Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 marca 2022 r., I SA/Łd 8/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 marca 2022 r., I SA/Łd 8/22

Sentencja

1 Dnia 8 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z 25 listopada 2021 r. A Spółka

3 z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., dalej: "Spółka", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Prezydenta Miasta S. w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc październik 2021 r. na kwotę 776,26 zł.

4 W uzasadnieniu spółka podniosła między innymi, że organ administracji, pomimo wypełnienia przesłanek uzyskania dotacji na rzecz Szkoły Policealnej A w S. za październik 2021 r., nie wypłacił dotacji w pełnej wysokości. W konsekwencji, zdaniem strony, organ administracji dopuścił się naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 17); dalej: u.f.z.o. Jako podstawę prawną skargi pełnomocnik spółki wskazał między innymi art. 47 u.f.z.o. oraz art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r, poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. i w związku z art. 53 § 2, art. 54 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a. Spółka wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w miesiącu październiku 2021 r. oraz uznanie obowiązku jej wypłaty we właściwej kwocie, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

6 Pismem z 27 stycznia 2022 r. pełnomocnik Spółki złożył wniosek o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej w kwocie 270 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 54 § 3 i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800). W treści pisma pełnomocnik Spółki wyjaśnił, że 15 grudnia 2021 r. organ wypłacił dotację bieżącą w kwocie przewyższającej dotację należną za miesiąc grudzień 2021 r. – obejmującej także wyrównanie za poprzednie miesiące 2021 r., w którym powstała niedopłata, w tym za październik 2021 r. i należności dochodzone w przedmiotowym postępowaniu, przedkładając na dowód tych okoliczności potwierdzenie przelewu. Pełnomocnik stwierdził, że w ten sposób organ dokonał autokontroli swojego działania, wypełniając dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a.

7 W piśmie z dnia 8 lutego 2022 r. organ przyłączył się co do zasady do wniosku pełnomocnika Spółki o umorzenie postępowania, wyjaśnił jednak, że wbrew twierdzeniu strony skarżącej, nie dokonał autokontroli swojego działania a skarga była bezzasadna już w chwili jej wniesienia. Organ wyjaśnił, że Miasto S., jako organ dotujący m.in. Szkołę Policealną A w S., jak każdego roku, w miesiącu grudniu ponownie przelicza dotację należną za dany rok. W związku z tym zdarza się, że zaktualizowane stawki dotacji są większe lub mniejsze od tych przed aktualizacją. W przypadku zawodów dotowanych w Szkole Policealnej A w S., takich jak technik bezpieczeństwa i higieny pracy, czy opiekunka środowiskowa Miasto S. jako organ dotujący zwiększyło średnią arytmetyczną kolejnych części o 7.10 zł w celu zastosowania zapisów ustawowych wynikających z art. 43 ust 5 u.f.z.o. Taka sytuacja powoduje zaś konieczność ponownego przeliczenia należnej dotacji na koniec roku budżetowego w celu wypełnienia zapisów art. 26 ust. 2 u.f.z.o. Zdaniem organu, nie dał on stronie skarżącej pretekstu do złożenia skargi, więc nie ma przesłanek do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

9 Skarga podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a. W myśl § 1 powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, oprócz skarg na decyzje administracyjne oraz postanowienia wskazane w art. 3 § 2 pkt 2–3 p.p.s.a., obejmuje orzekanie m.in.

10 w sprawach skarg na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale

11 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).

12 W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka, powołując się na cytowany art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kwestionuje czynność polegającą na wypłacie zaniżonej kwoty dotacji oświatowej przysługującej na uczniów prowadzonych przez nią szkół.

13 Podstawą zaskarżonej czynności organu jest art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Zgodnie z tym przepisem, dotacje o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1–4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1 tej ustawy, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6–8 ustawy — Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek,

14 w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części

15 za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; a w przypadku dotacji, o której mowa

16 w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji odpowiada liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

17 Zauważyć jednak należy, że ustawodawca w art. 47 u.f.z.o. wprost wskazał

18 te czynności organu, które są czynnościami z zakresu administracji publicznej podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15–21, art. 25, art. 26, art. 28–32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji,

19 o których mowa w art. 15–21, art. 25, art. 26, art. 28–32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

20 Zaskarżona przez stronę czynność w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji

21 nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o.,

22 a zatem nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Sąd podziela ukształtowaną w tym zakresie linię orzeczniczą (por. postanowienia NSA z 30 czerwca 2020 r., I GSK 629/20 oraz z 10 kwietnia 2019 r., I GSK 453/19, postanowienie WSA z 31 lipca 2020 r., I SA/Bd 346/20, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Stanowiąca przedmiot skargi czynność ma charakter rachunkowo-księgowy i nie jest podejmowana w celu władczego ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, lecz stanowi jedynie jej techniczną wypłatę w drodze przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę. Została zatem nieprawidłowo zaskarżona do sądu administracyjnego, gdyż właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego.

23 Odnosząc się do wniosku Spółki o umorzenie postępowania należy wskazać,

24 że badanie merytorycznej strony skargi, w tym wniosków stron postępowania

25 po wniesieniu skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Sąd z urzędu bada najpierw dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. Postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Pierwszą z tych przesłanek jest ustalona w niniejszym postępowaniu niewłaściwość sądu (pkt 1).

26 Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi bądź wniosku o umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy strona skutecznie wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Ponieważ badanie dopuszczalności skargi w niniejszym postępowaniu zakończyło się stwierdzeniem jej niedopuszczalności z powodu niewłaściwości sądu a sama skarga okazała się niedopuszczalna, Sąd nie mógł rozpoznać merytorycznego wniosku o umorzenie tego postępowania. Umorzyć można tylko takie postępowanie sądowoadministracyjne, które zostało najpierw skutecznie wszczęte, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. wyrok WSA w Opolu, I SA/Op 155/13, LEX 1344362).

27 W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł,

28 jak w sentencji postanowienia.

29 A.Rz.