Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2021 r., I SA/Kr 1283/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2021 r., I SA/Kr 1283/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2021 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego rzecz skarżącego 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

2 S. W. działając jako opiekun prawny niepełnoletniego syna w dniu 2 czerwca 2020 r. złożył wniosek o dofinansowanie ze środków programu " Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" -Modół III

3 W odpowiedzi pismem z dnia 22 lipca 2020r.Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W. poinformował wnioskodawcę , ze wniosek nic może zostać oceniony pozytywnie pod względem formalnym. Zgodnie z rozdziałem III pkt 3 kierunków działań oraz. warunków brzegowych programu, pomoc kierowana jest do osób niepełnosprawnych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (lub równoważne) lub orzeczenie o niepełnosprawności, mieszkających na terenie powiatu wadowickiego, które w okresie od dnia 9 marca 2020 roku do dnia 4 września 2020 roku utraciły możliwość korzystania z. opieki świadczonej w placówce rehabilitacyjnej przez okres co najmniej 5 kolejnych następujących po sobie dni roboczych.

4 W dalszej części pisma wyjaśniono, że wystąpiono do wskazanej we wniosku placówki rehabilitacyjnej, z prośbą o potwierdzenie, czy uczestnik zajęć spełnia warunek udziału w Programie. Po otrzymaniu zwrotnej informacji, stwierdzono, że pomoc nie może zostać wypłacona, gdyż. uczestnik nie spełnia ww. warunku. Zgodnie z interpretacją PFRON "warunkiem uzyskania pomocy w ramach Modułu III jest utrata, w okresie od dnia 9 marca 2020 roku do dnia 4 września 2020 roku, możliwość korzystania przez, okres co najmniej 5 kolejnych następujących po sobie dni roboczych z opieki świadczonej w placówce rehabilitacyjnej. Zatem, korzystanie ze świadczeń w placówce raz na tydzień lub raz na miesiąc nie uprawnia do Udziału w ramach Modułu III Programu.

5 Pismo to S. W. potraktował jako decyzję i złożył od niego odwołanie nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W.. W jego ocenie brak jest faktycznych i prawnych podstaw do odmowy przyznania świadczenia.

6 Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 13 października 2020r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania

7 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia, istnienia przedmiotu zaskarżenia, który nie spełnia jednak określonych wymogów (np. decyzji/postanowienia nie doręczono lub nie ogłoszono), czynność organu nie jest decyzją administracyjną (a jest np. czynnością materialno-techniczną) oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji/postanowienia w toku instancji.

8 W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności Kolegium podjęło czynności zmierzające do ustalenia, czy odwołanie wniesione przez S. W. jest dopuszczalne. W wyniku weryfikacji akt sprawy ustalono, iż zachodzą okoliczności powodujące brak możliwości rozpoznania złożonego odwołania z przyczyn przedmiotowych tj. z uwagi na fakt, iż brak jest aktu administracyjnego podlegającego zaskarżeniu.

9 Program "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" - Moduł III, w ramach którego S. W. złożył wniosek o dofinansowanie ze środków PFRON. stanowi program, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721 ze zm.), dalej ustawa o rehabilitacji. Przepisy rozdziału 10 ustawy o rehabilitacji, wśród których zawarty został przepis art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a. nie przewidują, że realizacja programów oraz rozpoznawanie wniosków składanych w ramach programów, określonych w art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o rehabilitacji, następuje poprzez wydawanie sformalizowanych aktów administracyjnych. Tymczasem z analizy przepisów ustawy o rehabilitacji wynika, że tam gdzie ustawodawca uprawnia do wydawania decyzji administracyjnych Prezesa Zarządu PFRON (będącego jedynym podmiotem uprawionym do reprezentowania Funduszu i wydania decyzji administracyjnych), to czyni to wyraźnie.

10 W przypadku modułu III programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi", materialnoprawną podstawę działania Funduszu stanowi art. 51 ust. 3 pkt 3 w związku z art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426, z późn. zm.), ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568) oraz uchwała nr 4/2020 Rady Nadzorczej PFRON z dnia 18 marca 2020 r. w sprawie zatwierdzenia programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi".

11 Niewątpliwie formę prawa powszechnie obowiązującego posiada pierwszy z tych aktów (ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej). Niemniej w żaden sposób nie wynika z niego, aby PFRON wyrażał ocenę składanych wniosków w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, bądź jakiegokolwiek innego aktu lub czynności. Wprawdzie przepis art. 45 ust. 3 a ustawy o rehabilitacji stanowi, że przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nadto, stosownie do art. 66 ustawy rehabilitacji w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się m.in. Kodeks postępowania administracyjnego, to jednak takie ogólne odesłanie do tych przepisów nie jest tożsame z koniecznością wydawania przez Prezesa PFRON sformalizowanych aktów administracyjnych w trakcie realizacji zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą programów służących rehabilitacji zawodowej i społecznej. (vide: postanowienie WSA w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1769/04,. lex nr 164161; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 173/11, lex nr 1080074, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. aktll SA/Bd 1439/13).

