Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 lipca 2014 r., I SA/Łd 135/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 lipca 2014 r., I SA/Łd 135/14

Sentencja

1 Dnia 23 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółki jawnej w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za marzec 2007 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 A Spółka jawna w P. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za marzec 2007 r. W skardze wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

3 Postanowieniem z 3 kwietnia 2014 r. tutejszy Sąd odmówił Spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pełnomocnik skarżącej, zarzucając naruszenie:

5 - art. 61 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") poprzez odmowę wstrzymania zaskarżonego aktu,

6 - art. 166 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnienie zaskarżonego postanowienia.

7 W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

8 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 czerwca 2014 r. (I FZ 168/14) uwzględnił zażalenie.

9 W ocenie Sądu II instancji WSA nie odniósł się do okoliczności przedstawionych przez spółkę w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie decyzji, jak również do dołączonych dokumentów. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazywała m. in., że zajęcie rachunku bakowego wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody oraz spowodowaniem trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. W razie ewentualnego prowadzenia egzekucji z rachunku spółki, nie będzie ona w stanie prowadzić dalej działalności i zaspokoić Skarb Państwa tak zaległymi, jak i bieżącymi należnościami podatkowymi w sytuacji, gdy zostanie pozbawiona możliwości zarabiania pieniędzy, jak też w żaden sposób nie będzie mogła odzyskać płynności finansowej [...]. Wskazano również, że jednorazowa spłata zadłużenia publicznoprawnego, byłaby zapłatą o charakterze likwidacyjnym. NSA wskazał, że obowiązkiem Sądu było odniesienie się do przedstawionych przez stronę skarżącą okoliczności w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., obowiązku tego Sąd I instancji nie wykonał.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

11 Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

12 Przesłanki z tego artykułu dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania decyzji. Skutki te mają przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji znaczenie potencjalne, nie chodzi, bowiem o to, że w jakimś zakresie rzeczywiście wystąpiły lub się ujawniły. Przepis wymaga tylko istnienia zagrożenia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), którego można się spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu wykonania zaskarżonej decyzji w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie przez stronę we wniosku jednej z dwóch alternatywnych przesłanek tj. możliwości zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849).

13 W uzasadnienie wniosku spółka argumentowała, że nie jest w stanie uiścić w sposób natychmiastowy całej kwoty zaległości podatkowych z odsetkami bez poważnego zakłócenia lub przerwania procesu funkcjonowania i rozwoju. Strona podniosła, że jej sytuacja jest dobra w tym znaczeniu, że mimo kryzysu, na koniec 2013 r., odnotowała zysk i pozyskała nowych klientów zagranicznych. Spółka prognozuje, że także w 2014 r. jej sytuacja nie powinna ulec pogorszeniu. Wskazała też, że jest właścicielem nieruchomości obciążonej hipoteką na kwotę 139.545 zł, przy czym do końca 2016 r. zadłużenie zostanie spłacone. Kolejny wpis hipoteki został dokonany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. na kwotę przekraczającą 2.000.000 zł. Wartość rynkowa nieruchomości to 4.000.000 zł. Spółka uważa, że w obecnej sytuacji nie podoła obowiązkowi uregulowania zaległych należności podatkowych. Ewentualne zajęcie rachunków bankowych spowoduje, że spółka utraci płynność finansową i nie będzie mogła realizować bieżących płatności, co spowoduje zwiększenie zadłużenia. Podkreśliła, że posiadany majątek, ale już nie osiągane dochody, pozwalają na jednorazową spłatę zadłużenia, przy czym taka spłata wiązałaby się z koniecznością likwidacji działalności.

14 W świetle powyższych wyjaśnień potwierdzonych dołączonymi do wniosku dokumentami Sąd ocenił, że zachodzą przesłanki do udzielenia spółce tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

15 Jakkolwiek spółka w 2013 r. osiągała zyski, co wynika z załączonego do akt sprawy rachunku zysków i strat za ten rok, to z drugiej strony należy wziąć pod uwagę zarówno wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie (77.376 zł), jak i fakt, iż na Spółce ciążą też, zabezpieczone hipoteką, zobowiązania wobec Starostwa Powiatowego w P. (na koniec 2013 r. wynosiło ono 46.515 zł) oraz wobec Urzędu Skarbowego w P. z tytułu VAT za 2007 i 2006 r. (wierzytelność podatkowa wynosi 2.002.860 zł). Dodając do tego koszty bieżące związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące obowiązków płatnika, faktycznie istnieje ryzyko, że dodatkowe obciążenie finansowe związane z konieczności zwrotu przez skarżącą podatku w kwocie 77.376 zł, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zdestabilizuje sytuację finansową spółki, co w konsekwencji może doprowadzić do uruchomienia przez wierzycieli zabezpieczenia hipotecznego, zaś sprzedaż nieruchomości niewątpliwie pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki.

16 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., uznał za zasadne uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

17 mko