Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2007 r., III SA/Łd 358/07
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2007 r., III SA/Łd 358/07
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie NSA Teresa Rutkowska WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Izabela Wędrak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi R. G. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy A. 1, kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych obejmującą kwotę podatku od towarów i usług – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu M. Z. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi R. G. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Uzasadnienie
2 Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001r., Nr 71, poz. 734 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po ponownym rozpoznaniu wniosku M.Z. odmówił wnioskodawcy przyznania dodatku mieszkaniowego.
3 W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż wnioskodawca nie spełnia kryteriów określonych w przepisach powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wyjaśnił, iż według złożonej z wnioskiem deklaracji miesięczne wydatki mieszkaniowe strony wynoszą 56,06 zł, ryczałt za ogrzewanie mieszkania: 17,12m² x 0,3459 zł/kWh x 5 kWh/m² = 29,61 zł, ryczałt za ogrzewanie wody: 1 osoba x 0,3459 zł/kWh x 20 kWh/osobę = 6,92 zł. Łączna kwota ryczałtu to 36,53 zł. Średni miesięczny dochód na jedną osobę wynosi 644,19 zł. Najniższa emerytura obowiązująca w dniu złożenia wniosku 562,58 zł, zatem maksymalny dopuszczalny dochód dla jednej osoby wynosi: 1,75 x 562,58 zł = 984,52 zł. Reasumując wyliczenia organ wskazał, iż dochód na jedną osobę nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego dochodu. Dodatek mieszkaniowy dla rodziny 1 osobowej jest natomiast różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie łącznie z ryczałtem, a 15 % łącznego dochodu rodziny: (56,06 zł +36,53 zł) – 0,15 x 644,19 = - 4,04 zł. Ostatecznie dodatek mieszkaniowy osiągnął wartość ujemną, w tej sytuacji dodatek nie przysługuje, gdyż łączne wydatki na mieszkanie nie przekraczają określonego ustawą procentowego udziału dochodów gospodarstwa domowego w utrzymaniu mieszkania.
4 W odwołaniu M.Z. wnosząc o uchylenie powyższej decyzji podniósł, iż odmówiono mu, osobie niepełnosprawnej, przyznania dodatku mieszkaniowego i obszernie opisał przyczyny powstania swej niepełnosprawności. Odwołujący nawiązał do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006r. w sprawie o sygnaturze akt P 4/05, w którym Trybunał zakwestionował przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817) i który wszedł w życie z dniem 18 maja 2006r. Wskazał również na wyrok, jaki zapadł w sprawie ze skargi odwołującego, oznaczonej sygnaturą akt III SA/Łd 360/06, w której Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, właśnie z uwagi na treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W dalszej części odwołania strona wskazywała, iż po dniu wejścia w życie powołanego orzeczenia Trybunału wszystkie wydatki poniesione na mieszkanie winny być uwzględnione w pełnej kwocie tj. 100% wydatków i jeśli takie kwoty weźmie się pod uwagę to wówczas dodatek mieszkaniowy winien zostać przyznany. Do odwołania strona załączyła m.in. szereg kserokopii decyzji i postanowień wydanych w sprawie dodatku mieszkaniowego, odpis orzeczenia o niepełnosprawności i legitymacji osoby niepełnosprawnej.