12 Dlatego też skierowane do skarżącego pisma informujące go o niespełnieniu przez wniosek skarżącego warunków formalnych do uzyskania wnioskowanego dofinansowania ze środków PFRON w ramach programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" Moduł III nie stanowią decyzji administracyjnej. Są to pisma o charakterze stricte technicznym, wyjaśniającym, czy informującym, które to żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie kwalifikuje jako sformalizowane akty administracyjne w postaci decyzji administracyjnej. Przesądzenie, że sporne pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, ani żadnej z innych form działania organu administracji publicznej uzasadnia odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

13 Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 , art. 80 Kpa w zw. z art. 104 § 1 i § 2 Kpa polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy poprzez stwierdzenie, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Prezesa PFRON a nie Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w W., co skutkowało naruszeniem art. 48 ust 1 art. 66 i ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że akty organów PFRON nie musza być wydawane w formie decyzji administracyjnej , podczas gdy niniejsze zadanie zostało przekazane organowi administracyjnemu - staroście wadowickiemu działającemu za pomocą Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w W.

14 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu .

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

16 Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019r. poz. 2325 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3§2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

17 W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

18 Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt. 2 p.p.s.a.).

19 Sąd wydał wyrok na podstawie akt sprawy na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym (art. 133 § 1 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a). Zgodnie z art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

20 W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej oraz społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 14 poz. 92) ustawodawca przyjął, że podejmowanie działań zmierzających do ograniczania skutków niepełnosprawności (35a ust 1 pkt 4 ) jak i dofinansowanie uczestnictwa osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych (35a ust 1 pkt7a) jak i dofinansowanie rehabilitacji dzieci i młodzieży (35a ust 1 pkt7e) należy do zadań powiatu .

21 Zaś szczegółowy tryb postępowania i zasady dofinansowania zostały określone w wydanym na jej podstawie rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 96 poz. 861).

22 Uruchomiony przez PFRON program pomocowy "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" skierowany jest do osób, które z powodu epidemii i zawieszenia działalności placówek zajmujących się rehabilitacją zawodową i społeczną utraciły możliwość korzystania z prowadzonych przez nie zajęć. Wsparcie polega na przekazywaniu miesięcznego świadczenia w stałej wysokości 500 zł przez okres 3 miesięcy, licząc od marca 2020.

23 Podstawą prawną uruchomienia i realizacji programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" jest art. 47 ust. 1 pkt 4, art. 51 ust 3 pkt 3 ustawy o rehabilitacji oraz załącznik do uchwały nr 4/2020 Rady Nadzorczej PFRON z dnia 18 marca 2020 r. (zwanej dalej jako Programem )

24 Z kolei w myśl rozdziału IX ust. 1 i 2 Programu realizatorem programu w Modułach I-III oraz w zakresie udzielania indywidualnego wsparcia, o którym mowa w rozdziale VI ust. 6 jest samorząd powiatowy, który przystąpi do realizacji programu. Samorząd powiatowy, który przystępuje do realizacji programu zawiera z PFRON umowę w sprawie realizacji programu, która określa obowiązki oraz uprawnienia stron.

25 Zgodnie z działem X ust. 8 Programu decyzję w sprawie przyznania świadczenia podejmuje jednostka samorządu powiatowego na podstawie zweryfikowanego wniosku.

26 Zgodzić się zatem należy ze Skarżącym, że SKO pominęło w niniejszej sprawie fakt, że zadania PFRON w zakresie objętym wnioskiem są realizowane przez samorządowe organy administracyjne.

27 Dlatego też niezasadna jest argumentacja dotycząca rozstrzygnięć Prezesa Zarządu PFRON jak i przytoczone w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych.

28 Organ administracji publicznej załatwia natomiast sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej, zaś decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty – art. 104 k.p.a.

29 Podstawę do jej wydania wyprowadzić należy z przepisów prawa materialnego.

30 W sprawie objętej skargą przepisy zarówno ustawy jaki i rozporządzenia nie rozstrzygają wprost sposobu rozstrzygnięcia, wskazując jedynie iż "w sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego" - art. 66 cyt. ustawy. Uregulowania Programu wskazują natomiast, że decyzję w sprawie przyznania świadczenia podejmuje jednostka samorządu powiatowego.

31 Podejmując akt administracyjny indywidualny, organ administracyjny dokonuje konkretyzacji prawa, które inaczej nie mogłoby stanowić podstawy do korzystania przez jednostkę z należnych jej praw lub wykonania obowiązków. W nielicznych tylko wypadkach prawo od razu stanowi o istnieniu konkretnego uprawnienia lub obowiązku (patrz: wyrok NSA z dnia 22 września 1981 r. II SA 442/81). Zatem w pierwszej kolejności musi być wydana decyzja administracyjna konkretyzująca uprawnienia lub obowiązki, a dopiero następnie mogą być realizowane prawa lub egzekwowane obowiązki (patrz: wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 1984 r. SA/Wr 430/84). "W przypadku gdy uprawnienie strony nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa lecz w wyniku konkretnej normy prawnej organ administracji państwowej obowiązany jest dokonać tej konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej".

