Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2013 r., III SA/Lu 61/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2013 r., III SA/Lu 61/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Jacek Czaja,, WSA Jerzy Drwal, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2012 r. nr [...].

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...]Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu odwołania R. S., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o odmowie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby za okres od 1 lutego 2012 r. do 30 czerwca 2012 r.

3 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że R.S. w dniu [...] sierpnia 2012 r. złożył w Komendzie Miejskiej Policji wnioski o zwrot kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. W związku ze zwrotem wniosków bez ich realizacji, funkcjonariusz zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji raportem z dnia [...] września 2012 r. z prośbą o ponowne rozpatrzenie wniosków i wypłatę należności za dojazdy z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. Pismem z dnia z dnia [...] września 2012 r. organ I instancji rozpatrzył negatywnie wnioski funkcjonariusza.

4 W następstwie stwierdzenia, że odmowa zwrotu kosztów odjazdu nastąpiła na skutek błędnego określenia przez organ miejsca zamieszkania i miejsca pełnienia służby R.S. raportem z dnia [...] października 2012 r. ponownie zwrócił się o rozpoznanie złożonych wniosków.

5 Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Komendant Miejski Policji odmówił funkcjonariuszowi przyznania zwrotu kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby w okresie od 1 lutego 2012 r. do 30 czerwca 2012 r., uznając żądanie za niezasadne.

6 Organ II instancji nie podzielił zarzutów odwołania. Podniósł, że na mocy art. 93 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.; dalej jako: ustawa o Policji) policjantowi przysługuje zwrot kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby. Zdaniem organu odwoławczego, prawo do zwrotu kosztów dojazdu powstaje w przypadku złożenia na bieżąco, w każdym miesiącu stosownego wniosku. Decyzje administracyjne w sprawie zwrotu kosztów dojazdu do służby mają charakter konstytutywny, co powoduje, że prawo do zwrotu kosztów dojazdu nie może powstać za okres obejmujący miesiące wsteczne.

7 Komendant Wojewódzki Policji podzielił pogląd organu I instancji, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 107 ustawy o Policji. Wyjaśnił, że w ustawie o Policji kwestia przedawnienia roszczeń zawarta jest tylko w jednym rozdziale. Przepis art. 107 ustawy, zamieszczony w rozdziale 9 "Uposażenie i inne świadczenia pieniężne policjantów" nie dotyczy spraw zawartych w rozdziale 8 ustawy o Policji "mieszkania funkcjonariuszy Policji". Skoro art. 93 ustawy o Policji znajduje się w rozdziale 8, to brak jest możliwości zastosowania art. 107 ustawy.

8 Skargę sądową na powyższą decyzję złożył R.S., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

9 W motywach skargi zaznaczył, że zaskarżone rozstrzygnięcia oparto na błędnym przyjęciu daty wpływu wniosków o zwrot kosztów dojazdu. Organ powołuje się na datę [...] października 2012 r., gdy w rzeczywistości wnioski wpłynęły do Komendy Miejskiej Policji w dniu [...]września 2012 r., co potwierdza pieczęć z datą wpływu wniosku.

10 W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Komendant Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje.

12 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

13 Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to obowiązek sądu wzięcia z urzędu pod uwagę stwierdzonych naruszeń prawa, które nie zostały podniesione w skardze, zwłaszcza gdy ich charakter skutkuje nieważnością zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji wydane zostały bez podstawy prawnej, a to skutkuje ich nieważnością, stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

14 Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2012 r. o odmowie zwrotu R. S. kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby za okres od 1 lutego 2012 r. do 30 czerwca 2012 r.

15 Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjantowi, który zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej pełnienia służby przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusem.

16 Stosownie do art. 97 ust. 5 ustawy o Policji - przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92, 94 i 95 ust. 2-4 następuje w formie decyzji administracyjnej.

17 Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że sprawa zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o Policji nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Powyższe wynika wprost z art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, ponieważ w przepisie tym ustawodawca nie przewidział formy decyzji administracyjnej do załatwiania spraw, o których mowa w art. 93 ust. 1 ustawy o Policji. Za takim stanowiskiem przemawia również treść art. 93 ust. 1, zgodnie z którym każdy policjant zajmujący lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, z mocy prawa jest uprawniony do otrzymania zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusem. W przepisie tym posłużono się zwrotem "przysługuje", który wskazuje na powstanie uprawnień bezpośrednio z mocy ustawy. Skoro uprawnienie do zwrotu kosztów dojazdu powstaje bezpośrednio z mocy ustawy, to nie zachodzi konieczność konkretyzacji normy prawnej przez organ administracji publicznej. Oznacza to, że kwestia zwrotu przedmiotowych kosztów nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej.

18 Realizacja obowiązku przez właściwego Komendanta Policji, będącego organem administracji publicznej, następuje w drodze czynności materialno-technicznej, polegającej na wypłacie bądź odmowie wypłaty stosownej kwoty pieniężnej tytułem zwrotu kosztów dojazdu. Czynność ta jest czynnością zaskarżalną do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyroki WSA w Rzeszowie: z dnia 14 października 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 401, z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 555/11, z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 554/11, z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 400/11; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 25/11; wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 433/10).

19 Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że właściwy organ Policji powinien rozpatrzyć wniosek skarżącego jako dotyczący uprawnień wynikających z przepisów prawa i podjąć stosową czynność z zakresu administracji publicznej.

20 Na marginesie podnieść należy, że powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego – tj. wyrok z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1576/09 oraz wyrok z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 450/11 - zostały wydane w innym stanie faktycznym i prawnym i nie miały zastosowania w niniejszej sprawie. Przedmiotem postępowania w sprawie o sygnaturze akt I OSK 1576/09 był równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, natomiast w sprawie sygnaturze akt I OSK 450/11 – równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, przysługujący na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy o Policji.

21 Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.