Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2008 r., II SA/Kr 45/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2008 r., II SA/Kr 45/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

2 W dniu [...] grudnia 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. skarga A. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] nakazującą skarżącej wykonanie rozbiórki będącego w budowie budynku gospodarczego, wznoszonego bez pozwolenia na budowę.

3 Dnia [...] lutego 2008 r. skarżąca złożyła wniosek, z treści którego wynika cofnięcie skargi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 W dniu [...] grudnia 2007 r. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] wniosła A. Z.

6 W dniu [...] lutego 2008 r. skarżąca w swoim piśmie cofnęła swoją skargę.

7 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

8 W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Decyzja ta została wydana przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracyjny, na podstawie obowiązujących w dacie jej wydania przepisów, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem administracyjnym, została prawidłowo skierowana do stron postępowania, była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołała czynu zagrożonego karą w razie jej wykonania i nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1 - 7 k.p.a.). Nie zachodzą również inne przesłanki uniemożliwiające uznanie cofnięcia skargi za skuteczne.

9 Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

10 Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę.

11 W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

12 Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.