Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2020 r., III SA/Łd 565/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2020 r., III SA/Łd 565/20

Sentencja

1 Dnia 27 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł., działając na podstawie art. 97 § 2, art. 110 § 1 i 2, art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), podjął postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby podinsp. J. J. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji.

3 Powyższe postanowienie, doręczone J. J. 3 czerwca 2020r., zawierało błędne pouczenie co do przysługującego stronie zażalenia.

4 W dniu 5 czerwca 2020 r. J. J. wniósł, za pośrednictwem Komendy Miejskiej Policji w Ł., zażalenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] r.

5 Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. stwierdził niedopuszczalność ww. zażalenia.

6 6 lipca 2020 r. J. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie zwolnienia ze służby, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

7 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi w całości jako niedopuszczalnej ewentualnie o oddalenie skargi.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga podlega odrzuceniu.

10 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] r. nr [...]

11 w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie zwolnienia ze służby.

12 Nie ulega wątpliwości, że podstawę rozpoznania określonego środka zaskarżenia stanowi przede wszystkim ustalenie jego dopuszczalności. Możliwość przeprowadzenia kontroli wywołanej jego wniesieniem uzależniona pozostaje od tego, czy w obowiązującym porządku prawnym stronie zostało przyznane uprawnienie do domagania się kontroli określonego rozstrzygnięcia w postępowaniu instancyjnym, a następnie ewentualnie na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych też względów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd ma obowiązek w pierwszej kolejności oceniać dopuszczalność - w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") - wniesienia skargi.

13 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tego powodu nastąpi w szczególności w sytuacji, w której skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.).

14 Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

15 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1590/13 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przepis art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie.

16 Z powyższą sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy.

17 Postanowieniem z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji w Ł. na podstawie art. 97 § 2, art. 110 § 1 i 2, art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej zwanej K.p.a., podjął postępowanie z uwagi na ustąpienie – w ocenie tego organu – przyczyn, które powodowały jego zawieszenie. Tymczasem na gruncie regulacji ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje. Niedopuszczalność zaskarżenia w drodze zażalenia takiego postanowienia wynika wprost z art. 101 § 3 K.p.a., który przewiduje prawo do złożenia zażalenia wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Konsekwentnie wyłącza to dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie.

18 Tej ostatniej konstatacji nie zmienia fakt złożenia przez skarżącego niedopuszczalnego środka zaskarżenia (zażalenia), który został rozpoznany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. stwierdzającym niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia.

19 Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] r. zostało wydane w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego i jako takie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. Jednocześnie postanowienie to nie wpisuje się w żadną inną kategorie aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego też powodu nie jest dopuszczalne merytoryczne odniesienie się do zarzutów podniesionych w skardze, a zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

20 Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzeczono jak sentencji postanowienia.

21 e.o.