Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 lutego 2018 r., II SO/Łd 28/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 lutego 2018 r., II SO/Łd 28/17

Sentencja

1 Dnia 16 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. G. o wymierzenie Radzie Osiedla A w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Radzie Osiedla A w Ł. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Rady Osiedla A w Ł. na rzecz K. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. AZ

Uzasadnienie

2 W dniu 1 grudnia 2017 roku K.G. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. wniosek o wymierzenie Radzie Osiedla A w Ł. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) za nieprzekazanie skargi z dnia 2 października 2017 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Strona wniosła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 zł oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Jej zdaniem wysokość grzywny jest zasadna przede wszystkim ze względu na przewlekłość całego procesu postępowania.

3 Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 12 grudnia 2017 r. odpis wyżej wymienionego wniosku K.G. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi został przesłany Radzie Osiedla A w Ł. celem zajęcia stanowiska co do jego treści.

4 Powyższe wezwanie zostało doręczone organowi w dniu 28 grudnia 2017r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadny.

7 Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1764 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2017 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016 roku i w drugim półroczu 2016 roku (M.P. poz. 208) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2016 roku wyniosło 3.536,87 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

8 W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że K.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu – Rady Osiedla A w Łodzi. Wspomniana skarga podnosiła zarzut bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wobec tego, stosownie do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno było nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Nie jest też sporne, że w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, co więcej skargi organ nie przekazał do dnia dzisiejszego.

9 W tym miejscu podkreślić należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie, według którego grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 roku, I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 roku, I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 roku, I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 roku, I OZ 278/13, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie Sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a.

10 Okoliczności przedmiotowej sprawy potwierdzają niewykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., co przesądza o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.

11 Odnosząc się zaś do kwestii wysokości wymierzonej grzywny Sąd uwzględnił okoliczność dotyczące rozmiaru przekroczenia terminu, ale i specyfikę organu. Sąd doszedł do przekonania, że w realiach niniejszej sprawy wysokość grzywny będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie.

12 Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a.

13 IB