32 Dodać należy, za stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt II GPS 1/12 (pkt 3.2. uzasadnienia uchwały), że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w literaturze przyjmuje się, że w przypadkach, gdy ustawodawca upoważnił organ administracji do rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy jednostki, natomiast nie wskazał wyraźnie formy prawnej działania organu, należy kierować się tzw. domniemaniem rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administracyjnej. W obecnych uwarunkowaniach ustrojowych funkcjonowania administracji publicznej domniemanie rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administracyjnej jest konsekwencją "prawa do procesu administracyjnego", wynikającego z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji). Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w wyroku NSA z dnia 23 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1185/04, prawo do procesu – którego źródłem jest konstytucyjna zasada demokratycznego państwa prawnego – "ma podstawowe znaczenie dla interpretacji przepisów prawa materialnego w kwestii formy rozstrzygnięcia sprawy, w kierunku przyjęcia zasady załatwiania spraw jednostki w formie decyzji administracyjnej, gdy przepis prawa materialnego nie przyjmuje expressis verbis innej formy załatwienia sprawy". W uzasadnieniu cyt. wyżej wyroku NSA dodał, że "obywatel ma prawo do tego, by jego oparte na prawie materialnym roszczenia i wnioski były rozpatrywane w ramach przewidzianej prawem procedury. Nie jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi takie postępowanie organów wykonujących administrację publiczną, w którym wnioski obywateli załatwiane są poza procedurą".

33 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślając w uzasadnieniu uchwały z dnia 24 maja 2012 r., że domniemanie rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administracyjnej jest konsekwencją przywołanej powyżej zasady prawa do procesu administracyjnego podniósł, że nie dość, iż prawo do procesu ma podstawowe znaczenie dla interpretacji przepisów prawa materialnego w kwestii formy rozstrzygnięcia sprawy, w kierunku przyjęcia zasady załatwiania spraw jednostki w formie decyzji administracyjnej, gdy przepis prawa materialnego nie przyjmuje expressis verbis innej formy załatwienia sprawy, to również, że orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego podkreśla, że z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika ogólny wymóg, aby wszelkie postępowania prowadzone przez organy władzy publicznej w celu rozstrzygnięcia spraw indywidualnych odpowiadały standardom sprawiedliwości proceduralnej. W szczególności regulacje prawne tych postępowań muszą zapewnić wszechstronne i staranne zbadanie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, gwarantować wszystkim stronom i uczestnikom postępowania prawo do wysłuchania, to jest prawo przedstawiania i obrony swoich racji, a jednocześnie umożliwiać sprawne rozpatrzenie sprawy w rozsądnym terminie. Istotnym elementem sprawiedliwości proceduralnej jest także m.in. obowiązek uzasadniania swoich rozstrzygnięć przez organy władzy publicznej oraz prawo do zaskarżania przez strony i uczestników postępowania rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji, zagwarantowane w art. 78 Konstytucji ( wyrok TK z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt K 53/05).

34 Omówiony wyżej pogląd co do charakteru aktu określonego jako informacja o negatywnym sposobie rozpatrzenia wniosku o przyznanie środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – jako decyzji administracyjnej – jest konsekwentnie prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 9 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1846/14, postanowienie NSA z 16 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1615/17, wyrok NSA z 12 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 2835/17, wyroki NSA z 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 302/18 i 303/18, postanowienie NSA z 21 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 385/19 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

35 Dokonując oceny pisma zakwestionowanego odwołaniem skarżącego na tle przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej (...) jak również przepisów załącznika do uchwały nr 4/2020 Rady Nadzorczej PFRON z dnia 18 marca 2020 r.) należy stwierdzić, że to na staroście (oraz prezydencie miasta na prawach powiatu) ciąży obowiązek prawny dokonania weryfikacji żądanego przez skarżącego dofinansowania .

36 W sprawie objętej skargą administracyjną pismem z dnia 22 lipca 2020 r. oznaczonym nr [...] Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie Dyrektor wymienionej jednostki poinformował skarżącego, iż nie przyznał mu dofinansowania ze środków PFRON na pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi a w uzasadnieniu wskazał na jego przesłanki.

37 Pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania, w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a. jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzja. Do takich elementów należy zaliczyć:

38 1) oznaczenie organu administracji państwowej wydającego ten akt,

39 2) wskazanie adresata aktu,

40 3) rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz

41 4) podpis osoby reprezentującej organ administracji (patrz: wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r. SA 1163/81 OSPiKA 1982 Nr 9-10).

42 Pismo Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia 22 lipca 2020 roku zawiera te wszystkie elementy będące minimum dla przyjęcia, iż jest to decyzja organu administracji państwowej. Zgodnie bowiem z art. 112 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020 r. poz.1876) decyzje administracyjne wydaje starosta lub z jego upoważnienia kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie i inni pracownicy centrum upoważnieni na wniosek kierownika.

43 Wobec tego błędem organu odwoławczego jest przyjęcie, iż zachodzą przesłanki z art. 134 k.p.a. będące podstawą stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

44 Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

45 O kosztach nie orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.