Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008 r., II SA/Łd 935/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008 r., II SA/Łd 935/07

Sentencja

1 Dnia 17 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wydania nakazu rozbiórki budynków oddala skargę.

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez S. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]).

3 Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...] roku umorzył postępowanie administracyjne w sprawie nakazania rozbiórki budynków zlokalizowanych na działce Nr ewid. [...] stanowiącej własność S. O. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 3 lipca 2007 roku.

4 W dniu 19 lipca 2007 roku S. O. złożyła odwołanie od tej decyzji, które zostało zatytułowane "skarga". Argumentacja odwołania wyczerpywała się w zarzutach dotyczących podziału nieruchomości.

5 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] roku stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W motywach organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Z dokumentów załączonych do akt, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wynika, że decyzja I instancji została doręczona stronie w dniu 3 lipca 2007 roku, zatem termin do wniesienia odwołania ekspirował w dniu 17 lipca 2007 roku. Tymczasem strona złożyła odwołanie od decyzji I instancji dnia 19 lipca 2007 roku, zatem w dwa dni po terminie. Kwestionowana w odwołaniu decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. zawierała prawidłowe pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia odwołania. W tej sytuacji organ odwoławczy ocenił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

6 W skardze na powyższe postanowienie S. O. wniosła o jego uchylenie postanowienia i przywrócenie terminu oraz o uchylenie decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że ma 81 lat, nie zna się na prawie, a budynku postawione są na jej gruncie.

7 W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

11 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

12 Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala.

13 W stanie faktycznym sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] roku stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez S. O. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] roku.

14 W ocenie składu orzekającego, organy prowadzące postępowanie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanego postanowienia.

15 W toku postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia (art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

16 Bezspornym w sprawie jest to, iż decyzja organu I instancji o umorzeniu postępowania została doręczona S. O. w dniu 3 lipca 2007 roku. Zatem czternastodniowy termin do złożenia odwołania ekspirował dnia 17 lipca 2007 roku. Tymczasem odwołanie zostało złożone w organie I instancji w dniu 19 lipca 2007 roku, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Warto podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.

17 Warto podkreślić, że strona, która uchybiła terminowi do dokonania określonej czynności może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania, co wynika wprost z treści przepisu art. 58 i 59 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże odwołanie S. O. zawierało tylko zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko decyzji, w szczególności opisała ona kwestie własności gruntu, na którym posadowione są budynki. Z treści odwołania nie da się zatem wyprowadzić wniosku, że skarżąca miała zamiar wnieść o przywrócenie terminu, nie zawarła również żadnej informacji wskazującej na świadomość uchybienia terminu.

18 W tak ustalonym stanie faktycznym – w szczególności wobec tego, że uchybienie terminu było niewątpliwe, strona nie wnosiła o przywrócenie terminu, a pouczenie zawarte w treści decyzji było prawidłowe – organ II instancji był zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pogląd taki potwierdza orzecznictwo (por. np. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998 roku, IV SA 2294/96, Lex Nr 45698; wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 roku, SA/Łd 2990/95, Lex Nr 29079; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 roku, I SA/Gd 1482/96, Lex Nr 29004; wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 roku, SA/Ka 2111/94, Lex Nr 27060; wyrok NSA z dnia 18 października 1995 roku, SA/Gd 2865/94, Lex 26997).

19 Owszem błędem organu I instancji było to, że przesyłkę zawierającą decyzję skierował do strony, a nie ustanowionego w sprawie jej pełnomocnika, czyli córki. Tym niemniej uwzględniając fakt, że strona i jej pełnomocnik zamieszkiwali pod tym samym adresem, a przesyłka zawierająca decyzję została odebrana właśnie przez pełnomocnika, Sąd uznał, że uchybienie to nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Strona nawet po ustanowieniu pełnomocnika samodzielnie występowała w sprawie.

20 Skarga w swojej argumentacji zawierała zarzuty merytoryczne odnoszące się do decyzji organu I instancji. Tego typu zarzuty nie mogą zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest kwestia uchybienia terminu do złożenia odwołania. Rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu, Sąd nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej w tym samym postępowaniu administracyjnym, ani nie może również przywrócić stronie terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z dnia 3 listopada 1998 roku, I SA/Ka 361/97, Lex Nr 34915; wyrok NSA z dnia 17 marca 1992 roku, SA/Wr 128/92, ONSA 1992/1/24). Analogicznie, wiek skarżącej i jej przygotowanie zawodowe nie mogą sanować jej błędu. Organy administracji prawidłowo pouczyły stronę o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania od decyzji.

21 Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa, tym samym nie dopatrzył się naruszenia przepisów w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.

22 K.O.