Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lutego 2019 r., III SA/Lu 18/19

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sygnatura
III SA/Lu 18/19
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na czynność Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. dotyczące "pozbawienia możliwości pracy na stanowisku Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L.". Wyjaśnił, że [...] kwietnia 2018 r. został poinformowany przez Komisję Rekrutacyjną o negatywnej ocenie testu sprawdzającego umiejętność obsługi pakietu Open Office. Podjęte w następstwie tej oceny niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie naboru na wskazane wyżej stanowisko jest – w ocenie skarżącego – dowolne, gdyż jest wyłącznie wyrazem jego dyskryminacji jako osoby "naznaczonej piętnem wroga komunizmu".

3 W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta L. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie może być kwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Ponadto, zdaniem organu, skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

5 Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek nie ze względu brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania.

6 Wymaga podkreślenia, że wbrew twierdzeniom organu, zaskarżona czynność Prezydenta Miasta L. dotycząca stwierdzenia wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

7 Wskazać należy, że zasadnicze znaczenie dla poddania sądowej kontroli "innych aktów i czynności", o których mowa w tym przepisie, ma spełnienie trzech przesłanek przez te akty lub czynności, a mianowicie: powinny to być akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 -3 p.p.s.a., powinny one należeć do zakresu administracji publicznej oraz powinny dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2006, nr 2, s. 9).

8 W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że podejmowane w ramach procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze rozstrzygnięcia, wpływające na uprawnienia potencjalnych kandydatów, w tym m.in. wynik konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, stanowią czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Czynności te, podejmowane w wyniku rozstrzygnięcia konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu, realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie (por. przykładowo jedynie: postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2883/12, wyrok WSA w Szczecinie z 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 191/13, wyrok WSA w Łodzi z 28 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1126/13).

9 Zwrócić przy tym należy uwagę, że skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi, wskazał, że jego skarga dotyczy rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta L. , a nie działań Komisji Rekrutacyjnej. Nie budzi zarazem wątpliwości, że powołane w odpowiedzi na skargę postanowienie WSA w Rzeszowie z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 813/17, zostało uchylone postanowieniem NSA z 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2540/17, a sprawę przekazano WSA w Rzeszowie do ponownego rozpatrzenia. NSA stwierdził między innymi, że w kontekście działalności komisji konkursowej powołanej do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko urzędnicze, wyłączenie kognicji sądu administracyjnego w zakresie poszczególnych czynności podejmowanych w postępowaniu konkursowym nie ogranicza możliwości kwestionowania rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie przed sądem administracyjnym. Przyjmując, że postępowanie konkursowe ma charakter administracyjnoprawny, dopiero zapadłe w postępowaniu konkursowym rozstrzygnięcie ustalające wynik konkursu ma walor jednostronnego, władczego aktu stosowania prawa. Należy zatem uznać, że zaskarżeniu podlega rozstrzygnięcie o wyborze (braku wyboru) kandydata na wolne stanowisko urzędnicze, zaś w ramach tej skargi możliwe jest również kwestionowanie uchybień dokonanych w toku naboru (postępowania konkursowego).

10 Powyższe stanowisko, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, prowadzi do wniosku, że skarżący mógł zakwestionować – w drodze skargi do sądu administracyjnego – wynik naboru na wolne stanowisko Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L.. Zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. ma niewątpliwie formę czynności publicznoprawnej o charakterze władczym, której adresatem stał się m.in. skarżący, gdyż będąc kandydatem w postępowaniu konkursowym brała w nim udział, a wynik naboru dotyczy jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

11 Podstawę do odrzucenia skargi stanowił natomiast fakt, że została ona złożona z uchybieniem ustawowo określonego terminu do jej wniesienia.

12 Termin do wniesienia tej skargi został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydzieści dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

13 W niniejszej sprawie jest poza sporem, że informacja o podjęciu zaskarżonej czynność, jaką jest rozstrzygnięcie o wyniku naboru na wolne stanowisko Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L., została opublikowana na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta L. 25 kwietnia 2018 r. Należy uznać, że najpóźniej z tą datą skarżący powziął wiadomość o zaskarżonej czynności, albowiem już wcześniej kwestionował on prawidłowość wyniku naboru na wspomniane wolne stanowisko urzędnicze, a zarazem wyraźnie sprecyzował – na wezwanie Sądu – że zaskarża rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. , mocą którego "został pozbawiony pozbawienia możliwości pracy na [tym] stanowisku".

14 To oznacza, że trzydziestodniowy termin, określony w art. 52 § 3 p.p.s.a., do złożenia skargi na opisaną czynność organu, upłynął 25 maja 2018 r.

15 Natomiast skarga na tę czynność została złożona przez skarżącego 21 grudnia 2018 r., a więc z blisko siedmiomiesięcznym uchybieniem terminu do wniesienia skargi.

16 W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego (art. 53 § 2 zd. 2 p.p.s.a.).

17 W tej sytuacji Sąd zobowiązany był skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

18 Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Powołane przepisy