5 Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 2, art. 3 ust. 1-3, art. 5-7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, §3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
6 Uzasadniając organ przypomniał, iż zaskarżoną decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. ponownie rozpatrując wniosek po uchyleniu decyzji z dnia [...] Nr [...] przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem w sprawie oznaczonej sygnaturą III SA/Łd 360/06, powtórnie odmówił przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego ze względu na fakt, iż wyliczony dodatek osiągnął wartość ujemną. W konsekwencji oznacza to, iż dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, gdyż łączne wydatki na mieszkanie nie przekraczają określonego ustawą procentowego udziału dochodów gospodarstwa domowego w utrzymaniu mieszkania. Dalej Kolegium podniosło, iż z dniem 1 stycznia 2002r. weszła w życie ustawa o dodatkach mieszkaniowych, przytoczyło treść art. 3 w/w ustawy i wskazało, iż dochód strony w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku, czyli w okresie kwiecień-czerwiec 2004r. wyniósł 1932,57 zł i składał się z renty. Powołując przepis art. 6 ust. 1 w/w ustawy oraz przepisy wykonawcze, wydane na podstawie ustawy o dodatkach mieszkaniowych zaznaczył, iż organ I instancji prawidłowo wyliczył kwotę dochodu i kwotę dodatku mieszkaniowego, w pełni uwzględniając regulacje powołanych przepisów. Następnie podał, iż z dniem 8 listopada 2004r. weszła w życie ustawa z dnia 8 października 2004r. o zmianie ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a dyspozycja zawarta w art. 1 ust. 5 nowelizowanej ustawy określa rodzaje wydatków ponoszonych przez osobę ubiegającą się o dodatek. Przywołał także przepisy §3 rozporządzenia RM w sprawie dodatków mieszkaniowych, które wskazują wysokość ryczałtów, jakie należy zastosować w zależności od tego czy mieszkanie posiada przyłącze ciepłej wody, gazu, ogrzewania, czy też nie. Wyjaśnił, iż mieszkanie strony pozbawione jest centralnego ogrzewania i centralnej ciepłej wody a okoliczności te zostały uwzględnione przez organ I instancji przy wyliczaniu dochodu i dodatku strony. Reasumując organ odwoławczy podkreślił, iż organ I instancji prawidłowo przeprowadził wszystkie wyliczenia matematyczne, w wyniku których ustalona została wartość ujemna -4,04 zł, co kategorycznie wyklucza możliwość przyznania dodatku mieszkaniowego zgodnie z art. 7 ust. 6 ustawy o dodatkach, dodatku nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% najniższej emerytury w dniu wydania decyzji a kwota 2% najniższej emerytury w dniu wydania decyzji wynosiła 11,25 zł. Przytoczył wyliczenie wydatków strony, zaznaczył, iż prawidłowo organ I instancji przyjął 100% wydatków, których wysokość została potwierdzona przez ZGM Widzew "Wodny Rynek" i na które złożyły się wydatki na czynsz – 43,31 zł, zimną wodę – 5,17 zł, ścieki - 4,02 zł, nieczystości stałe – 3,56 zł, co łącznie daje kwotę 56,06 zł i nieuprawnia wnioskodawcy do uzyskania dodatku mieszkaniowego.
7 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M.Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Podniósł, iż odmówiono mu dodatku mieszkaniowego pomimo, iż od 7 roku życia jest osobą niepełnosprawną, niewyjaśniono wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Wniósł również o adaptację mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej dodając, iż dotychczasowe koszty remontu ponosił z własnych środków. Uzasadniając przytoczył treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego sygnatura akt P 4/05 i wyliczył, że wszystkie wydatki ponoszone na mieszkanie wynoszą: wydatki na czynsz to kwota 45,88 zł, na zimna wodę - 5,72 zł, opłata za ścieki - 4,46 zł, abonament za wodomierz - 0,30 zł, wywóz śmieci - 4,40 zł, co łącznie daje kwotę 60,76 zł. Dodał nadto, iż do wydatków lokalowych należy również zaliczyć rozliczenie zimnej wody, gdyż ZGM Widzew powiadomiła, iż w okresie od 11 czerwca 2001r. dopłacił 90,55 zł, zatem do kwoty wydatków 60,76 zł należy dodać średnią z kwoty 90,55 zł co ostatecznie da kwotę poniesionych wydatków na mieszkanie w wysokości 104,25 zł. Skarżący przeliczył, iż dodatek mieszkaniowy dla rodziny jednoosobowej jest różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie łącznie z ryczałtem a 15% łącznego dochodu rodziny co daje kwotę 7,63 zł. Według przeprowadzonego wyliczenia strony dodatek mieszkaniowy osiągnął wartość dodatnią, co winno spowodować przyznanie jej dodatku mieszkaniowego.
