Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2007 r., III SA/Lu 9/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2007 r., III SA/Lu 9/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy inspektor Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oraz utraty prawa do zasiłku oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z upoważnienia Wojewody na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z przepisem art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 , poz. 1001 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia S. R. z dnia [...] nr [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...] października 2006 r., zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy.

3 W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] września 2006 r. skarżący został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny z prawem do zasiłku dla bezrobotnych przysługującym od dnia [...] września 2006 r. W dniu rejestracji został ustalony kolejny termin wizyty w urzędzie pracy na dzień [...] października 2006 r., w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Termin został podany do wiadomości skarżącego w rubryce D. karty rejestracyjnej, co skarżący potwierdził podpisem złożonym na tej karcie.

4 Organ II instancji podniósł, że w dniu [...] października 2006 r. skarżący nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy, natomiast w następnych dniach tj. [...] i [...] października 2006 r. złożył pisemne wyjaśnienie powodów swojej nieobecności, która spowodowana była "zwykłym zapomnieniem z powodu przyjazdu rodziny z daleka".

5 Organ odwoławczy dodał, że organ I instancji nie uznał podanych powodów za uzasadnione, wobec czego decyzją z dnia [...], na podstawie przepisu art. 33 ust. 4 cytowanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2006 r., na okres 3 miesięcy. W konsekwencji skarżący utracił również prawo do zasiłku dla bezrobotnego.

6 Wojewoda zauważył, że zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 powołanej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. We wniesionym odwołaniu od decyzji I instancji skarżący ponownie wyjaśniał, że powiadomił Urząd o przyczynie swojego niestawiennictwa w ciągu 7 dni, ponieważ zaraz na drugi dzień rano stawił się w Urzędzie i powiedział, że poprzedniego dnia przyjechała do niego rodzina z daleka i zapomniał.

7 Zdaniem organu odwoławczego skarżący został w prawidłowy sposób poinformowany o wizycie w urzędzie pracy. Podczas rejestracji w Urzędzie skarżący zapoznał się z prawami i obowiązkami bezrobotnego, wyszczególnionymi na egzemplarzu Informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy. W rozdziale IV pkt 1 tej Informacji zawarte było pouczenie o ciążącym na bezrobotnym obowiązku zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach oraz o obowiązku powiadamiania w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie nieobecności w przypadku niestawiennictwa, a także o sankcji pozbawienia statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy za niedopełnienie tych obowiązków. W ocenie organu odwoławczego cytowany wyżej przepis art. 33 ust.4 pkt 4 wymaga, aby wskazana przez bezrobotnego przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona oraz, aby spełniona była przesłanka zawiadomienia urzędu pracy w ciągu 7 dni o powodach swojej nieobecności z dnia wizyty. Dopiero przy łącznym spełnieniu obu przesłanek możliwe jest zachowanie przez bezrobotnego posiadanego statusu.

8 Organ odwoławczy wyjaśnił, że niestawiennictwo bezrobotnego w terminie wyznaczonej wizyty mogą uzasadniać jedynie takie okoliczności, których bezrobotny bez swojej winy i z zachowaniem należytej staranności nie mógł pokonać. Nie chodzi zatem o podanie jakiejkolwiek przyczyny niestawiennictwa, ale podanie przyczyny uzasadnionej. Przeoczenie terminu wizyty, pomyłka co do faktycznej daty stawiennictwa lub zapomnienie do takich przyczyn nie mogą być zaliczone.

9 Skargę na powyższą decyzję wniósł T. N. Skarżący podniósł, że podczas rejestracji nie został poinformowany, jakie przyczyny nieobecności na wyznaczonej w urzędzie pracy wizycie uznaje się za uzasadnione. Takiej informacji nie ma również na tablicy ogłoszeń. Jego zdaniem urzędniczka nie dopełniła swoich obowiązków, gdyż informowanie o tych przyczynach po fakcie spóźnienia nie mają żadnego sensu. Dodał także, że stawiennictwo bezrobotnego w określonym terminie wymagane jest "w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy". Kara w postaci odebrania zasiłku należałaby się tylko wtedy, gdyby nie chciał on podjąć pracy, a taka okoliczność nie miała miejsca. Jego zdaniem, nie powinien być karany za niepunktualność na podstawie przepisów dotyczących chęci podjęcia pracy. Skarżący dodał, że nie zdążył jeszcze wejść w obowiązki bezrobotnego. Należało mu się więc upomnienie albo ostrzeżenie, ale nie odebranie praw i zasiłku. Jego zdaniem kara ta jest zbyt surowa.

10 W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga jest bezzasadna.

13 Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeśli przepisy ustawy szczególnej nie stanowią inaczej.

14 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

15 Zgodnie z przepisem art. 33 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 , poz. 1001 ze zm.) powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób.

16 Od momentu zarejestrowania na bezrobotnym ciążą określone obowiązki, przyznane ma też określone prawa.

17 Jednym z podstawowych obowiązków bezrobotnego jest obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy, w wyznaczonych terminach, w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.

18 Starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy – art. 33 ust. 4 pkt 4 cyt. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

19 Jest bezsporne, że skarżący nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] października 2006 r., na który to dzień przypadała jego wizyta w urzędzie w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. W następnych dniach, tj. [...] i [...] października 2006 r. skarżący złożył pisma wyjaśniające, że jego nieobecność spowodowana była zapomnieniem – z powodu przyjazdu rodziny z daleka.

20 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przedstawione przez skarżącego wyjaśnienie nie daje podstaw do przyjęcia, że w przypadku skarżącego wystąpiła uzasadniona przyczyna niestawiennictwa, w rozumieniu przepisu art. 33 ust. 4 pkt 4 cyt. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

21 Podzielić należy pogląd wyrażony przez organ odwoławczy, że usprawiedliwienie niestawiennictwa bezrobotnego w terminie wyznaczonej wizyty mogą uzasadniać jedynie takie okoliczności, których bezrobotny bez swojej winy i z zachowaniem należytej staranności nie mógł pokonać. Nie chodzi zatem o podanie jakiejkolwiek przyczyny, ale o podanie przyczyny obiektywnie uzasadnionej.

22 W odniesieniu do zarzutów przedstawionych w skardze sąd stwierdził, że zarzut dotyczący nieprawidłowego poinformowania skarżącego o tym, jakie przyczyny nieobecności na wyznaczonej w urzędzie pracy wizycie są uzasadnione, jest całkowicie chybiony. W chwili rejestracji w urzędzie pracy skarżący został poinformowany o wszystkich prawach i obowiązkach bezrobotnego, jak również konsekwencjach naruszenia obowiązków. Potwierdził to własnoręcznym podpisem.

23 Sąd nie odniósł się do kwestii ideologicznych dotyczących sposobu wymiaru kary i ewentualnej niewspółmierności kary. Zgodnie z obowiązującymi przepisami nieuzasadnione niestawiennictwo w urzędzie pracy skutkuje utrata statusu bezrobotnego i związanych z tym praw. W związku z tym decyzje organów administracji były prawidłowe i zgodne z obowiązującym w chwili wydawania tych decyzji prawem.

24 Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.