Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2004 r., II SA/Lu 1662/02

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2004 r., II SA/Lu 1662/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Jerzy Dudek, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant ref. Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zarządu Powiatu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : kary pieniężnej za usunięcie drzew p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 II SA / Lu 1662/02

3 Uzasadnienie

4 Stosownie do art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu

5 przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 poz.1270 ) skargę można wnieść po

6 wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu

7 przed organem właściwym w sprawie, chyba , że skargę wnosi prokurator lub

8 Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy

9 rozumieć sytuację , w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia , taki

10 jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ).

11 Stosownie do art. 127 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego od

12 decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub Samorządowe Kolegium

13 Odwoławcze nie służy odwołanie , jednakże strona niezadowolona z decyzji może

14 zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy ;

15 do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

16 W świetle orzecznictwa sądowego wniosek o ponowne

17 rozpatrzenie sprawy traktowany jest jak środek odwoławczy ( por. uchwałę składu 7

18 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r sygn. akt OPS

19 4/ 96 ONSA 1997 / 2 /44 ).Skoro strona nie wyczerpała toku postępowania

20 instancyjnego wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną . Na podstawie

21 art.58 § 1 pkt. 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

22 orzeczono zatem jak na wstępie.