Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2008 r., II SA/Lu 117/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2008 r., II SA/Lu 117/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 214/07 ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 8 stycznia 2008 r. Z. W. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata wskazując na sytuację materialną uniemożliwiającą mu poniesienie kosztów opłacenia pełnomocnika.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona.

6 Powyższy przepis oznacza, że przyznanie prawa pomocy, nawet jeśli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony (art. 246 § 1 ppsa), jest niedopuszczalne w razie zaistnienia oczywistej bezzasadności skargi.

7 Zastosowanie art. 247 ppsa, jest możliwe, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie. A zatem potrzeba zastosowania art. 247 ppsa zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (art. 58 § 1 ppsa).

8 Tego rodzaju sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż przed Sądem toczy się już postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SA/Lu 214/07, co uniemożliwia skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tym samym przedmiocie.

9 Tym samym mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisu należało postanowić jak na wstępie.