8 Dodatkowo skarżący załączył do skargi m.in. odpisy decyzji wydanych w sprawie dodatku mieszkaniowego, odpis wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 maja 2006r., zestawienie dopłaty zużycia wody, odpis orzeczenia o niepełnosprawności.
9 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. Podkreśliło, iż nie posiada kompetencji do działania w ramach uznania administracyjnego i brania pod uwagę okoliczności niewymienionych w ustawie.
10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
11 Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
12 Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.
13 Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
14 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
15 a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
16 b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
17 c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
18 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
19 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
20 Rozpatrując złożoną skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonych decyzji.
21 Przedmiotem oceny w przedmiotowej sprawie była decyzja SKO w Ł. Nr [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] wydaną w wyniku ponownego rozpoznania ( po uchyleniu przez WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 360/06 poprzedniej decyzji SKO w Ł. z dnia [...] Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] z uwagi na stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny iż art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz że § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia w sprawie dodatków mieszkaniowych jest niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych) wniosku skarżącego z dnia [...] o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
22 W rozpoznawanej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.) z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006r. w sprawie o sygn. akt P 4/05 ( Dz. U. z dnia 18 maja 2006r. Nr 84, poz. 587), który stwierdził, iż art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz że § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia w sprawie dodatków mieszkaniowych jest niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
23 Zgodnie z art. 17 ustawy w latach 2003 i 2004 dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 110% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.
24 Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.
25 W myśl natomiast art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Stosownie do ust. 3 i 4 tego przepisu wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, enumeratywnie wyliczone.
26 Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.
27 W świetle natomiast art. 7 ust. 6 ustawy, dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.
28 Odnosząc powyższe przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż organy administracji, prawidłowo przyjęły, iż z uwagi na wysokość obliczonej kwoty dodatku mieszkaniowego, dodatek mieszkaniowy skarżącemu nie będzie przysługiwał. Z akt sprawy wynika bowiem, iż dochód brutto skarżącego w okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających datę złożenie wniosku, czyli w okresie kwiecień – czerwiec 2004r. wynosił 1932,57 i składał się z renty wnioskodawcy Średni miesięczny dochód na jedną osobę wynosił zatem 644,19zł (kopia decyzji ZUS o wysokości renty). Przy przyjęciu, iż miesięczne dochody skarżącego wynoszą 644,19zł, wyliczenie kwoty dodatku mieszkaniowego, zgodnie z dyspozycją art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przedstawia się następująco:
29 56,06 zł (kwota wydatków na mieszkanie skarżącego w dacie złożenia wniosku tj. w dniu 22 lipca 2004r.)+ 36,53zł (ryczałt za ogrzewanie mieszkania i wody wyliczony według wskaźników obowiązujących w dacie złożenia wniosku) – 0,15 × 644,19zł (miesięczny dochód) = -4,04 zł.
30 Wobec powyższego słusznie organy orzekające przyjęły, że wobec treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy dodatek mieszkaniowy skarżącemu nie przysługuje, skoro kwota wydatków poniesionych na mieszkanie (92,59 zł) nie przekracza określonego ustawą procentowego udziału dochodów gospodarstwa domowego w utrzymaniu mieszkania (15% dochodu skarżącego wynosi: 644,19 zł x 15% = 96,63 zł).
31 Sąd nie uwzględnił zawartego w skardze wyliczenia wydatków ponoszonych przez skarżącego na zajmowane mieszkanie. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z przepisem art. Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty (m.in. potwierdzające wydatki na mieszkanie). Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu wszczętym wnioskiem strony z dnia [...] o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Tymczasem wyliczenia skarżącego zawarte w skardze uwzględniają aktualną kwotę wydatków na mieszkanie wynikającą z pisma ZGM Widzew z dnia 30 marca 2005r.
