Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2013 r., I SA/Kr 926/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2013 r., I SA/Kr 926/13

Sentencja

1 |Sygn. akt I SA/Kr 926/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędziowie: WSA Maja Chodacka (spr.), WSA Nina Półtorak, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2013 r., sprawy ze skargi "S" Sp. z o.o. w K., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 21 lutego 2013r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, - skargę oddala -

Uzasadnienie

2 W dniu 22 listopada 2012r. strona skarżąca "S" Sp. Z o.o. w K. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży biletu wstępu (jednorazowego, karnetu, abonamentu) do parku rozrywki w ramach, którego można korzystać z obiektów i atrakcji znajdujących się na terenie parku.

3 We wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, iż Spółka buduje halę sportową, w której planuje otworzyć park rozrywki. Nowo budowana hala składać się będzie z hali gokartowej oraz części socjalno-konferencyjnej. Wewnątrz hali gokartowej zainstalowany będzie tor gokartowy. W części socjalno-konferencyjnej będzie się mieścić między innymi: kręgielnia, strzelnica, stoły bilardowe, urządzenia do gier zręcznościowych np. piłkarzyki, punkt gastronomiczny, niewielka sala konferencyjna - zaplecze sanitarne, sklep sportowy z asortymentem związanym z gokartami, kasy i punkty obsługi klienta, zintegrowany plac zabaw dla dzieci.

4 Działalność spółki wykonywana w budowanej hali sportowej będzie polegała na udostępnianiu klientom urządzeń zgromadzonych w parku rozrywki oraz na organizowaniu imprez sportowych i okolicznościowych a także szkoleń dla dzieci w zakresie jazdy na gokartach. Usługi świadczone będą między innymi przy zastosowaniu systemu informacyjno-kodującego na bazie specjalistycznego oprogramowania SMS, które to pozwoli każdemu klientowi na utworzenie konta z jego danymi oraz rejestrację jego aktywności na poszczególnych urządzeniach, w tym na torze gokartowym, a także w sklepie z możliwością udzielania rabatów. W systemie możliwe będzie przyznanie wirtualnych punktów i publikacja wyników w budynku, w którym odbywać się będzie przejazd gokartami.

5 Korzystanie z urządzeń umieszczonych w parku rozrywki polegać będzie na:

6 ▪ w przypadku gokartów: na możliwości przejazdu gokartem po torze - przejazd odbywać się będzie wyłącznie w specjalnym stroju i kasku, który klient będzie musiał wypożyczyć lub kupić,

7 ▪ w przypadku strzelnicy: na możliwości strzelania z udostępnionej strzelby laserowej do określonych celów,

8 ▪ w przypadku bilardu i gier zręcznościowych: na możliwości korzystania z tych urządzeń indywidualnie lub w grupach, a wszelkie potrzebne akcesoria zostaną klientowi udostępnione.

9 Spółka zamierza oferować swoje usługi wg następujących zasad:

10 1. Sprzedając jednorazowe bilety wstępu do parku rozrywki. Klient nabywając bilet uzyskuje prawo do wstępu do parku rozrywki i korzystania z dowolnie wybranych umieszczonych tam urządzeń w czasie i ilości określonym w cenniku.

11 2. Sprzedając bilety wstępu do parku rozrywki o charakterze karnetu. Klient nabywając taki bilet uzyskuje prawo do wstępu do parku rozrywki i korzystania z dowolnie wybranych umieszczonych tam urządzeń w czasie i ilości określonym w cenniku, w zakresie dłuższym niż przy zakupie jednorazowego biletu. Karnet będzie musiał być wykorzystany w dniu zakupu.

12 3. Sprzedając bilety wstępu do parku rozrywki o charakterze abonamentu. Klient nabywając bilet uzyskuje prawo do wstępu do parku rozrywki i korzystania z dowolnie wybranych umieszczonych tam urządzeń w czasie i ilości określonym w cenniku. Abonament upoważnia do wstępu do parku rozrywki wielokrotnie w czasie jednego miesiąca.

