Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2017 r., II SA/Kr 919/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2017 r., II SA/Kr 919/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. Ł. od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2017r. w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 maja 2017r., Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

2 .

3 Uzasadnienie

4 Zarządzeniem z dnia 26 października 2017 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez

5 rozpoznania wniosek M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych. Podstawą zarządzenia było stwierdzenie, że

6 wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, a skarżący mimo wezwania nie usunął tego braku (nie odesłał

7 wypełnionego formularza wniosku). Referendarz zaznaczył, że w piśmie z dnia 17 października 2017r., skarżący wyjaśnił,

8 że nie umie wypełnić przesłanego mu przez Sąd formularza, bowiem jest architektem. Wypełnienia formularza, z uwagi na

9 rygor odpowiedzialności karnej, jego zdaniem wymaga pomocy prawnej, w związku z czym wnosi o umożliwienie skorzystania z

10 pomocy prawnej z urzędu lub zniesienie obowiązku wypełnienia formularza.

11 We wniesionym w terminie sprzeciwie M. Ł. powtórzył argumentację zawartą w piśmie z dnia 17 października 2017r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

13 W myśl art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według

14 ustalonego wzoru, stanowiącym – w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości

15 prawnej – załącznik nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015r. w sprawie określenia wzoru i sposobu

16 udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz

17 sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257).

18 Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu

19 Administracyjnego z 21 kwietnia 2008 r., I OPS 1/08, pub. ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to na podstawie

20 art. 49 § 1 P.p.s.a. należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku

21 bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli

22 pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 P.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie

23 prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym

24 terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

25 Z akt sprawy wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania i przesłania formularza "PPPr", nie złożył wniosku na tym

26 formularzu.

27 Zdaniem Sądu, okoliczność wskazywana przez skarżącego – nieumiejętność wypełnienia ww. formularza, nie usprawiedliwia

28 jego bezczynności w złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.

29 Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek uznał, że skarżący nie jest osobą nieporadną, której brak wiedzy prawniczej

30 uniemożliwia podejmowanie jakichkolwiek czynności w postępowaniu sądowym, a zwłaszcza, która nie potrafi wypełnić w

31 sposób dostateczny formularza PPF. Wypełnienie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wymaga posiadania

32 szczególnej wiedzy, w tym wiedzy prawniczej. Wnioskodawca obowiązany jest bowiem do wskazania swoich danych osobowych,

33 aktu, czynności lub bezczynności organu, które są przedmiotem skargi, wskazania zakresu wniosku oraz opisania stanu

34 rodzinnego, a także podania wysokości dochodów i składników majątku. Jeżeli skarżący miał jednak trudności w zrozumieniu

35 poleceń zawartych w formularzu, to mógł zwrócić się o pomoc w jego wypełnieniu do pracowników Wydziału Informacji

36 Sądowej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie, kierownika sekretariatu wydziału, w którym jego skarga jest

37 rozpatrywana.

38 Skoro skarżący ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy, a przyznanie tego prawa wiązało się z koniecznością wypełnienia

39 omawianego druku, to powinien on wykazać się należytą starannością w dokonywaniu czynności procesowych i przesłać do

40 Sądu ten formularz uzupełniony chociażby częściowo, w takim zakresie, w jakim potrafił go wypełnić. W takim wypadku Sąd

41 mógłby ewentualnie wezwać skarżącego w trybie art. 255 p.p.s.a. do podania dodatkowych informacji oraz nadesłania

42 dokumentów źródłowych koniecznych do rozpoznania wniosku.

43 Nadto, nie można przyznać racji skarżącemu, że wypełnianie tego typu formularzy jest niezgodne z Konstytucją. Naczelny

44 Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2012 r., II FZ 654/12 wątpliwości co do zgodności art. 252 § 2

45 p.p.s.a. z art. 45 ust. 1 Konstytucji nie powziął. Zdaniem NSA, wprowadzony w art. 252 § 2 wymóg złożenia wniosku o

46 przyznanie prawa pomocy ma ułatwić i przyspieszyć rozstrzygnięcie tej kwestii. Wypełniając formularz strona podaje dane,

47 które (co do zasady) powinny wystarczyć do rozpatrzenia jej wniosku. Zachowanie prawidłowej, wymaganej ustawą formy

48 wniosku nie jest też utrudnione, skoro w przypadku złożenia wniosku w innej formie, sąd zobowiązany jest nie tylko

49 wezwać stronę do złożenia wniosku na formularzu, ale także doręczyć stronie stosowny wzór pisma. Wymóg przewidziany w

50 art. 252 § 2 p.p.s.a. nie utrudnia zatem w żaden sposób dostępu do sądu.

51 Wobec powyższych okoliczności, postanowienie referendarza sądowego należało uznać za prawidłowe.

52 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.