Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2018 r., I SA/Łd 105/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2018 r., I SA/Łd 105/18

Sentencja

1 Dnia 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Pismem z 17 stycznia 2018r. R. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości A. spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego.

3 Skarga zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Powyższy wniosek uzasadniono wysoką wartością przedmiotu zaskarżenia i możliwościami finansowymi skarżącego. Skarżący wyjaśnił, że w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji i realnym zagrożeniem czynnościami egzekucyjnymi, mając na uwadze interes osób trzecich tj. kontrahentów - dostawców i zleceniodawców – jest zmuszony w trybie natychmiastowym zawiesić prowadzenie działalności gospodarczej do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy.

5 W uzasadnieniu wniosku wskazano również, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również fakt braku rozstrzygnięcia przez NSA skargi kasacyjnej podatnika – A. System sp. z o.o. której przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe objęte skargą w niniejszym postępowaniu. W przypadku rozstrzygnięcia NSA korzystnego dla podatnika - spółki, skutki czynności egzekucyjnych podjętych wobec skarżącego i jego kontrahentów miałyby charakter nieodwracalny.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

7 Wniosek nie jest zasadny.

8 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: "P.p.s.a". wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, dostępne na stronie j.w.).

9 Jednocześnie podkreślić należy, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208).

10 Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że co do zasady argumentacja powołana przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania spornej decyzji, dotycząca wstrzymania działalności, mogłaby stanowić okoliczności wyczerpujące dyspozycje art. 61 § 3 P.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania przez stronę stosownym materiałem dowodowym możliwości ich zaistnienia.

11 W ocenie sądu powołując się na powyższą okoliczność strona skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej, które dawałyby podstawy do uznania, że dojdzie do realizacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd badając akta sprawy, nie znalazł jakiejkolwiek okoliczności, która podlegałaby uwzględnieniu z urzędu i uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący sam wskazuje, iż zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej ma charakter jedynie przejściowy, zaś swoje zobowiązania zamierza spłacać wskazując, że rozpoczyna negocjacje z bankiem umożliwiające dalsze spłacanie zaciągniętego kredytu. W pismach procesowych niniejszej sprawy podatnik wskazał ponadto, że obciążające go zobowiązania będzie się starał spłacać zaciągając kolejne. Powyższe okoliczności poddają w wątpliwość fakt rzeczywistego zaprzestania prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej.

12 Wobec powyższego, w realiach rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu strona skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uprawdopodobnienia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a.

13 Oceniając natomiast argumentację dotyczącą braku prawomocnego rozstrzygnięcia w spawie dotyczącej A. sp. z o.o., podnieść należy, iż argumentacja ta w swej istocie odnosi się do oceny zaskarżonej decyzji.

14 Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, że nawet jeśli przyjąć, iż argumentacja taka zasługuje na aprobatę - to na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie zaskarżanej decyzji Sąd nie zajmuje się zasadnością skargi. O tym czy skarga jest zasadna Sąd merytorycznie orzeknie na rozprawie.

15 Podnieść również należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Oznacza to, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Strona domagając się zmiany lub uchylenia postanowienia powinna wykazać taką zamianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. akt II OZ 569/08).

16 Biorąc pod uwagę powyższe, należało zatem uznać, że skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie występują przesłanki do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

17 Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

AKE.