Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2013 r., II SAB/Kr 141/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2013 r., II SAB/Kr 141/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niewykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia 5 października 2012 r. znak [...] postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę "na niewykonanie postanowienia Wojewody [...] z dnia 5.10. 2012 r. (znak: [...]) przez Starostę [...] w trybie art. 52 i 53 p.p.s.a.". W uzasadnieniu skargi podał, że Starosta [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia 22 czerwca 2007 r. znak [...], a następnie zawiesił to postępowanie. Postanowieniem z dnia 5 października 2012 r. znak [...] Wojewoda [...] uchylił postanowienie o zawieszeniu i nakazał dalsze prowadzenie postępowania, "czego Starosta nie czyni".

3 Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. (k. 22) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie przedmiotu postępowania, w którym zarzuca Staroście [...] bezczynność oraz wykazania, że w związku z tym postępowaniem skarżący skierował zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.

4 W odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 15 lipca 2013 r. (zatytułowanym "uzupełnienie skargi") skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest fakt niewykonywania przez Starostę [...] postanowienia Wojewody [...] z dnia 5.10. 2012 r. znak: [...].

5 Do pisma dołączył również kopię zażalenia na bezczynność Starosty [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 stycznia 2013 r.

6 Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu w sprawach o bezczynność określa art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. stwierdzając, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a więc w przypadku niewydania któregoś z niżej wymienionych aktów:

7 1) decyzje administracyjne;

8 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

9 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

10 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

11 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

12 W niniejszej sprawie bezczynność, jaką Staroście [...] zarzuca skarżący ma polegać na niewykonywaniu postanowienia Wojewody [...] z dnia 5.10.2012 r. znak: [...].

13 Jak wynika z cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1-4a p.p.s.a. niewykonywanie postanowienia innego organu administracji nie stanowi bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Dodatkowo należy podkreślić, że Starosta [...] nie jest w żaden sposób zobowiązany do wykonania tego postanowienia. Nie zostało ono wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Starosty [...]. Wydał je Wojewoda [...] działający jako organ I instancji w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty [...] z dnia 22 listopada 2010 r., którym zawieszono wznowione postępowanie w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Starosty [...]:

14 - Nr [...] znak [...] z dn. 22.06.2007 r.

15 - znak [...] z dn. 20.10.2008 r.

16 - znak [...] z dn. 21.01.2009 r.

17 - znak [...] z dn. 03.03.2009 r.

18 Ponieważ A. F. nie zarzuca Staroście [...] bezczynności polegającej na niewydaniu któregokolwiek z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., należało przyjąć, że wniesiona przez niego skarga na bezczynność nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego.

19 Wobec powyższego skarga A. F. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.