Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r., I SA/Kr 877/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r., I SA/Kr 877/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej kwotę 600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej.

Uzasadnienie

2 W skardze - skarżąca A.B. domagała się uchylenia decyzji Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 3 565 zł. Skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym wynagrodzenia dla pełnomocnika powiększonego o podatek od towarów i usług. Jednym z zarzutów skargi było naruszenie art. 70 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) przez organ odwoławczy tj. wydanie decyzji po upływie 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku.

3 Decyzją z dnia 8 maja 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji oraz stwierdził, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu organ uznał za słuszne zarzuty skargi odnośnie przedawnienia. Decyzja ta została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami administracyjnymi w terminie przewidzianym na udzielenie odpowiedzi na skargę.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę aż do rozpoczęcia rozprawy.

6 Stosowanie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanego aktu prawnego, Sąd umarza postępowanie, gdy stało się bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

7 Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., w trybie tzw. autokontroli. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni bezprzedmiotowym dalsze procedowanie w sprawie.

8 Skoro zatem organ administracyjny uwzględnił w całości żądanie strony skarżącej, dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe.

9 Ze względu na ekonomię postępowania mającą znaczenie przy zapewnieniu skutecznego prawa do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu sądowym - Sąd nie wzywał skarżącej o uiszczenie opłaty sądowej – takie postępowanie byłoby nadmiernym formalizmem i tylko przedłużyłoby postępowanie, skoro sprowadzałoby się jedynie do wezwania o uiszczenie opłaty, która obciążyłaby i tak Skarb Państwa (Dyrektora Izby Skarbowej), a strony ponosiłyby jedynie koszty całej operacji (opłaty bankowe lub pocztowe z tytułu przelewów). Sąd zasądził natomiast od organu koszty wynagrodzenia pełnomocniczki skarżącej (doradcy podatkowego) zgodnie z art. 201 §1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

10 Koszty wynagrodzenia pełnomocniczki Sąd określił na podstawie art. 205 §1 i §4 p.p.s.a. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 września 2010 r., I GZ 278/10: "w art. 201 § 1 p.p.s.a. nie określono rodzaju kosztów, jednakże zamieszczenie tej regulacji w rozdziale zatytułowanym: «Zwrot kosztów postępowania między stronami» przemawia za przyjęciem, że cytowany przepis dotyczy tak jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania, o których mowa w art. 205 p.p.s.a., a nie tylko kosztów sądowych, określonych w art. 211 p.p.s.a.". Wysokość kosztów zastępstwa określono na podstawie §3 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153 ). Sąd zasądził koszty w wysokości minimalnej (obliczając je w oparciu o wartość należności pieniężnej wynikającej z zaskarżonej decyzji – 3 565 zł) biorąc pod uwagę, że organ uwzględnił skargę w trybie samokontroli – nie odbyła się więc ani jedna rozprawa z udziałem pełnomocnika. Wysokość obliczonego wynagrodzenia nie została powiększona o wartość podatku od towarów i usług, a to dlatego że reprezentujący skarżąca doradca podatkowy był pełnomocnikiem z wyboru, a nie z urzędu. Zgodnie z §2 ust. 3 powołanego rozporządzenia jedynie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 powołanego aktu (wynagrodzenie pełnomocnika), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.

11 Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 201 §1, orzekł jak w sentencji.