Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 marca 2022 r., II SAB/Kr 7/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 marca 2022 r., II SAB/Kr 7/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektor Nadzoru Budowlanego w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji o nakazie rozbiórki budynku postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Uzasadnienie.

3 Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez organ administracji postępowania jest uprzednie wniesienie ponaglenia. Skarżąca wymóg ten wypełniła.

4 Natomiast sytuacja faktyczna w sprawie jest tego rodzaju, że decyzja została wydana w dniu 23 grudnia 2021r., zaś skarga strony na bezczynność i przewlekłość postępowania, wprawdzie nadana pocztą w dniu 23 grudnia 2021r, wpłynęła do organu w dniu 30 grudnia 2021r., a więc po wydaniu decyzji. Należy zatem uznać, że wniesienie skargi nastąpiło po wydaniu decyzji.

5 W związku z wydaniem decyzji kończącej postępowanie prowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. przed wniesieniem skargi na przewlekłość do sądu administracyjnego należy rozważyć dopuszczalność wniesienia takiej skargi.

6 Zasadniczym celem skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania (podobnie jak skargi na bezczynność organu) jest doprowadzenie do usunięcia stanu przewlekłości (bezczynności), a zatem załatwienia sprawy. Skarga nie może jedynie służyć celowi, jakim jest uzyskanie prejudykatu w postępowaniu odszkodowawczym. W celu dochodzenia odszkodowania na podstawie art. 417-1 § 3 Kodeksu cywilnego za szkodę wyrządzoną przez niewydanie orzeczenia taki prejudykat można uzyskać w innych postępowaniach. Upatrywanie dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, po jego zakończeniu, koniecznością uzyskania prejudykatu w formie wyroku sądu administracyjnego uwzględniającego taką skargę, nie znajduje usprawiedliwienia. Należy więc stwierdzić, że nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w konkretnej sprawie, w sytuacji, gdy sprawa została załatwiona.

7 Zgodnie z uchwalą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 (opublikowana w internetowej bazie orzeczeń NSA – cbois) wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., czyli stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zakończenie postępowania skutkuje ustaniem stanu bezczynności, który miał być przedmiotem kontroli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, która to kontrola miała doprowadzić do usunięcia tego stanu.

8 Przywołana uchwała NSA wprawdzie dotyczy bezczynności ( która również jest przedmiotem skargi), to jednak z uwagi na procesowe powiązanie stanu bezczynności z przewlekłym prowadzeniem postępowania uzasadnione jest zastosowanie zawartego w uchwale poglądu także do oceny skargi na przewlekłość postępowania, wniesionej już po wydaniu decyzji czy postanowienia (por. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Warszawie z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wa 734/21 i z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wa 430/21, w Opolu z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 72/20, w Lublinie z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt III SAB/Lu 22/20, postanowienia NSA z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1363/20, z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 3123/19, z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt II OSK 26/20 - publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Takie stanowisko prezentuje tutejszy Sąd przykładowo w sprawach II SAB/Kr 138/20, II SAB/Kr 188/21, II SAB/Kr 181/21, publ. CBOSA.

9 W orzecznictwie nie ma jednolitości w zakresie formy rozpatrzenia skargi na przewlekłość wniesionej po zakończeniu postepowania administracyjnego.

10 Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2018 r. (sygn. II OSK 895/18, LEX nr 2493166) Sąd wskazał, że "w odniesieniu do skargi na przewlekłość postępowania, co do zasady należy przyjąć, że wniesienie skargi na przewlekłość po zakończeniu postępowania administracyjnego, a zatem po ustaniu stanu bezczynności i przewlekłości, winno skutkować oddaleniem skargi".

11 Z kolei w wyroku z dnia z dnia 6 listopada 2020 r., sygn. II OSK 502/19 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w opisywanej sytuacji właściwą formą rozstrzygnięcia jest odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

12 W glosie do przedstawionej uchwały z dnia 22 czerwca 2020 r., M. Bogusz (OSP 2021/1, s. 134 i n.) wyraził pogląd, że "załatwienie sprawy powoduje w tym wypadku ten skutek, że przedmiot zaskarżenia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 przestaje istnieć. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest wówczas niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a."

13 Takie samo stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 6 listopada 2020 r., sygn. II OSK 502/19, zwracając uwagę na "niemożliwość merytorycznego rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w konkretnej sprawie, gdy sprawa została załatwiona".

14 Sąd, podzielając powyższe poglądy o braku możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, przychylił się do stanowiska o niedopuszczalności skargi wniesionej na bezczynność i przewlekłość postępowania organu, wniesionej już po zakończeniu przez organ postępowania i stwierdził, że przedmiotowa skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie orzeczenia rozbiórki, jako wniesiona przez skarżącą już po zakończeniu przez organ postępowania, jest niedopuszczalna.

15 Zaznaczyć należy, że wybór tej formy jest korzystniejszy dla skarżącej, gdyż umożliwia orzeczenie o zwrocie wpisu uiszczonego przez skarżącą, co przy oddaleniu skargi nie byłoby możliwe.

16 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1- 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

17 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skargę odrzucił.

18 O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.