Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 czerwca 2009 r., III SO/Łd 4/09
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 czerwca 2009 r., III SO/Łd 4/09
Sentencja
1 P O S T A N O W I E N l E Dnia 22 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania M.G. prawa pomocy
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 24 marca 2009 roku sygn. akt I OW 47/09 Naczelny Sąd Administracyjny wniosek M.G. z dnia 10 lutego 2009 roku o przyznanie prawa pomocy przekazał według właściwości do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.
3 Postanowieniem z dnia 8 maja 2009 roku sygn. akt III SO/Łd 4/09 referendarz sądowy oddalił wniosek M.G o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw.
4 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
5 W dniu 30 lipca 2008 roku wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek M.G. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a Prezydentem Miasta Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W dniu 9 września 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek M.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 września 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał M.G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Po uprawomocnieniu się tego postanowienia zostało ono wykonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi poprzez zwrócenie się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczenie adwokata, a Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata do reprezentowania wnioskodawcy w tej sprawie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał akta wraz z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
6 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 roku sygn. akt I OW 191/08 odrzucił wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a Prezydentem Miasta Ł. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku polegających na niewskazaniu konkretnego przedmiotu sprawy administracyjnej.
7 W dniu 10 lutego 2009 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek M.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08.
8 Naczelny Sąd Administracyjny przekazał powyższy wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stwierdzając, że pomimo, iż sprawa dotyczy wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, to do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny.
9 Postanowieniem z dnia 8 maja 2009 roku referendarz sądowy oddalił wniosek M.G. o przyznanie prawa pomoc wskazując, że wobec ustalenia, iż postanowienie referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 433/08 w sprawie przyznania M.G. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostało skonsumowane, uznać należało, iż zawarte we wniosku z dnia 10 lutego 2009 roku żądanie wyznaczenia nowego adwokata jest bezprzedmiotowe. Po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa w tym samym zakresie. Referendarz sądowy wskazał w tym zakresie na pogląd wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 262/05) oraz z dnia 21 marca 2006 r. (sygn. akt II FZ 207/06).
10 M.G. złożył sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Podał, że przyznane mu prawo pomocy nie zostało skonsumowane, ponieważ nie zostały podjęte przez adwokata J.K. czynności.
11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
12 Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może zostać wydane przez referendarza sądowego. Od takiego postanowienia strona może wnieść środek odwoławczy określony w art. 259 powołanej ustawy. W przypadku wniesienia sprzeciwu, jeśli nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 260 powołanej ustawy).
13 W niniejszej sprawie, wobec wniesienia sprzeciwu przez skarżącego, postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 maja 2009 roku utraciło moc. W takiej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek M.G. z dnia 10 lutego 2009 roku o przyznanie prawa pomocy.
14 Zauważyć należy, że wniosek z dnia 10 lutego 2009 roku jest kolejnym wnioskiem M.G. o przyznanie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca złożył powyższy wniosek w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08.
15 Naczelny Sąd Administracyjny zajmował się w swoich orzeczeniach zagadnieniem wielokrotnego składania przez stronę postępowania wniosku o przyznanie prawa pomocy i stwierdził, że przepisy p.p.s.a. dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy w danej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził jednak pogląd, że jedynie w przypadku ustalenia, iż sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy uległa zmianie, możliwe jest ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku i ewentualne przyznanie prawa pomocy.
16 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż z powyższą sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem M.G. postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 września 2008 roku sygn. akt III SA/Łd 433/08 przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, co zgodne było z żądaniem zgłoszonym przez wnioskodawcę. Stosownie zaś do art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie referendarza sądowego, od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutek prawomocnego orzeczenia sądu.
17 W tej sytuacji wnioskodawca mógł jedynie wnosić o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 11 września 2008 roku, wykazując równocześnie, że po jego wydaniu zaszły okoliczności taką zmianę uzasadniające. Wprawdzie M.G. ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył w związku z zamiarem złożenia skargi o wznowienie postępowania I OW 191/08, jednak zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
18 Wobec powyższego Sąd stwierdził, że po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa. Wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd oddalony lub gdy w kolejnym wniosku wnioskodawca domagałby się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany.
19 Skoro prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wykonał to postanowienie poprzez zwrócenie się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczenie adwokata, a Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata do reprezentowania wnioskodawcy w tej sprawie, to skarżący może udzielić pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi lub wnosić o wyznaczenie innego adwokata.
20 Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
21 bg