Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 września 2004 r., III SA/Lu 306/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 września 2004 r., III SA/Lu 306/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant referent stażysta Marcin Małek, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2004 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę

Uzasadnienie

2 Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 1998 r., Nr 90, poz. 575 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], Nr [...] o nie stwierdzeniu u niego choroby zawodowej "przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli z trwałym upośledzeniem sprawności wentylacyjnej płuc wywołane narażeniem na gazy drażniące", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

3 W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż zarzuty odwołania R. S., w którym podaje on, iż leczy się na wiele schorzeń figurujących w wykazie chorób zawodowych nie mogą zostać uwzględnione.

4 Z zebranego materiału dowodowego (skierowanie na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej, karty narażenia zawodowego, wyników pomiarów stężenia par kwasu siarkowego w pomieszczeniu akumulatorów) wynika, że R. S. zatrudniony w od 1976 r. w Zakładzie Telekomunikacji w Z. (obecnie Telekomunikacja Polska S.A. Obszar Telekomunikacji w L.) pracował i pracuje nadal na stanowisku utrzymania urządzeń zasilających i klimatyzacyjnych.

5 Praca ta polega na nadzorze i konserwacji działania prostowników, agregatów prądotwórczych, zespołów akumulatorów kwasowych, sporadycznie akumulatorów alkaicznych w terenie.

6 W czasie wykonywania swojej pracy od 1980 r. tj. od ponad 20 lat nie jest narażony na nadmierne stężenie kwasu siarkowego.

7 Wykonywane pomiary stężeń par kwasu siarkowego w pomieszczeniach obsługiwanych akumulatorów wskazują, że stężenie kwasu siarkowego jest niższe od metody wykrywalności lub średnia ważona nie przekracza 0,31 NDS (najwyższego dopuszczalnego stężenia).

8 Praktycznie więc R. S. od około dwudziestu lat zatrudniony jest w bezpiecznych warunkach pracy.

9 Do Poradni Chorób Zawodowych Oddziału w Z. WOMP w L., R. S. został skierowany z podejrzeniem choroby zawodowej "przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli ..." , powstałej w wyniku narażenia na wdychanie par kwasu siarkowego, wymienionej w poz. 5 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) i w tym zakresie prowadzone było postępowania administracyjne.

10 Poradnia Chorób Zawodowych Oddziału w Z. WOMP w L., po wykonaniu badań lekarskich, badań dodatkowych, uwzględniając kserokopie dokumentacji lekarskiej z Poradni Pulmonologicznej i Laryngologicznej SP ZOZ w Z., z Poradni Ogólnej NZOZ w Z., karty leczenia szpitalnego, danych z charakterystyki stanowiska pracy, karty oceny narażenia zawodowego, choroby zawodowej układu oddechowego u R. S. nie rozpoznała.

11 Z orzeczenia lekarskiego Nr [...] Instytutu Medycyny Pracy do którego R. S. został skierowany na swój wniosek o ponowne badanie lekarskie wynika, że brak jest podstaw do rozpoznania u niego choroby zawodowej "przewlekłego obturacyjnego zapalenia płuc..." spowodowanego działaniem kwasu siarkowego.

12 Mając na uwadze powyższe, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził brak podstaw do stwierdzenia u R. S. choroby zawodowej "przewlekłego obturacyjnego zapalenia płuc..." wywołanego działaniem kwasu siarkowego, pouczając go jednocześnie o możliwości przeprowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia innej, niż wyżej wymieniona, choroby zawodowej, o ile zaistnieją ku temu przesłanki określone w § 2 powołanego wcześniej rozporządzenia.

13 Na powyższą decyzję organu odwoławczego R. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której podniósł, iż wydając zaskarżoną decyzję o nie stwierdzeniu u niego choroby zawodowej układu oddechowego, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie uwzględnił innych schorzeń na które się leczy: zapalenie krtani o podłożu alergicznym, zapalenie oskrzeli, zgrubienie opłucnej, choroba wzroku, żylaki, choroba pęcherza moczowego, choroba układu pokarmowego jako chorób mających związek z wykonywaną pracą.

