Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2013 r., II SA/Łd 195/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2013 r., II SA/Łd 195/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.

Uzasadnienie

2 II SA/Łd 195/13

UZASADNIENIE

3 W dniu 6 lutego 2013r. K. W. skierował, za pośrednictwem poczty, pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o przyznanie zasiłku celowego do momentu znalezienia pracy.

4 Wnioskodawca wyjaśnił, iż w dniu 29 października 2012r. zwrócił się do Wójta Gminy W. o przyznanie zasiłku celowego. Z uwagi na negatywne rozstrzygnięcie odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., które uwzględniło jego argumentację, uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Jednakże po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] przyznał jedynie 180 zł, która to kwota nie jest wystarczająca na pokrycie bieżących potrzeb strony. Skarżący zwrócił uwagę na swoją ciężką sytuację materialną, na brak możliwości znalezienia pracy z uwagi na podeszły wiek i konieczność pokrycia bieżących wydatków oraz powstałego u rodziny i sąsiadów zadłużenia.

5 W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wymienił decyzje wydane dotychczas na skutek rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 października 2012r. o przyznanie zasiłku celowego. Podkreślając, iż decyzją z dnia [...] rozstrzygnął o przyznaniu stronie zasiłku celowego organ wskazał na ograniczone możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej w kontekście ilości osób występujących o pomoc. Wnosząc o odrzucenie skargi organ zwrócił uwagę na niewyczerpanie trybu dwuinstancyjnego, poprzez niewystąpienie z odwołaniem do organu II instancji oraz uchybienie terminu do wniesienia takiego odwołania.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Stosownie do przepisu art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia jako: p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

8 Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., sygn.akt I SA 2813/03 dostępny - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu.

9 Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji – decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...]. Niewątpliwie zatem jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji, o czym była pouczona w zaskarżonej decyzji. Na marginesie warto zauważyć, iż zaskarżona decyzja została wydana na skutek decyzji organu II instancji, do którego skarżący złożył odwołanie, gdy Wójt Gminy W. wydał decyzję z dnia [...] rozstrzygającą o odmowie przyznania stronie zasiłku celowego. A skoro tak, stwierdzić można, iż strona miała doświadczenie i wiedzę – w decyzji organu I instancji zawarte zostało stosowne pouczenie – o sposobie i terminie wniesienia odwołania od decyzji, która budzi jej zastrzeżenia, i o zmianę której występuje. Na obecnym etapie stwierdzić trzeba, iż złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.

10 Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

11 Mając na uwadze wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku. Do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Z takim wnioskiem strona może wystąpić do organu II instancji, jeżeli nie jest zadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji.

12 W świetle tak ustalonego stanu faktycznego i prawnego Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.

13 a.bł.