13 4. Organizując szkolenia dla dzieci w zakresie jazdy na gokartach.

14 5. Organizując zawody i imprezy sportowe.

15 6. Organizując imprezy okazjonalne takie jak: urodziny, spotkania integracyjne.

16 7. Prowadząc punkt gastronomiczny.

17 8. Prowadząc sklep sportowy.

18 W związku z powyższym zadano pytanie, czy stawka podatku dla usług wymienionych w punktach od 1 do 3, tj.: sprzedaży jednorazowych biletów wstępu do opisanego wyżej parku rozrywki, sprzedaży biletów wstępu do opisanego wyżej parku rozrywki o charakterze karnetu, sprzedaży biletów wstępu do opisanego wyżej parku rozrywki o charakterze abonamentu wynosić będzie 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (obecnie 8%, uwzględniając art. 146a i 146f ustawy)?

19 Zdaniem Wnioskodawcy, usługi opisane powyżej mają charakter usług związanych z rozrywką i rekreacją, o jakich mowa jest w pkt 183 i 186 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Klient nabywając bilet o dowolnym charakterze (jednorazowy bilet, karnet, abonament) uzyskuje prawo do wstępu do parku rozrywki i do korzystania ze zgromadzonych w parku rozrywki urządzeń na określonych w cenniku zasadach. Sam może decydować z jakich urządzeń i w jakiej kolejności skorzysta. Park Rozrywki będzie zorganizowany podobnie jak klasyczne wesołe miasteczko, z tym że usługi świadczone będą w zakrytej hali. Zaznaczyć należy, że klient nie ma możliwości wykupienia biletu tylko na korzystanie z jednego rodzaju urządzeń np. z gokartów. W związku powyższym – zdaniem strony skarżącej - na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy stawka podatku dla tych usług wynosić będzie 7% (obecnie 8%, uwzględniając art. 146a i 146f ustawy).

20 W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 21 lutego 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

21 W uzasadnieniu interpretacji organ przywołał treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 5a, art. 7 ust. 1 art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) i stwierdził, iż w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia, należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

22 W poz. 183 wspomnianego załącznika nr 3 do ustawy wymieniono "Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne" - bez względu na symbol PKWiU.

23 Z kolei pod poz. 186 wspomnianego załącznika nr 3 do ustawy figurują "Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu" – bez względu na symbol PKWiU.

24 Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne oraz pozostałe usługi związane z rekreacją jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

25 Zgodnie z art. 32 ust. 1 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77/1), obowiązującego od dnia 1 lipca 2011 r., usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

26 Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

27 a. prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;

28 b. prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;

29 c. prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

30 Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę (art. 32 ust. 3 ww. rozporządzenia wykonawczego).

31 Zatem z ww. przepisów rozporządzenia Rady wynika, że świadczenie usług wstępu, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę obejmuje prawo wstępu na spektakle, występy cyrkowe, koncerty, wystawy, mecze, zawody, konferencje, seminaria. Wskazać także należy, iż art. 32 ww. przepisu jest co prawda w Rozdziale V "Miejsce transakcji podlegających opodatkowaniu" w podsekcji 7 czyli "Świadczenie usług w ramach działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej, naukowej, edukacyjnej, rozrywkowej lub podobnej", nie można jednakże utożsamiać go tylko i wyłącznie co do kwestii miejsca świadczenia usług, gdyż Rada Unii Europejskiej we wstępie do niniejszego rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.), w szczególności jej art. 397 oraz uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, w pkt 27 wskazała, iż "Aby zapewnić jednolite opodatkowanie świadczenia usług kulturalnych, artystycznych, sportowych, naukowych, edukacyjnych, rozrywkowych i podobnych, należy zdefiniować pojęcie wstępu na tego rodzaju wydarzenia i usługi pomocnicze związane z takim wstępem".

32 Organ zauważył, iż w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie definiuje się pojęcia "wstępu". W konsekwencji należy sięgnąć do wykładni językowej, aby poznać jego znaczenie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl) pod pojęciem tym należy rozumieć "możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś".

