Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Lu 718/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Lu 718/11

Sentencja

1 Dnia 9 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 19 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [..] z dnia 19 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

3 Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2011 r., wydanym na podstawie art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) E. W. została wezwana do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Wezwanie skierowane na wskazany w skardze adres w Szwecji zostało doręczone skarżącej w dniu [...] listopada 2011 r. (potwierdzenie odbioru k.13 akt sądowych).

5 Mimo upływu terminu wskazanego skarżącej w zarządzeniu z dnia 23 listopada 2011 r., skarżąca nie wykonała zarządzenia i nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Skarga podlegała odrzuceniu.

8 Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (§ 2).

9 Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca E. W. nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy ani też pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W szczególności wymogowi ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie odpowiada zawarta w końcowej części skargi adnotacja skarżącej o ewentualnej możliwości wysyłania korespondencji na adres Gminy w Ułężu. Przepis art. 299 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga bowiem ustanowienia pełnomocnika do doręczeń i nie jest wystarczające wskazanie adresu do doręczeń bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r. w sprawie I GZ 14/06, opublikowane ONSAiWSA 2006/4/103).

10 Zachodziły zatem podstawy do zastosowania wyżej wymienionego przepisu art. 299 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

11 Odpowiadające treści tego przepisu wezwanie skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi w wypadku niewykonania zarządzenia, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 29 listopada 2011 r.

12 Skarżąca E. W. mimo prawidłowego i jednoznacznego wezwania nie wykonała zarządzenia z dnia 23 listopada 2011 r., dwumiesięczny termin do usunięcia opisanego w zarządzeniu braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie.

13 W konsekwencji skarga E. W. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który przewiduje odrzucenie skargi przez sąd w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

14 Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.