Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 stycznia 2013 r., III SA/Lu 652/12

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sygnatura
III SA/Lu 652/12
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Dostęp do informacji publicznej, Ewidencja gruntów
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Specjalista Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi "W." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję L.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.

Uzasadnienie

2 L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L., decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] – wydaną na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - rozpatrzył odwołanie [...] sp. z o.o. z siedzibą w Ł. i utrzymał w mocy decyzję Starosty Ś. z dnia [...] marca 2012 r. o odmowie udostępnienia w/w Spółce informacji zawartych w operacie ewidencyjnym

3 Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynikało, że Spółka [...] wnioskiem z [...] stycznia 2012 r. wystąpiła do Starosty Ś. o udzielenie informacji, czy B. P. s. J. i Z., jest lub czy był w przeszłości właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, budynków lub lokali, które położone są w mieście Ś. i powiecie ś. oraz podanie numerów ksiąg wieczystych bądź numerów zbioru dokumentów dla określonych nieruchomości wraz z danymi na temat ich właściciela. Do wniosku dołączono kopię nakazu zapłaty z dnia [...] listopada 2006 r., sygn. akt [...] wydanego przez Sąd Rejonowy w Lublinie II Wydział Cywilny. Po uzupełnieniu wniosku Spółka podała w piśmie z dnia [...] marca 2012 r., że zainteresowana jest uzyskaniem numerów ksiąg wieczystych lub zbioru dokumentów dla nieruchomości położonych w Ś. przy ul. [...] i ul. [...]. W pozostałej części wniosek wycofano. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. zauważył, że wnioskodawca nie posiada tytułu prawnego do w/w nieruchomości. Numer księgi wieczystej dotyczy informacji ewidencyjnej o charakterze przedmiotowo-podmiotowym i z uwagi na ochronę danych osobowych, jakie zawiera księga wieczysta, informacje takie mogą być udzielane wyłącznie w trybie art. 24 ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a więc z uwzględnieniem wszelkich ograniczeń w nim zawartych Wnioskodawca nie wskazał interesu prawnego do udzielenia informacji i żądał udzielenia informacji na podstawie art. 24 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (udzielanych bez konieczności wykazywania interesu prawnego). Dodatkowo organ wskazał, że ewidencja gruntów i budynków zakładana jest i prowadzona dla działek wchodzących w skład nieruchomości, a nie odwrotnie. Aby uzyskać informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 udzielanych każdemu zainteresowanemu (art. 24 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego) należy wskazać przedmiot ewidencji gruntów i budynków, tj. konkretną działkę, budynek lub lokal, a nie adres nieruchomości. Zasady udostępniania danych ewidencyjnych określone są z kolei w art. 24, który w ust. 2 przewiduje, że informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne, jednakże ust.1 zastrzega, że dotyczy to informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1, a więc danych o charakterze przedmiotowym. Jawność informacji o przedmiocie ewidencji gruntów i budynków gwarantuje również ust. 4, który stanowi, że każdy - z zastrzeżeniem ust. 5 tegoż artykułu - może żądać ich udostępnienia. Szczególnej ochronie podlegają natomiast wynikające z ewidencji gruntów i budynków dane o charakterze podmiotowym, tj. dane osobowe podmiotów, będących właścicielami lub dane innych osób posiadających prawa do tych nieruchomości.

4 W skardze do WSA w Lublinie Spółka zarzuciła naruszenie prawa:

5 - materialnego, tj. art. 20 i art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, polegającą na przyjęciu że skarżąca musi wykazać interes prawny do uzyskania jawnych informacji z prowadzonej przez organ administracji ewidencji gruntów;

6 - procesowego, a w szczególności art. 7, 77, 80, 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie sprawy i nieuwzględnienie słusznego interesu strony.

7 W uzasadnieniu skargi Spółka argumentowała między innymi, że jej wniosek dotyczył informacji jawnych i powszechnie dostępnych.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

9 Sąd zważył, co następuje:

10 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm. oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.").

11 Ocena ta polega na zbadaniu, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa (materialnego i procesowego), a jeżeli doszło do ewentualnego naruszenia przepisów postępowania, czy skala tego naruszenia uzasadnia zastosowanie rozstrzygnięć przewidzianych w art. 145-149 p.p.s.a.

12 Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o wskazane wyżej kryteria należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zawiera ona uzasadnionych podstaw.

13 Podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy przez organ stanowią przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.). Ustawa ta reguluje, między innymi sprawy dotyczące ewidencji gruntów i budynków (art. 1 pkt 3 ustawy).

14 Do spraw związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów odnosi się przepis art. 20 ustawy. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

15 1) gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

16 2) budynków – ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

17 3) lokali – ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

18 W myśl art. 20 ust. 2 komentowanej ustawy, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych – inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty lub ich części (pkt 1), miejsce zamieszkania lub siedzibę w/w osób (pkt 2), informacje o wpisaniu nieruchomości do rejestru zabytków (pkt 3) i wartość nieruchomości (pkt 4).

19 Z powołanych przepisów wynika, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają charakter przedmiotowy (dotyczy to informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 i 4) oraz podmiotowy (odnosi się to do informacji zamieszczonych w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2). Charakter informacji ma istotne znaczenie w świetle - określonych w art. 24 ust. 3, 4 i 5 - zasad dotyczących udostępniania informacji przez starostów. Stosownie do art. 24 ust. 5, starosta udostępnia dane z ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane osobowe, na żądanie :

20 1/właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

21 2/organów administracji publicznej albo podmiotów niebędacych organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis;

22 3/innych podmiotów niż wymienionych w pkt 1 i 2, które mają interes prawny w tym zakresie.

23 Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że wniosek Spółki dotyczy podania jej numerów ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów dla konkretnie wskazanych we wniosku nieruchomości położonych w Ś. przy ul. [...]. Treść wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. (uzupełnionego następnie w dniu [...] marca 2012 r.) w powiązaniu z nakazem zapłaty z dnia [...] listopada 2006 r. (sygn. akt [...]) dowodzi, że przedmiotem żądania Spółki nie jest uzyskanie informacji o konkretnych gruntach, budynkach lub lokalach, ale poszukiwanie majątku należącego do B. P., będącego dłużnikiem Spółki. Oznacza to, że Spółka chce uzyskać od organu informacje o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Jawne i powszechnie dostępne informacje zawarte w ewidencji gruntów są udzielane w trybie art. 24 ust. 2 ustawy, bez konieczności wykazywania interesu prawnego przez wnioskodawcę. W przypadku informacji o charakterze podmiotowym lub podmiotowo – przedmiotowo, rzeczą wnioskodawcy jest udowodnić, że posiada on interes prawny w uzyskaniu danych z ewidencji gruntów i budynków. Ugruntowanym jest orzecznictwo sądów administracyjnych, że właściwym trybem do ujawniania mienia dłużnika jest tryb cywilnoprawny, uregulowany w art. 913 – 920¹ k.p.c., a nie procedura postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/09, wyrok NSA z dnia 8 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 548/10, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 208/12). Oznacza to po pierwsze, że Spółka nie ma interesu prawnego w uzyskaniu od Starosty Ś. żądanych informacji, a po drugie, że decyzja o odmowie ich udostępnienia, jest rozstrzygnięciem prawidłowym i uzasadnionym w świetle omawianych wyżej przepisów.

24 W tych warunkach pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 2 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 marca 2015 r., III SA/Lu 828/14
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2013 r., III SA/Lu 413/13