33 Zgodnie z definicją słownikową "wstęp" należy rozumieć jako możliwość wejścia "gdzieś" co nie jest równoznaczne możliwością korzystania z dostępnych tam możliwości. Opłata (bilet, karnet) za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica co do zasady, za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (bierne uczestnictwo). Tymczasem bilet wstępu, np. do parku rozrywki, daje możliwość nie tylko wejścia do obiektu, ale również przede wszystkim możliwość czynnego korzystania z dostępnych tam urządzeń.

34 Zdaniem organu opłata za bilety czy to jednorazowe, czy też w postaci karnetu bądź abonamentu, w ramach których odwiedzający park rozrywki będzie mógł korzystać z różnych form rozrywki czy to gokartów, strzelnicy czy też bilardu i gier zręcznościowych nie jest tożsama z "opłatą w zakresie wstępu". Poniesienie ww. opłaty za skorzystanie z ww. atrakcji nie spowoduje, iż usługobiorca nabędzie jakiekolwiek "prawo wstępu". W zamian za wskazaną opłatę będzie miał prawo do skorzystania z jednej bądź drugiej formy rozrywki. Opłata za bilet, jak wskazał sam Wnioskodawca, będzie upoważniała klienta do korzystania z urządzeń zgromadzonych w parku rozrywki. Dodatkowo należy wskazać, że powyższa opłata zapewne obejmuje również wynagrodzenie opiekuna, do którego zadań należy instruktaż jak należy właściwie korzystać z poszczególnych urządzeń oraz nadzoru nad zapewnieniem bezpieczeństwa użytkownikom korzystającym z obiektów znajdujących się w parku rozrywki.

35 Zatem usługa polegająca na udostępnianiu za gokartów, strzelnicy, bilarda i gier zręcznościowych jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 23%.

36 Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą interpretację zarzucając jej:

37 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

38 - art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 183 i 186 zał. nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż sprzedaż biletów wstępu uprawniających do korzystania z urządzeń znajdujących się w parku rozrywki nie mieści się w pojęciu usług "wyłącznie w zakresie wstępu", co skutkowało przyjęciem przez organ, iż wskazana usługa winna być opodatkowana podatkiem VAT w stawce 23 %;

39 - art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady Unii Europejskiej nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy dotyczy on miejsca świadczenia usług, co nie stanowiło przedmiotu zapytania sformułowanego przez skarżącego we wniosku o udzielenie interpretacji;

40 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

41 - art. 122 i 187 §1 Ordynacji podatkowej, polegające na przekroczeniu przez organy podatkowe granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy dowolnej, a nawet sprzecznej z zebranym materiałem dowodowym poprzez przyjęcie, iż opłata za wstęp obejmowała także wynagrodzenie opiekuna, do którego zadań należeć miałby instruktaż oraz nadzór nad zapewnieniem bezpieczeństwa użytkownikom urządzeń zgromadzonych w parku rozrywki, podczas gdy okoliczność ta nie stanowiła elementu opisu zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku;

42 - art. 121 §1 Ordynacji podatkowej polegające na nieuwzględnieniu wcześniej wydawanych przez organy podatkowe interpretacji podatkowych i orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach o analogicznym stanie faktycznym bez podania przyczyny takiego postępowania.

43 W związku z tym wniesiono o uchylenie wskazanej interpretacji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

44 W odpowiedzi na skargę Minister Finansów działający przez Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji.

45 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

46 Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez Sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Uwzględniając skargę na taką interpretację przepisów prawa podatkowego sąd uchyla ją na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

47 Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola sądowa dała podstawę do stwierdzenia, iż zaskarżona interpretacja została wydana zgodnie z prawem materialnym i proceduralnym, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

48 Na wstępie Sąd zauważa, iż problem prawny jak w niniejszej sprawie był już przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych. W orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (z dnia 28 września 2012r. sygn. akt I SA/Kr 889/12) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (z dnia 30 stycznia 2013r. sygn.. akt I SA/Bd 1045/12) wyrażono pogląd zbieżny z prezentowanym przez stronę skarżącą, iż "wstęp" przy pozostałych usługach rekreacyjnych mieści się w kategorii "korzystania z obiektów sportowych", czyli również wstępu do tych obiektów w celu skorzystania ze znajdujących się tam urządzeń.

