Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Łd 134/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Łd 134/12

Sentencja

1 Dnia 23 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant : specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w W. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Samorządowych nr [...] w O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Stowarzyszenia A w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 27 listopada 2012 roku, pod pozycją [...]. LS

Uzasadnienie

2 W dniu 27 września 2012 r. Stowarzyszenie A z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Samorządowych nr [...] w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej domagając się zobowiązania strony przeciwnej do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a.

3 W motywach skargi strona skarżąca wskazała, że emailem z dnia 7 września 2012 r. występując jako A. S. skierowała na adres e-mailowy organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie w formie skanów dokumentów urzędowych dotyczących przebiegu i efektów wszystkich kontroli zewnętrznych od dnia podpisania rozporządzenia w sprawie Biuletynu Informacji Publicznej tj. od dnia 18 stycznia 2007 r. do dnia udzielenia odpowiedzi.

4 Wnioskodawca wskazał, że chodzi tu w szczególności o protokoły z przebiegu kontroli, zalecenia pokontrolne, ewentualne dokumenty dotyczące odwołania od wyników kontroli, sprawozdania z realizacji zaleceń i wszystkie inne dokumenty urzędowe związane z przebiegiem i efektami każdej kontroli. Wniosek dotyczy również ewaluacji przeprowadzonych w w/w okresie przez organ nadzoru pedagogicznego. Strona wniosła również o skan książki kontroli za w/w okres, udostępnienie skanów dokumentów urzędowych dotyczących przebiegu i efektów wszystkich kontroli wewnętrznych za w/w okres, włączając w to protokoły pohospitalizacyjne, skan instrukcji kancelaryjnej, zakresu obowiązków osoby odbierającej korespondencję e-mailową w placówce, jak również skan zakresu obowiązków osoby obsługującej elektroniczną skrzynkę podawczą placówki. Do dnia wniesienia skargi organ nie odpowiedział na wniosek. Jednocześnie strona skarżąca wskazała, że jeśli sprawa trafi do Sądu, a organ nie skorzysta z możliwości naprawienia swego błędu w trybie autokontroli, wnosi o nałożenie grzywny.

5 Odpowiadając na skargę Dyrektor Zespołu Szkół Samorządowych nr [...] w O. wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie.

6 Argumentując wniosek o odrzucenie skargi Dyrektor stanął na stanowisku, iż Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi nie wezwało organu do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego skargę należy uznać za wniesioną przedwcześnie.

7 Odnosząc się natomiast do wniosku o oddalenie skargi Dyrektor podkreślił, że organ nie otrzymał w dniu 7 września 2012 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wobec czego nie mógł uczynić zadość żądaniu zawartemu we wniosku. Pierwszą wiadomością, z której wynika, że Stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej jest przesłana skarga na bezczynność. W dniu 3 października 2012 r. Dyrektor przesłał na adres poczty elektronicznej Stowarzyszenia pisemne powiadomienie o przyczynie, dla której nie może udzielić odpowiedzi w formie, jaka została sformułowana we wniosku, wskazując że Szkoła nie dysponuje urządzeniem technicznym jakim jest skaner. Poinformowano również, że informacja może zostać udzielona poprzez udostępnienie do wglądu dokumentów w siedzibie szkoły lub poprzez wykonanie kserokopii. W tej sytuacji organ wypełnił ciążący na nim obowiązek również co do podjęcia czynności w zakresie wniosku skarżącego z dnia 27 września 2012 r.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a

10 Rozpoznając w pierwszej kolejności kwestię dopuszczalności wniesienia niniejszej skargi, Sąd nie stwierdził przeszkody w zakresie braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym względzie skład orzekający podziela argumenty podniesione w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08. Sąd ten wyjaśnił, iż skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, gdyż Kodeks postępowania administracyjnego nie ma zastosowania do problematyki z tego zakresu. Ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera odesłanie do stosowania przepisów K.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, nie zaś do czynności materialno-technicznej polegającej na jej udzieleniu. Poza tym, w rozpatrywanym przypadku nie może mieć zastosowania art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Przepis ten, jak wynika z jego literalnego brzmienia, odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynności w zakresie wydawania aktów. Niezależnie od tego, wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej, bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa, uzasadnia cel, jaki realizuje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez jak najszybsze rozpatrzenie wniosku. W myśl tej ustawy zasadą jest udostępnienie informacji, a wyjątkiem jej odmowa. Z treści art. 21 powołanej ustawy wynika, iż wolą prawodawcy jest odformalizowanie tego postępowania. Z tego też powodu ustawodawca zakreślił krótkie terminy przekazania i rozpatrzenia skargi, nie stawiając ponadto dodatkowych warunków do jej wniesienia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 40/2006; wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Łd 99/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl , wyrok NSA z 15.07.2011r. sygn. akt I OSK 667/11 – LEX nr 969478 ).

11 Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

12 W rozpoznawanej sprawie organ powołał się na fakt nieotrzymania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wysłanego drogą elektroniczną w dniu 7 września 2012 r. Zagadnienie to było już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] w sprawie sygn. akt I OSK 973/12. NSA wskazał, iż warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest skuteczne doręczenie tego wniosku organowi. Tylko w przypadku złożenia wniosku do organu, Sąd ma możliwość ocenić, czy organ ten pozostaje w bezczynności. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Sąd administracyjny nie ma więc możliwości zbadania, czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności w sytuacji, w której organ wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne nie otrzymał. Samo nadanie wniosku o udostępnienie żądanych informacji publicznych drogą elektroniczną nie przesądza jeszcze o dopuszczalności skargi na bezczynność organu.

13 Sąd rozpoznający skargę w przedmiotowej sprawie w pełni podzielił stanowisko NSA wyrażone w powołanym powyżej orzeczeniu.

14 W niniejszej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 7.09.2012 r.., nadanego drogą elektroniczną, w którym zwrócił się o przesłanie żądanych informacji publicznych. Tymczasem organ w odpowiedzi na skargę podniósł, iż na jego adres poczty elektronicznej nie wpłynął przedmiotowy wniosek, stąd nie miał możliwości ustosunkowania się do niego. Skarżący nie wskazał również, z jakiego adresu poczty elektronicznej została przesłana wiadomość i na jaki adres poczty elektronicznej. Poszukiwania e-maila zawierającego wniosek na folderach pocztowych organu nie przyniosły również rezultatu. W związku z powyższym należy podnieść, iż Sąd opierając się na oświadczeniu organu nie mógł dokonać oceny, czy organ ten faktycznie pozostał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku, tym bardziej, iż wniosku tego brak w aktach administracyjnych sprawy.

15 W konsekwencji, wobec faktu niezłożenia w organie wniosku o udostępnienie żądanych informacji publicznych, Sąd uznał, że skarga na bezczynność tego organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.

16 O zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

17 a.bł.