Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 r., II SA/Łd 1196/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 r., II SA/Łd 1196/10

Sentencja

1 Dnia 27 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, zaksięgowanego w dniu 28 września 2010 roku pod pozycją [...].

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...], nr [...], skorygowaną postanowieniem [...] z [...]., którą organ odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi A Spółce z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych z infrastrukturą techniczną, usytuowanego w Ł., przy ul. A 15 i B 40, na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...],[...],[...],[...],[...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

3 W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] Wojewoda [...] zarzucił, że w postępowaniu pierwszoinstacyjnym nie zbadano, kiedy M. J. dowiedział się o wydanym pozwoleniu na budowę. Organ przyjął, że decyzja ta została skarżącemu prawidłowo doręczona na adres w Ł. przy ul. C 32 m. 5A. poprzez awizo. Organ odwoławczy nie zaakceptował takiego stanowiska, ustalając na podstawie danych zamieszczonych w ewidencji ludności, iż W. i M. J. są zameldowani pod adresem: Ł. ul. D 46 odpowiednio od 28 lipca 1998 roku – W., a od 10 czerwca 1998 roku M., zatem M. J. faktycznie nie doręczono rzeczonej decyzji. W takiej sytuacji bezwzględnie należało ustalić, kiedy M. J. dowiedział się o decyzji i zweryfikować zachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

4 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła A z o.o. z siedzibą w Ł., zarzucając naruszenie art. 12 K.p.a. poprzez zaniechanie odebrania oświadczeń pod rygorem odpowiedzialności karnej od W. J. i członków zarządu skarżącej Spółki, co miało istotny wpływ na wynik postępowania drugoinstancyjnego. Spółka wskazała m.in., że organ odwoławczy mógł uzupełnić postępowanie wyjaśniające we własnym zakresie — tym samym przyczyniając się do jak najszybszego zakończenia postępowania w pierwszym etapie procedury wznowieniowej. Ponadto zdaniem strony skarżącej organ naruszył art. 138 § 2 k.p.a. poprzez zaniechanie wydania rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy decyzję pierwszej instancji, przy braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia kasatoryjnego.

5 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

6 Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 27 stycznia 2011 roku pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

8 Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne, oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z przepisem art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

9 Badając dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności

10 Wobec powyższego sąd umorzył postępowanie, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

11 O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.

12 m.o.