Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2021 r., II SAB/Kr 141/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2021 r., II SAB/Kr 141/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty w sprawie znak: [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 A. F. wniósł w dniu 21 sierpnia 2020 r. za pośrednictwem Starosty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Starosty w sprawie znak: [...]

3 W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, wskazując m.in., że postępowanie prowadzone do ww. sygnatury zakończyło się postanowieniem Starosty z dnia 25 lutego 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku A. F. o zwrot nieruchomości oznaczonej jako parcela gruntowa l. [...] i parcela budowlana [...] zapisanych w LWH nr [...] gm. kat. Z..

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5 Skarga podlegała odrzuceniu.

6 Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.

7 W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 22 czerwca 2020 r. w składzie siedmiu sędziów uchwałę sygn. akt II OPS 5/19 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika m.in., że skarga na bezczynność nie może być wnoszona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności.

8 Podkreślić należy, że choć uchwała dotyczy bezpośrednio postępowań kończących się decyzją administracyjną, to zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania mają również znaczenie dla postępowań kończących się innymi aktami niż decyzja. Istoty stanowiska wyrażonego w ww. uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego należy dopatrywać się bowiem w tym, że jako nieprawidłowy przyjęto pogląd o dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skargi na bezczynność w razie załatwienia sprawy przed wniesieniem skargi.

9 Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że A. F. wniósł skargę na bezczynność Starosty w dniu 21 sierpnia 2020 r., tj. po wydaniu przez Starostę postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, co nastąpiło 25 lutego 2020 r. Postanowienie to, wydane na podstawie art. 61a §1 k.p.a. kończy postępowanie administracyjne na wstępnym etapie i podlega kontroli instancyjnej, jak również kontroli sądu administracyjnego.

10 W tej sytuacji wniesiona skarga na bezczynność nie mogła odnieść skutku i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

11 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia.