Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 września 2015 r., II SA/Łd 514/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 września 2015 r., II SA/Łd 514/15

Sentencja

1 Dnia 23 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 roku sprawy ze skargi I. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania w sprawie naliczenia opłaty adiacenckiej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. solidarnie na rzecz skarżących I. K. i M. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 2 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania I. i M. K. od decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania w sprawie naliczenia Państwu K. opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

3 W dniu 30 czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga I. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].

4 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na braki formalne w postaci braku podpisu skarżących, alternatywnie o oddalenie skargi.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. I co istotne, w przepisie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustawodawca jednoznacznie wskazał, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

7 Termin do wniesienia skargi jest zachowany wówczas, gdy przed upływem 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skarga wniesiona zostanie do sądu za pośrednictwem organu lub gdy strona odda skargę w polskim urzędzie pocztowym najpóźniej w ostatnim dniu terminu do godz. 24.00 (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1515/06 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, termin określony przez ustawodawcę w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i nie może być dowolnie skracany, ani przedłużany zarówno z urzędu jak i na żądanie strony postępowania.

8 W świetle powyższego w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, iż skarżący uchybili opisanemu terminowi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżoną decyzję odebrał pełnomocnik w dniu 5 maja 2015 r. Z kolei jak wskazuje, stempel pocztowy na kopercie, w której nadesłana została skarga, przedmiotowe pismo zostało nadane w dniu 8 czerwca 2015 r. Zestawienie przywołanych dat nie pozostawia wątpliwości, iż skarga została złożona po upływie terminu trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącym rozstrzygnięcia w sprawie.

9 Dodatkowo wskazać trzeba, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie z lektury skargi nie wynika, aby skarżący wnioskowali o przywrócenie uchybionego terminu, sąd nie ma zaś uprawnienia, ani tym bardziej nie jest zobligowany do przywrócenia takiego terminu z własnej inicjatywy, działając z urzędu.

10 Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji.

11 LS