Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2018 r., II SA/Łd 912/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2018 r., II SA/Łd 912/17

Sentencja

1 Dnia 22 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B.

Uzasadnienie

2 J. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., mocą której umorzono postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem A. M. (pkt 1) oraz utrzymano w mocy decyzję organu I instancji po rozpoznaniu odwołania M. i J. O. (pkt 2). W związku z wywiedzioną skargą jej autor wniósł o uchylenie wspomnianego rozstrzygnięcia oraz z ostrożności procesowej o wstrzymanie wykonania. Zdaniem skarżącego wykonanie rzeczonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że inwestycja nie została rozpoczęta. Ponadto w sprawie sprzedaży m.in. działki, na której ma być realizowana inwestycja prowadzone jest postępowanie karne mogące zakończyć się unieważnieniem przetargu.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

4 W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:

5 wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).

6 W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony.

7 W ocenie sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

8 Odnosząc się w pierwszej kolejności do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1 decyzji Wojewody orzekającego o umorzeniu postępowania odwoławczego, stwierdzić trzeba, że decyzja w tej części jest niewykonalna, zatem brak jest prawnych możliwości wstrzymania jej wykonania.

9 Ewentualne wstrzymanie wykonania poddanej kontroli sądu decyzji mogłoby dotyczyć wyłącznie rozstrzygnięcia zamieszczonego w punkcie 2 decyzji Wojewody, mocą którego utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Oceniając wobec tego potencjalną możliwość zastosowania ochrony tymczasowej w świetle argumentacji zaprezentowanej w treści wniosku sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym stwierdzić trzeba, że podstawę oceny konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji stanowią konkretne okoliczności faktyczne, które pozwolą na uprawdopodobnienie, że wykonanie powyższych decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając na nią obowiązku ich udowodnienia. Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora. Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (vide: postanowienie z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1004/14 – Lex nr 1510359). W tej sprawie twierdzenie skarżącego, że przystąpienie do wykonania decyzji przez inwestora może spowodować trudne do odwrócenia skutki nie zostało poparte żadnymi konkretnymi okolicznościami. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem jej kontroli przez sąd i to on będzie ewentualnie ponosił koszty przywrócenia stanu poprzedniego.

10 W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

11 A.B.