Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2015 r., II SAB/Kr 105/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2015 r., II SAB/Kr 105/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 105/15 w sprawie ze skargi Akademii [...] w K. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie udostępnienia akt sprawy postanawia: oddalić wniosek

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 7 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 105/15 w sprawie ze skargi Akademii [...] w K. na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie udostępnienia akt sprawy, znak: [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, że bezczynność i przewlekłość nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności.

3 Wyrok zapadł w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność i przewlekłość SKO w [...] wszczętej przed Prezydentem Miasta, znak: [...], a procedowanej przed skarżonym organem pod sygnaturami [...] oraz [...]. Przedmiotem skargi było niewydanie przez SKO postanowienia w sprawie odmowy udostępnienia do wglądu akt sprawy znak: [...]. Postanowienia nie wydano, pomimo upływu ponad miesiąca od dokonania czynności materialno - prawnej odmowy udostępnienia tych akt pełnomocnikowi Akademii [...] w K.. Jak podała strona, przedmiotowa odmowa nastąpiła dnia 10 kwietnia 2015 r. i nastąpiła w drodze odnotowania na druku "Oświadczenia do akt sprawy".

4 Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu do wyroku z 7 września 2015 r., postępowanie stało się bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub podjęcia czynności, ponieważ przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, SKO wydało postanowienie o odmowie udostępnienia akt postępowania, co oznacza, że bezczynność organu jak i przewlekłość postępowania zostały wyeliminowane. Sąd nie uznał zwłoki organu za rażące naruszenie prawa, gdyż nie uznał, aby taki charakter miał dwumiesięczny okres czasu w przedmiotowym postępowaniu.

5 W dniu 16 października 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł do WSA w Krakowie wniosek o uzupełnienie powołanego na wstępie wyroku przez rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania. Jak wskazał we wniosku, sentencja orzeczenia nie rozstrzyga w przedmiocie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], znak: [...].

6 Wniosek umotywowany został tym, że wniesiona skarga zarzucała zarówno bezczynność jak i przewlekłość postępowania, a nie nastąpiło rozstrzygnięcie w przedmiocie przewlekłości. Pełnomocnik A [...], powołując się na postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 1247/12, argumentował, że wniesienie skargi zarówno na bezczynność jak i przewlekłość postępowania skutkuje koniecznością zbadania przesłanek w obu tych przypadkach, gdyż stanowią one odrębne instytucje procesowe. Argumentował również, że jeśli zaszła przewlekłość postępowania, to konieczne jest jej stwierdzenie niezależnie od tego, czy sprawa została załatwiona przed wydaniem orzeczenia, czy też nie. Jak wskazał pełnomocnik strony, w uzasadnieniu Sąd stwierdził, że miała miejsce przewlekłość organu, a w punkcie I przedmiotowego wyroku orzekł o braku rażącego naruszenia prawa w związku z bezczynnością i przewlekłością postępowania.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

9 Wyrok z dnia 7 września 2015 r. został doręczony pełnomocnikowi Akademii [...] w K. w dniu 28 września 2015 r. (k. 56), a wniosek o uzupełnienie tego wyroku złożono 12 października 2015 r., czyli w terminie przewidzianym w art. 157 § 1 ppsa.

10 Sąd uznał, że żądanie uzupełnienia ww. wyroku nie jest uzasadnione.

11 Sentencja wyroku składa się z dwóch punktów. W punkcie pierwszym sąd "stwierdził, że bezczynność i przewlekłość nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa". Natomiast treść drugiego punktu sentencji wyroku była konsekwencją wydania przez organ postanowienia o odmowie udostępnienia akt, dopiero po złożeniu skargi do Sądu ale przed wydaniem wyroku. W takiej sytuacji konieczne było umorzenie, jako bezprzedmiotowego, postępowania w zakresie zobowiązania SKO w [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności.

12 Zdaniem Sądu, z punktu pierwszego sentencji wyroku z 7 września 2015 r. wyraźnie wynika, że WSA w Krakowie rozpatrzył skargę zarówno w zakresie zarzutu bezczynności, jak i przewlekłości postępowania. Wyrok rozstrzyga, że bezczynność i przewlekłość nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, z czego należy wysnuć wniosek, że Sąd dopatrzył się po stronie SKO w [...] bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, ale uznał, że bezczynność i przewlekłość nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa. Nie budzi więc wątpliwości, że w punkcie pierwszym sentencji wyroku z 7 września 2015 r. rozstrzygnięto odnośnie obu zarzutów skargi, czyli bezczynności i przewlekłości. Również treść uzasadnienia ww. wyroku potwierdza to, że WSA w Krakowie orzekał co do kwestii przewlekłego prowadzenia przez SKO w [...] postępowania. Na stronie drugiej uzasadnienia WSA w Krakowie stwierdził bowiem, że "do dnia wydania ww. postanowienia istniała w sprawie przewlekłość co do wydania tego aktu", ale jednocześnie Sąd uznał, że "zwłoka organu nie miała jednak charakteru rażącego". Gdyby Sąd nie stwierdził przewlekłości postępowania, to w tej części skargę by oddalił, a nie umarzał postępowania i nie zastanawiałby się, a następnie orzekał, czy stwierdzona przewlekłość miała charakter rażący, czy też nie. Dlatego zawarte we wniosku żądanie uzupełnienia wyroku jest niezrozumiałe. Może pełnomocnik, składając wniosek o uzupełnienie wyroku, wziął pod uwagę przepis art. 149 ppsa w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji ppsa dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Jednak zmiany wprowadzone przepisami tej ustawy weszły w życie 15 sierpnia 2015 r., przy czym przepis przejściowy (art. 2 ww. ustawy) precyzuje, jakie przepisy ustawy zmienionej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Do przepisów tych nie należy art. 149 ppsa, w związku z czym, zgodnie z art. 2 ww. ustawy, w pozostałym zakresie do postępowań stosuje się przepisy ppsa w brzmieniu dotychczasowym. Ponieważ skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie została wniesiona 15 maja 2015 r., Sąd, orzekając w dniu 7 września 2015 r., zastosował, zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, przepis art. 149 ppsa w brzmieniu dotychczasowym.

13 Ponadto, jak podkreślono wielokrotnie w orzeczeniach sądów administracyjnych (vide np. wyroki NSA z 7 maja 2014 r. sygn. akt I OSK 2593/13 i z 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 2565/13), dopuszczalne jest obejmowanie jedną skargą zarówno bezczynności, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania w określonej tej samej sprawie administracyjnej, a przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi zarówno na bezczynność, jaki i przewlekłość organu, stanowi zasadniczo ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.

14 Zatem, mając na uwadze treść sentencji wyroku z 7 września 2015 r., a także jego uzasadnienie, należało uznać, że wyrokiem tym rozstrzygnięto sprawę w całości, tj. co do obydwóch zarzutów skargi A [...] w K., czyli bezczynności i przewlekłości.

15 W związku z powyższym wniosek strony o uzupełnienie wyroku przez rozstrzygnięcie co do skargi na przewlekłość postępowania był niezasadny i podlegał oddaleniu na podstawie art. 157 § 1 i 3 ppsa.