Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2007 r., II SA/Lu 1005/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2007 r., II SA/Lu 1005/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., wymierzające Z. R. karę w wysokości 50.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania części budynku masarni z ubojnią, usytuowanego na działkach Nr 1290, 1291/1 i 1291/2 , położonych w J..

3 W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że materialnoprawną podstawę skarżonego postanowienia stanowił przepis art. 57 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane. Przepis ten przewiduje karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59 f ust. 1, z tym, że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

4 Zgodnie z art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, karę stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Współczynniki kategorii obiektu i wielkości obiektu określa załącznik do ustawy Prawo budowlane. Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł (art. 59 f ust. 2 ustawy).

5 W trakcie dokonanej w dniu 1 września 2006 r. kontroli budynku masarni z ubojnią organ I instancji stwierdził, że użytkowana jest cześć obiektu obejmująca masarnię.

6 Z. R.oświadczył, iż masarnia jest użytkowana od początku 2006 r.

7 Przedmiotowy obiekt zaliczyć trzeba, stosownie do załącznika do ustawy Prawo budowlane, do XVIII kategorii obiektów budowlanych. Przed przystąpieniem do użytkowania takiego obiektu należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie (art. 55 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Taką decyzją Z. R. nie dysponował .

8 W tych okolicznościach kara wynosi 50 000 zł (10 x s x k x w) i podniesione w zażaleniu zarzuty nie mogą być uwzględnione.

9 W skardze do Sądu Z. R. zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego art. 9 i 107 kpa oraz przepisów prawa materialnego art. 57 ust. 1 i art. 59 f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Podnosi, że budynek należy zaliczyć do II kategorii obiektów budowlanych, jako służący do produkcji rolnej.

10 W uzasadnieniu skargi Z. R. podaje, że zgodnie z udzielonym mu pozwoleniem na budowę miał obowiązek uzyskać pozwolenie na użytkowanie całego obiektu budowlanego. Tymczasem w trakcie kontroli organ stwierdził, że użytkowana jest bez wymaganego pozwolenia część obiektu budowlanego.

11 W tych okolicznościach decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. zezwalająca na prowadzenie produkcji i sprzedaży wyrobów z mięsa mogła stanowić podstawę do rozpoczęcia działalności produkcyjnej.

12 W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o jej oddalenie.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa procesowego ani przepisów prawa materialnego. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 r. ze zm.). Przepis ten przewiduje, iż w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i art. 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym, że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu.

15 Bezspornym jest, że skarżący nie dysponował ostateczną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie budynku masarni. Przepis art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego zezwala na użytkowanie obiektu budowlanego po uzyskaniu takiej decyzji.

16 Skarżący taką decyzją nie dysponował, mając świadomość obowiązku jej uzyskania, co wynika z treści skargi. Mimo to na początku 2006 r. przystąpił do użytkowania części obiektu budowlanego (masarni)) o kubaturze około 2.270 m3 .

17 Obiekt ten należy do XVIII kategorii obiektów budowlanych. W tych

18 warunkach kara w kwocie 50 000 zł ustalona przez organ, wyliczona jest w sposób prawidłowy i zgodny z treścią art. 59f ust. 1 i 2 Prawa budowlanego.

19 Bezzasadny jest zarzut, że budynek masarni należy do II kategorii, jako służący gospodarce rolnej.

20 Przedmiotowy budynek jest dużym obiektem przemysłowym i charakter prowadzonej w nim działalności związanej z produkcją i sprzedażą wyrobów mięsnych, wyklucza możliwość uznania go za obiekt służący gospodarce rolnej.

21 Bez znaczenia był zarzut, że skarżący uzyskał decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...]. (Nr [...]) zezwalającą na prowadzenie zakładu produkcji i sprzedaży wyrobów z mięsa, podobnie jak zarzut, iż w trakcie kontroli organ nadzoru budowlanego nie poinformował go o obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego. Wbrew stanowisku skarżącego organ nadzoru budowlanego nie był zobligowany na podstawie art. 9 kpa do udzielenia mu takiej informacji. Jej pozyskanie nie należy do kategorii okoliczności faktycznych i prawnych, które mogłyby mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącego w postępowaniu dotyczącym użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia.

22 Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

23 kg