Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2015 r., II SA/Łd 376/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2015 r., II SA/Łd 376/15

Sentencja

1 Dnia 17 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2015 roku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2015 roku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. LS

Uzasadnienie

2 "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w wysokości 17.220 zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A, spowodowanego jej podziałem na działki 140/11-140/20, wnosząc o jej uchylenie i wstrzymanie wykonania.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 roku, po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odmówił jej wstrzymania argumentując, iż takowy wniosek nie został przez jego autora w żaden sposób uzasadnionym, zatem nie zasługiwał na uwzględnienie.

4 W zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyraziła pogląd, iż stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 roku, poz. 518 ze zm., dalej jako: "u.g.n.") decyzja w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej podlega wstrzymaniu z urzędu w drodze postanowienia organu administracji. Wobec w sytuacji gdy właściwy organ nie wykonał obowiązku nałożonego przepisem art. 9 u.g.n., to nawet gdy wniosek o wstrzymanie wykonania skierowany do sądu administracyjnego zawiera mankamenty, powinien zostać uwzględniony przez sąd.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

7 Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek:

8 a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub

9 b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

10 Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602).

11 W ocenie składu orzekającego lektura zażalenia strony skarżącej na postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione.

12 Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

13 W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Rzeczona decyzja została wydana na podstawie art. 98a ust. 1 u.g.n. Jak słusznie wskazała strona skarżąca w uzasadnieniu zażalenia, decyzja ta – zgodnie z art. 9 u.g.n. – powinna podlegać wstrzymaniu wykonania z urzędu, o czym orzec winien organ administracji. W sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ nie wydał takiego rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, czy też jej braku lub lakonicznych stwierdzeniach we wniosku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd pierwszej instancji (por. postanowienia NSA z dnia: 14 listopada 2013 roku, I OZ 1041/13; 29 września 2010 roku, I OZ 717/10; 8 października 2008 roku, I OZ 770/08 i inne; wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

14 W tej sytuacji sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 61 § 3 i 5 przy zastosowaniu art. 195 § 2 P.p.s.a.

15 LS