Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2017 r., I SA/Kr 589/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2017 r., I SA/Kr 589/17

Sentencja

1 Sygn. akt I SA/Kr 589/17 Kraków, dnia 13 listopada 2017r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Szpitala [...] w K. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 31.03.2017r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od stycznia do grudnia 2013r. utrzymuje w mocy postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 sierpnia 2017r.

Uzasadnienie

2 We wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podano, iż wartość funduszu założycielskiego strony skarżącej wynosi: 18 353 151,36 zł., a wartość środków trwałych 58 647 699,54 zł ( w tym 10 488 931,99 zł środków trwałych w budowie). Rok 2016 zamknięty został przez podmiot stratą w wysokości 7 061 622,77 zł, przy przychodzie na poziomie 105 831 993,45 zł. Na koniec tego roku środki zgromadzone w kasie i na rachunkach wynosiły: 3 743 317,34 zł. W lutym 2015 roku szpital otrzymał kredyt bankowy w wysokości 31 800 000,00 zł przeznaczony w całości na spłatę wymagalnych zobowiązań i pożyczek, a także na spłatę należności objętych porozumieniami dot. ratalnej spłaty zadłużenia. Obecnie szpital dokonuje ratalnych spłat w/w. kredytu tj. w wysokości 500.000,00 zł. W BGK na koncie ma zgromadzone środki w wysokości 217 135,79 zł, a w Deutsche Banku S.A. na trzech kontach znajdują się następujące sumy : 38 147,65 zł, 96 101,20 zł, 95 143, 72 zł. Wnioskodawca zaznaczył, iż łącznie koszty szpitala wynoszą w skali miesiąca około 8 841 863,32zł, a miesięczny niedobór środków finansowych wynosi około 1 330 000 zł. Podniósł również, że [...]OW NFZ w K. nie zapłacił Szpitalowi wynagrodzenia za świadczenia zdrowotne ponadumowne wykonane w latach 2011- 2015r w łącznej wysokości 6 572 050,85 zł.

3 Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017r. referendarz sądowy wniosek oddalił

4 We wniesionym sprzeciwie strona skarżąca zarzuciła, iż nie powinna być porównywana do innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, ponieważ skrępowana jest przepisami ograniczającymi samodzielność w dysponowaniu środkami finansowymi, nadto regulacjami dotyczącymi obowiązków np. przyjmowaniem pacjentów itp. Wskazano w tym względzie na wydanie około 20 mln zł w przeciągu 13 –tu lat. Wskazano także szczegółowo na problemy na linii szpital – [...]OW NFZ w zakresie podpisywanych i zmienianych umów na świadczenie usług zdrowotnych.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 259 p.p.s.a.) - od postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

7 Zaskarżone postanowienie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe.

8 Wniosek skarżącego dotyczył całościowego przyznania prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.

9 Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym).

10 Zasadnie w ocenie Sądu referendarz sądowy wskazał, iż przy spełnianiu przesłanek przewidzianych w tym przepisie instytucja przyznania prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ma charakter fakultatywny, a nie bezwzględny (por. postanowienie NSA z dnia 30.11.2010r. sygn. I FSK 790/2010, postan. NSA z dnia 30.09.2011r. , sygn. akt II FZ 409/11). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

11 Prawidłowo również wskazano w zaskarżonym postanowieniu, iż jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest kryterium finansowe (por. postanowienie NSA z dnia 29.01.2015r., sygn. akt II FZ 2058/14 i II GZ 20/15). Powyższe oznacza, iż nawet w przypadku realizacji przez podmiot celów publicznych, tak jak ma to miejsce w przypadku strony skarżącej (udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej) fakt ten nie wpływa na ocenę zdolności płatniczych podmiotu. Ustawodawca chcąc uwzględnić taką specyfikę działalności strony zawarłby to w ustawie w postaci odpowiedniego zwolnienia, czego jednak nie uczynił (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. I FZ 4/04). Stąd zastosowane reguły oceny kondycji finansowej muszą być takie same jak w stosunku do innych podmiotów funkcjonujących w obrocie gospodarczym, które nie realizują celów publicznych. Wnioskodawca jest bowiem samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej.

12 Wobec tego argumentacja strony skarżącej zawarta zarówno we wniosku, jak i w sprzeciwie w zakresie strukturalno – prawno – finansowych uwarunkowań w funkcjonowaniu (obowiązek udzielania świadczeń zdrowotnych osobom nieubezpieczonym, wykonywanie świadczeń zdrowotnych na rzecz ubezpieczonych , ale nie objętych podpisanymi umowami z [...] Oddziałem Wojewódzkim NFZ w K. – tzw. nadwykonania, konieczność wypłaty podwyżek dla pracowników szpitala wynikający z zapisu zawartego w art. 59a ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej) nie mogła wpłynąć na ocenę sytuacji finansowej podmiotu na rzecz przyznania prawa pomocy. Istotne i zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia miało posiadanie przez Szpital wymienionych na kontach środków, pozwalających na pokrycie kosztów sądowych i wynagrodzenie ewentualnego pełnomocnika. Zasadnie zatem w skarżonym postanowieniu wskazano na brak w przepisach regulujących prawo pomocy pojęcia ważnego interesu społecznego, czy odniesienia do rodzaju prowadzonej działalności. W związku z tym zarzuty sprzeciwu są niezasadne, gdyż wyznacznikiem oceny jest jedynie aspekt finansowy danego podmiotu, w tym dysponowanie środkami finansowymi, które mogą służyć na pokrycie wnioskowanych kosztów.

13 Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji,