Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2019 r., III SAB/Łd 1/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2019 r., III SAB/Łd 1/19

Sentencja

1 Dnia 12 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Lokali Miejskich w Ł. w sprawie dostarczenia lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. d.j.

Uzasadnienie

2 W dniu 10 października 2018 r. A. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zarząd Lokali Miejskich w Ł. w sprawie dostarczenia lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki najemcy lokalu. Wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w ciągu miesiąca oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 16 października 2017 r. wypowiedział J. R. umowę najmu lokalu nr 51 położonego w budynku przez ul. A 4 w Ł. w związku z rozbiórką budynku.

3 Następnie pismem z dnia 28 maja 2018 r. skarżący zwrócił się do Zarządu Lokali Miejskich w Ł. o dostarczenie lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki dla najemcy lokalu nr 51 przy ul. A 4 w Ł. Jak podstawę żądania wskazał art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów.

4 W odpowiedzi na powyższe Zarząd Lokali Miejskich w Ł. w piśmie z dnia 18 czerwca 2018 r. wskazał, że nie posiada podstawy prawnej do realizacji powyższego żądania, bowiem organ nie dysponuje stosowną decyzją kwalifikującą budynek do wyłączenia z użytkowania bądź rozbiórki.

5 W kolejnym piśmie z dnia 6 lipca 2018 r. organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

6 Zdaniem skarżącego organ bezzasadnie odmawia zgodnie z art. 32 ustawy obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki najemcy lokalu. Budynek jest w złym stanie technicznym i konieczna jest jego rozbiórka.

7 W odpowiedzi na skargę Zarząd Lokali Miejskich w Ł. wniósł o jej odrzucenie, bowiem powyższe żądanie nie ma charakteru sprawy administracyjnej. Ewentualnie organ wniósł o jej oddalenie.

8 W piśmie z dnia 4 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że w jego ocenie w tej sprawie gmina zobowiązana jest do wydania decyzji lub postanowienia. Podkreślił, że żądany dokument w postaci decyzji organu kwalifikującej budynek do rozbiórki lub wyłączenia nie jest wymagany. Załączył do pisma wszelką dokumentację potwierdzającą spełnienie przesłanek z art. 32 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga jest niedopuszczalna.

11 Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

12 Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

13 1) decyzje administracyjne;

14 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

15 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

16 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

17 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

18 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

19 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

20 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

21 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

22 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

23 Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

24 W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła brak działania Zarządu Lokali Miejskich w Ł. w sprawie dostarczenia lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki dla najemcy.

25 W ocenie Sądu skarżący zarzuca organowi przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie dokonania czynności, która nie ma charakteru czynności z zakresu administracji publicznej.

26 Instytucja lokalu zamiennego, uregulowana jest w art. 10 ust 4 ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. ze zm. Dz. U. z 2018 r., poz. 1234 ), zgodnie z którym jeżeli rodzaj koniecznej naprawy tego wymaga, lokator jest obowiązany opróżnić lokal i przenieść się na koszt właściciela do lokalu zamiennego, jednak na czas nie dłuższy niż rok. Po upływie tego terminu właściciel jest obowiązany udostępnić lokatorowi w ramach istniejącego stosunku prawnego naprawiony lokal. Czynsz za lokal zamienny, bez względu na jego wyposażenie techniczne, nie może być wyższy niż czynsz za lokal dotychczasowy. Stosownie zaś do art. 32 w razie wypowiedzenia najmu, na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4, najemcy opłacającemu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy czynsz regulowany, obowiązek zapewnienia temu najemcy lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia 31 grudnia 2017 r., na właściwej gminie.

27 Realizacja uprawnienia do lokalu zamiennego wynikającego z powyższych przepisów nie następuje na drodze administracyjnoprawnej. Ustawa posługując się bowiem określeniami, że "obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego spoczywa na gminie" nie wskazuje w żaden sposób na realizację tego obowiązku w formie administracyjnoprawnej. Wobec akceptacji przez lokatora zaproponowanego przez gminę lokalu, stosunek prawny, na podstawie którego lokator korzysta następnie z lokalu kształtuje umowa najmu lokalu. Jest to forma właściwa dla prawa cywilnego, a zatem podlega kognicji sądów powszechnych (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 maja 2009 r. sygn. III SA/Kr 1099/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2013r., sygn. akt II SA/Wa 905/13, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r. sygn.. II SAB/Wa 214/16, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

28 Reasumując, w sprawie dostarczenia lokalu zamiennego nie wydaje się decyzji, postanowienia i nie jest to inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym sprawa nie mieści się w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., a zatem w sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

29 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

30 d.j.