Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 września 2009 r., II SA/Łd 355/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 września 2009 r., II SA/Łd 355/09

Sentencja

1 Dnia 30 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na zarządzenie Naczelnika Miasta i Gminy w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 13 maja 2009r. Starosta [...] złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zarządzenie Nr [...] Naczelnika Miasta i Gminy w K. z dnia [...] (Dz. Urz. Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. Nr [...], poz. [...]) w sprawie ustalenia terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane, wnosząc alternatywnie o:

3 - stwierdzenie jego nieważności, jako aktu prawa miejscowego;

4 - stwierdzenie, że zostało wydane z naruszeniem prawa.

5 Skarżący zarzucił zarządzeniu naruszenie przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 roku o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz. 192 ze zm.).

6 W uzasadnieniu skargi wskazano że zaskarżone zarządzenie zostało wydane w oparciu o przepis art. 2 i 5 powyższej ustawy, § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenami i Ochrony Środowiska z dnia 28 sierpnia 1972 roku w sprawie trybu ustalania, rozgraniczania i podziału terenów budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego na obszarze miast i osiedli (Dz. U. Nr 35 poz. 242) oraz szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla domów jednorodzinnych na terenie miasta K., zatwierdzonego zarządzeniem Naczelnika Powiatu w B. nr [...], z dnia [...]. Dalej strona skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej ustawy o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości, w miastach i osiedlach, prezydia powiatowych rad narodowych ustalać będą w drodze uchwał, na podstawie szczegółowych planów zagospodarowania przestrzennego, które tereny przeznacza się w okresach do pięciu lat pod budownictwo jednorodzinne zagrodowe (tereny budowlane). W ocenie strony skarżącej z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż tereny budowlane ustalane miały być w oparciu o szczegółowe plany zagospodarowania przestrzennego. Jak następnie wskazano plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu ograniczonego ulicami A. i B. w K. wszedł w życie dopiero w 1983 roku, zatem 3 lata po opublikowaniu zarządzenia nr [...]. W dniu wejścia w życie zarządzenia nr [...] nie było żadnego obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, który dotyczyłby terenu objętego działaniem zarządzenia. Powyższa okoliczność, zdaniem strony skarżącej, oznacza, iż zarządzenie nr [...] wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 2 ust. 1 ustawy, co winno skutkować stwierdzeniem przez Sąd jego nieważności.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

8 Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

9 Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Dz 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

18 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

19 Podkreślić należy, iż kognicja sądu administracyjnego pierwszej instancji ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sąd administracyjny nie jest władny orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie ma uprawnienia do tego by wydać orzeczenie przyznające stronie uprawnienia lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego.

20 Rozpoznawana sprawa dotyczy zarządzenia Nr [...] Naczelnika Miasta i Gminy w K. z dnia [...] w sprawie ustalenia terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane. Zarządzenie to zostało wydane na podstawie dyspozycji zawartej w art. 2 i 5 ustawy z dnia 6 lipca 1972 roku o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach.

21 Problematyka dopuszczalności skargi na akt prawny, jakim jest wskazane wyżej zarządzenie była już przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. W postanowieniu z dnia 6 marca 1981r., w sprawie sygn. akt SA 645/81, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd administracyjny jest uprawniony do badania zgodności z prawem decyzji administracyjnych, a nie aktów normatywnych /aktów o charakterze ogólnym/, a takim aktem normatywnym jest zarządzenie o ustaleniu terenów budowlanych na potrzeby budownictwa indywidualnego wydanego na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i w osiedlach., wobec tego skarga w przedmiocie przejęcia działki na własność Państwa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

22 Takie stanowisko potwierdził Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 sierpnia 1982r., w sprawie sygn. akt SA/Gd 409//82, wyjaśniając, że wydanie uchwały /zarządzenia/, czyli aktu prawnego o charakterze ogólnym, prowadzącego do przejścia własności terenu na Państwo (art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach - Dz.U. nr 27 poz. 192), kończy postępowanie w przedmiocie ustalenia terenu budowlanego i jego podziale na działki. Możliwości zaskarżenia tego aktu prawnego ustawa nie przewiduje.

23 Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 31 marca 2005r., w sprawie sygn. akt II SA/Bk 786/04, orzekł, że przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie stanowi podstawy prawnej do zaskarżenia jakichkolwiek uchwał lub zarządzeń - lecz wyłącznie aktów gminy (niepublikowane).

24 Reasumując stwierdzić należy, iż zaskarżonego zarządzenia nie można zakwalifikować do żadnej z grupy aktów prawnych wymienionych w powołanym przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a.

25 Odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.) – (vide: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str.150).

26 Wobec powyższego d na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

27 M.O.