49 Jednakże w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (z dnia 8 maja 2012r. sygn. akt III SA/Gl 1543/11) oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (z dnia 26 marca 2013r. sygn. akt I SA/Łd 1561/12), przyjęto pogląd odmienny i uznano, iż wykładnia dokonana przez organ interpretacyjny odpowiada prawu. W wyrokach tych przywołano także orzecznictwo innych sądów (wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013 r., III SA/Wa 1863/12 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2012 r., I SA/GD 1126/12).

50 Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela i przyjmuje za własną wykładnię dokonaną przez wojewódzkie sądy administracyjne, zawartą w wyrokach stwierdzających poprawność wykładni dokonanej przez organy, uznając, iż wykładnia dokonana w wyrokach podzielających poglądy strony skarżącej rozszerza w sposób nieuprawniony katalog usług podlegających preferencyjnemu, bo obniżonemu opodatkowaniu VAT.

51 W myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% (obecnie 8%), z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

52 Stawka podatku od towarów i usług nie ma charakteru jednolitego. Obok stawki podstawowej, ustawa przewiduje różne stawki obniżone, które znajdują zastosowanie względem oznaczonych czynności.

53 Stawka podstawowa przez wiele lat (od początku wprowadzenia VAT w Polsce) wynosiła 22%. Na mocy przepisów przejściowych - zawartych w art. 146a ustawy o VAT - stawka podstawowa w latach 2011-2013 wynosi 23%. Zgodnie z tymi samymi przepisami, w tym okresie, pierwsza stawka obniżona wynosi 8%, zamiast 7%. Natomiast z dniem 1 stycznia 2011r. wprowadzono drugą stawkę obniżoną wynoszącą 5% (która według przepisów obecnie obowiązujących ma nie mieć charakteru przejściowego).

54 Zastosowanie stawki podatku właściwej dla danej czynności podlegającej opodatkowaniu, następuje ex lege. Konkretna czynność opodatkowana jest według właściwej stawki określonej w ustawie (przepisach wykonawczych), niezależnie od tego, jaką stawkę do opodatkowania danej czynności zastosował podatnik, i niezależnie od tego, co wykazał na fakturach sprzedaży oraz w prowadzonych ewidencjach.

55 Od dnia 1 stycznia 2011 r. stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały m.in. usługi związane z rekreacją, jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

56 Sporną w niniejszej sprawie była kwestia jak należy rozumieć pojęcie "wyłącznie w zakresie wstępu" w stanie faktycznym przedstawionym przez stronę skarżącą.

57 Zaznaczyć należy, iż w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zostały wskazane "Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu" bez względu na PKWiU. Ustawodawca nie określił form ani kategorii "wstępu", które objął 8% stawką podatku. Zarówno strona skarżąca jak i organ uzasadniając swoje stanowiska cytowały wyjaśnienia pojęcia "wstęp" wynikający z różnych słowników języka polskiego. Należy zgodzić się, iż pod pojęciem "wstępu" rozumieć należy możliwość wejścia gdzieś.

58 Sąd zauważa, że obowiązujący od 1 lipca 2011r. art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2011.77.11), wskazuje, iż:

59 " 1. Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

60 2. Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

61 a) prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;

62 b) prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;

63 c) prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

64 3. Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę."

65 Wstęp należy rozumieć zatem jako możliwość wejścia "gdzieś", co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica co do zasady za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (uczestnictwo bierne).

