Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 maja 2017 r., III SA/Lu 128/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 maja 2017 r., III SA/Lu 128/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.),dalej jako "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać:

3 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

4 2) oznaczenie rodzaju pisma;

5 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

6 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

7 5) wymienienie załączników.

8 W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

9 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

10 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;

11 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

12 Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w siedmiodniowym terminie, ustawa przewiduje jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

13 Z akt sprawy wynika, że skargę w niniejszej sprawie wniósł w imieniu skarżącej spółki dyrektor W. P.

14 Skarżącą wezwano do uzupełnienia braków skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej zgodnie z prawem krajowym Federacji Rosyjskiej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

15 Pełnomocnik skarżącej do doręczeń złożył kopię wypisu z rejestru osób prawnych Federacji Rosyjskiej wraz z kopią tłumaczenia na język polski dwóch pierwszych kart wypisu z rejestru, wskazujących osobę uprawnioną do działania w imieniu skarżącej oraz wniósł o przedłużenie terminu do złożenia wypisu z rejestru osób prawnych wraz z tłumaczeniem.

16 Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. przedłożono skarżącej termin do usunięcia braków formalnych skargi.

17 W dniu 28 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej do doręczeń złożył wypis z rejestru osób prawnych Federacji Rosyjskiej z dnia 24 kwietnia 2017 r. oraz tłumaczenie tego rejestru w zakresie określającym umocowanie W.P. do reprezentowania skarżącej (dwie strony wypisu z rejestru).

18 W ocenie sądu skarżąca nie wykazała, że W. P. w dacie podpisania skargi był osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej.

19 Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 z późn. zm.) język polski jest językiem urzędowym organów, instytucji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 ustawy). Z treści art. 5 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim. Ponadto, stosownie do art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2062 ze zm.), językiem urzędowym przed sądami jest język polski.

20 Przedłożony przez skarżącą wypis z rejestru osób prawnych Federacji Rosyjskiej wraz z tłumaczeniem fragmentu tego rejestru nie czynić zadość wezwaniu do uzupełnienia braków skargi oraz nie pozwala bezspornie i w sposób nie pozostawiający wątpliwości stwierdzić, że W. P. w dacie podpisania skargi był osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej.

21 Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.