu skarżący wyraźnie wskazał na niezałatwienie przez organ pomocy społecznej trzech wniosków: z dnia 21 i 25 września 2000r. oraz z dnia 21 stycznia 2002r. Przedmiotem wszystkich tych wniosków było żądanie wznowienia postępowania administracyjnego w innych sprawach, rozpatrywanych przez organ.

15 Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wydał wprawdzie szereg decyzji załatwiających wnioski skarżącego o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, ale nie rozpoznał powyższych wniosków o wznowienie postępowania, do czego został zobowiązany wyrokiem NSA z dnia 24 kwietnia 2003r.

16 W sprawie zachodzą zatem przesłanki wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 §1 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

17 Stwierdzić jednocześnie należy, że zachowane zostały warunki formalne wniesienia takiej skargi: Z.W. dokonał bowiem uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku pismem z dnia 4 września 2003r., a także z dnia 11 maja 2007r.

18 Wysokość grzywny została określona z uwzględnieniem stopnia winy organu oraz w ustawowych granicach wskazanych w art. 154 § 6 ustawy.

19 Niezasadna jest przy tym argumentacja organu, iż sprawa niniejsza była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd: wprawdzie w sprawach II SA/Lu 329/05 i II SA/Lu 809/05 skarżący domagał się ukarania organu grzywną za niewykonanie przedmiotowego wyroku NSA z dnia 24 kwietnia 2003r., ale wydane w tych sprawach postanowienia Sądu o umorzeniu postępowania i o odrzuceniu skargi kończyły sprawę formalnie, nie rozstrzygając jej co do istoty, dlatego orzeczenia te nie korzystają z powagi rzeczy osądzonej.

20 Rozpoznając w niniejszym postępowaniu sprawę merytorycznie i nakładając karę grzywny na Wójta Gminy , jako organ tej Gminy, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z przepisem art. 110 ust.1, 2 i 7 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.) to gmina realizuje przy pomocy ośrodków pomocy społecznej zadania zlecone administracji rządowej w zakresie pomocy społecznej. Kierownik ośrodka pomocy społecznej jest natomiast osobą upoważnioną do wydawania decyzji w imieniu wójta, dlatego odpowiedzialność finansową za niewykonanie wyroku sądowego ponosić może wyłącznie gmina, a kara skierowana powinna być do właściwego z mocy ustawy organu reprezentującego gminę.

21 Z powyższych względów na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.

22 O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 cyt. ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.)