32 Warto zaznaczyć, iż gdyby nawet do wydatków skarżącego na mieszkanie doliczyć kwoty za zużycie zimnej wody i odprowadzanie ścieków, którymi skarżący został obciążony za okres IV – VI 2004r. (stosowne rozliczenia rzeczywistego zużycia wody skarżący załączył do pisma procesowego z dnia 12 czerwca 2007r. karta 47 i 48 akt sądowych), nie spowoduje, iż wartość dodatku mieszkaniowego należnego skarżącemu przekroczy kwotę, o której mowa w art. 7 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych tj. 11,25 zł, będącą zgodnie z tym przepisem kwotą graniczną od której w ogóle przysługuje wypłata dodatku mieszkaniowego. Na podstawie załączonego rozliczenia rzeczywistego zużycia wody za okres IV – VI 2004r. wynika , że do kwoty dodatków należałoby doliczyć kwotę 4, 86 zł (proporcjonalne rozliczenia zużycia wody za V-VI 2004r.) i kwotę 2, 83 zł (proporcjonalne rozliczenia zużycia wody w IV 2004r.) łącznie 7, 69 zł. Uwzględniając tę kwotę wyliczenie dodatku mieszkaniowego przedstawia się następująco: (56,06 zł + 35, 53 zł + 7. 69 zł) – 0, 15 x 644,19 zł = 3,65 zł. Nieuzasadnione jest twierdzenie strony, że dodatek mieszkaniowy przysługuje w każdej sytuacji, gdy stosowne wyliczenie osiągnie wartość dodatnią. Jeszcze raz należy powtórzyć, że zgodnie z art. 7 ust. 6 ustawy dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.
33 Sąd uznał również, iż organy administracji prawidłowo pomniejszyły kwotę wydatków mieszkaniowych skarżącego, wynikającą z wyliczenia przedstawionego przez zarządcę budynku tj. 56,36zł o kwotę 0,30zł z tytułu opłat ponoszonych za abonament za wodomierz. Wydatek powyższy, pozostający zresztą bez istotnego wpływu na obliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego przysługującego skarżącemu, nie mieści się bowiem w katalogu wydatków, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
34 Za bezzasadny należy również uznać zarzut strony, iż organy wbrew orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006r., nie przyjęły 100% wartości kwoty wydatków ponoszonych przez skarżącego na mieszkanie. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, do wyliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto 100% kwoty wydatków mieszkaniowych, jednak tylko takich wydatków, które zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych uznawane są za świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe skarżącego w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, tj. 100% kwoty 56,06zł. Orzeczenie Trybunału nie oznacza, wbrew temu co twierdzi skarżący, iż organy powinny doliczać do kwoty wydatków mieszkaniowych 100% wszelkich wydatków ponoszonych w związku z zajmowaniem lokalu przez składającego wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organy mają obowiązek uwzględnić 100% wydatków mieszkaniowych, ale tych, o których mowa w art. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
35 W skardze strona zwróciła również uwagę na konieczność doliczenia do wartości wydatków ponoszonych na mieszkanie, kwoty adaptacji – remontu lokalu mieszkalnego na potrzeby osoby niepełnosprawnej, zgodnie z posiadanymi przez skarżącego fakturami VAT. Należy podkreślić, iż zgodnie z cytowanym wyżej art. 6 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wydatkami mieszkaniowymi w rozumieniu tej ustawy są jedynie wydatki, enumeratywnie wskazane w tym przepisie. Brak jest zatem możliwości doliczenia do kwoty wskazanej przez zarządcę budynku kwoty poniesionej na adaptację – remont lokalu zajmowanego przez skarżącego. Ponadto, przedmiotem oceny Sądu jest postępowanie organów administracji poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji, a do tego momentu brak jest w aktach sprawy dowodów, potwierdzających, iż skarżący domagał się od organów doliczenia do wydatków mieszkaniowych kwot wydatkowanych na adaptację – remont zamieszkiwanego lokalu.
36 W związku z tym, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko to mogło być podstawą do jej uchylenia w myśl art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy należało skargę oddalić.
37 O wynagrodzeniu adwokata, przyznanego skarżącemu z urzędu, Sąd orzekł stosownie do art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
38 A.R.