14 Ponadto skarżący stwierdził, iż nie wierzy, że wykonywana przez niego praca odbywała się w warunkach bezpiecznych, bowiem jej specyfika polegała na styczności z substancjami szkodliwymi dla zdrowia.

15 W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

17 Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

18 Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

19 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje ona w zgodności z obowiązującym prawem.

20 Materialno - prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).

21 Zgodnie z § 2 cyt. rozporządzenia, przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi dalej "narażeniem zawodowym".

22 Z analizy powyższego przepisu wynika, że do stwierdzenia choroby zawodowej niezbędne jest łączne zaistnienie dwóch przesłanek:

23 1) rozpoznana choroba ujęta jest w wykazie chorób zawodowych, będącym załącznikiem do powołanego wcześniej rozporządzenia,

24 2) w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

25 Do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku do jej rozpoznania, zgodnie z § 5 ust.1 rozporządzenia, powołani są spełniający określone wymagania kwalifikacyjne lekarze zatrudnieni w jednostkach orzeczniczych I stopnia. Ponadto w § 5 ust. 2 określono jednostki orzecznicze II stopnia, właściwe do wydawania orzeczeń w przedmiocie rozpoznania choroby zawodowej lub braku podstaw do jej rozpoznania, do których kieruje się pracowników, nie zgadzających się z treścią orzeczenia wydanego przez lekarza jednostki orzeczniczej I stopnia, składających wniosek o przeprowadzenie ponownego badania (§ 7 ust. 1 rozp.)

26 Orzeczenie wydane w wyniku ponownego badania jest ostateczne (§ 7 ust. 3).

27 W niniejszej sprawie, po otrzymaniu skierowania na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej wywołanej pracą wykonywaną w narażeniu na kwas siarkowy, siarkowodór, tlenki siarki, ołów lub jego związki, przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w którym ustalono, że skarżący wykonywał pracę, w czasie której narażony był na kontakt z kwasem siarkowym. Jednakże z dokumentów zgromadzonych w tym postępowaniu wynika, że pomiary stężenia kwasu siarkowego dokonane w miejscu pracy skarżącego przeprowadzone w 1992 r. oraz obecnie nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych przepisami norm.

28 Przeprowadzone badania lekarskie w kierunku rozpoznania u skarżącego choroby przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące (pkt 5 wykazu chorób zawodowych) nie potwierdziły istnienia u skarżącego przedmiotowej choroby zawodowej.

29 Orzeczeniem lekarskim z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...], lekarz jednostki orzeczniczej I stopnia - Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, Oddział w Z., Poradni Chorób Zawodowych - nie rozpoznał u skarżącego choroby zawodowej układu oddechowego.

30 Następnie, w wyniku przeprowadzonego na wniosek R. S., badania w Instytucie Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera, czyli w jednostce orzeczniczej II stopnia, ponownie orzeczeniem lekarskim z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...] nie rozpoznano u skarżącego przewlekłej obturacyjnej choroby płuc pochodzenia zawodowego.

31 Badanie RTG klatki piersiowej wykazało m.in. zmiany o charakterze swoistym przewlekłym w szczycie i górnym polu płuca prawego, zmiany okołooskrzelowe oraz zgrubienia opłucnej obu płuc i zrosty w lewym dolnym polu płucnym- prawdopodobnie pozapalne.

32 Skoro zatem jednostka orzecznicza II stopnia orzekła o nie rozpoznaniu u skarżącego przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) poniżej 50% wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, organy inspekcji sanitarnej obligowane były do wydania decyzji o nie stwierdzeniu u R. S. wyżej wymienionej choroby zawodowej.

33 Jakkolwiek bowiem, wydając decyzję w przedmiotowej sprawie, zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy zgodnie z § 8 cyt. rozporządzenia mogły dokonać oceny narażenia zawodowego pracownika w świetle materiału dowodowego zgodnie z zasadami określonymi w art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, tak w związku z faktem, iż rozpoznawanie chorób zawodowych stanowi zagadnienie medyczne, związane były orzeczeniem lekarskim wydanym w trybie określonym powołanym wcześniej rozporządzeniem.

34 Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.