66 Zatem pojęcia usług w zakresie wstępu (o którym mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) nie można utożsamiać z pojęciem "biletu wstępu" uprawniającego do uczestniczenia w zajęciach sportowo-rekreacyjnych, które prowadzone są na zasadzie czynnego uczestnictwa w nich. Wstęp do parku rozrywki nie uprawnia korzystającego do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce np. w przypadku kupienia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne uczestnictwo w zajęciach sportowo – rekreacyjnych, a więc korzystanie z kompleksowej usługi.

67 Zauważyć należy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca, czy to w ramach jednorazowego bilety, czy też karnetu lub abonamentu umożliwi skorzystanie z urządzeń zgromadzonych w parku rozrywki oraz na organizowaniu imprez sportowych i okolicznościowych, a także szkoleń dla dzieci w zakresie jazdy na gokartach. Z tych też względów opłaty pobierane za korzystanie z atrakcji parku rozrywki, nie mogą być uznane za opłatę za wstęp, lecz przede wszystkim za możliwość korzystania z dostępnych urządzeń (kręgielnia, gokarty, strzelnica, stoły bilardowe itd.), a więc za czynny udział. W związku z tym Spółce na sprzedaż biletów, karnetów, czy też abonamentu do parku rozrywki nie przysługuje uprawnienie do zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług wynikającej z art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 186 załącznika nr 3 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Skarżąca winna, jak stwierdził organ opodatkować usługi, o których mowa powyżej podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%. Wobec powyższego Sąd uznał, że na tle analizowanego zdarzenia przyszłego nie budzi wątpliwości, że pogląd organu jest słuszny.

68 Zatem, pojęcia usług w zakresie wstępu, (o którym mowa w poz. 186 Załącznika nr 3 do ustawy o VAT oraz art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady) nie można utożsamiać z pojęciem biletu, karnetu, czy karty abonamentowej (jak w niniejszej sprawie), uprawniających do czynnego uczestniczenia w oferowanych zajęciach. Dokonanie takiej opłaty umożliwia klientom rozpoczęcie aktywnego wypoczynku, gdyż posiadacz biletu, karnetu, czy karty abonamentowej (sprzedawanych przez skarżącą spółkę) może nie tylko wejść do obiektu, w którym prowadzone są zajęcia, ale przede wszystkim uprawniony jest do czynnego korzystania ze sprzętów i urządzeń znajdujących się w poszczególnych salach obiektu.

69 Natomiast treść poz. 186 Załącznika nr 3 do ustawy o VAT przewiduje zwolnienie wyłącznie w zakresie wstępu i niczego więcej. Daje to możliwość wejścia i biernego uczestniczenia w usłudze związanej z rekreacją, tj. przebywania, oglądania i słuchania. Oznacza to, że nabycie "pozostałej usługi związanej z rekreacją" w szerszym zakresie niż "wstęp", jest już opodatkowane stawką podstawową.

70 W ocenie Sądu, prawidłowe uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej winno zawierać przytoczenie przepisów prawa, na których organ oparł swoje stanowisko (wraz z podaniem ich treści), wyjaśnienie znaczenia tych przepisów, w kontekście podanego przez stronę stanu faktycznego, ze wskazaniem jego znamion, istotnych dla zakresu stosowania powołanych przepisów. Zakres oceny stanu faktycznego, zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, wyznacza też treść zadanego przez wnioskodawcę pytania. Zdaniem Sądu, uzasadnienie zaskarżonej interpretacji spełnia powyższe kryteria.

71 Reasumując, zaskarżona interpretacja w ocenie Sądu nie narusza treści art. 14b i 14c Ordynacji podatkowej. Interpretacja oparta została wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanowi prezentację stanowiska organu w zakresie zagadnień przedstawionych przez wnioskodawcę. Również nie można uznać zasadności naruszenia przez organ art. 120 Ordynacji podatkowej, bowiem indywidualna interpretacja została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa z zastosowaniem prawidłowej wykładni, jak również nie można uznać zarzutu naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej z tego powodu, że Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się ze stanowiskiem przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji.

72 Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji o oddaleniu skargi.