Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2005 r., II SA/Kr 3074/01

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2005 r., II SA/Kr 3074/01

Sentencja

1 Sygn. akt IISA/ Kr 3074/ 01 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA : Krystyna Daniel ( spr. ) Barbara Pasternak Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2005r. sprawy ze skargi W.G. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 25 września 2001r., Nr [....] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala -

Uzasadnienie

2 Decyzją z 23 sierpnia 2001 r. znak [....] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych na postawie art. 25 ust.2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego pozbawił W.G. , [....] ur. [....] ..., uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBoWiD w K. decyzją z dnia 9. 02. 1982 r. z tytułu działalności w ruchu oporu od [....] .11. 1943 r. do [....] .01. 1945 r.

3 W uzasadnieniu organ wskazał, że w postępowaniu weryfikacyjnym ustalono, że W.G. w okresie od [....] .10. 1952 r. do 1956 r. był zatrudniony w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w K. , co potwierdza z pismo KW Policji w K. nr [....] z dnia [....] .01. 2001 r. Dane o zatrudnieniu W.G. w Urzędzie Bezpieczeństwa znajdują się także w jego zbowidowskiej deklaracji członkowskiej i własnoręcznie napisanym życiorysie, w którym podaje że w WUBP pracował do 1956 r., a po jego reorganizacji pracował w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej do 1980 r. W myśl art. 25 ust. 2 pkt 1 lit a w zw. z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach pozbawia się uprawnień kombatanckich z wszelkich tytułów osoby, które pełniły służbę w strukturach UB, chyba, że osoby te przedstawią dowody, o których mowa w art.21 ust. 3 w/w ustawy, a W.G. nie przedstawił takich dowodów.

4 W aktach sprawy znajduje się pismo W.G. z dnia [....] .01.2001 r., w którym wskazuje iż został zwerbowany do pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie pracował w charakterze ekspedytora w Wydziale Łączności oraz pismo KW Policji w K. nr [....] z dnia [....] .01. 2001 r. , w którym obok potwierdzenia służby W.G. w WUBP i KWMO znajduje się informacja, że akt osobowych nie wynika aby W.G. wykonywał zadania związane ze zwalczaniem organizacji i osób działających na rzecz niepodległości i suwerenności RP.

5 W odwołaniu W.G. podniósł, że w okresie od [....].11. 1943 r. do [....] . 01. 1945 r. walczył z okupantem niemieckim w oddziale Batalionów

6 Chłopskich, po czym na rozkaz dowódcy odbył służbę wojskową w latach 1949-1952, podał, że w 1952 r. wstąpił do Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego i pracował tam do 1956 r. a następnie służył w KWMO w K. , wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i przywrócenie mu uprawnień kombatanckich.

7 Decyzją z 25 września 2001 r. znak [....] Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa oraz art. 25 ust.2 pkt 1 lit a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ustawy o kombatantach utrzymał w mocy swoją decyzję z 23 sierpnia 2001 r.

8 W uzasadnieniu organ wskazał, że pismo odwoławcze W.G. nie wniosło nic nowego do sprawy, a w szczególności nie zostały przedstawione jakiekolwiek dokumenty, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał również, że postępowanie weryfikacyjne zostało prawidłowo przeprowadzone.

9 Powyższą decyzję W.G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie i przywrócenie uprawnień kombatanckich. Podniósł, analogicznie jak w odwołaniu, że walczył w Batalionach Chłopskich, następnie odbył służbę wojskową jako poborowy, w czasie której walczył z różnymi ugrupowaniami zbrojnymi, a następnie został skierowany do służby w Urzędzie Bezpieczeństwa w K. podczas, której- jak podaje- nie zwalczał osób i organizacji podziemia politycznego.

10 W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, wskazując, że okoliczności podniesione przez W.G. w skardze nie wnoszą nic nowego do sprawy.

11 Na rozprawie w dniu 28 grudnia 2005 r. strony się nie stawiły.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

13 Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - czyli również w sytuacji niniejszej sprawy ze skargi W.G. - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

14 Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04. 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym Niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, póz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.

15 Stosownie do art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 21 ust. 2 pkt. 4 lit. a ustawy o kombatantach pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które pełniły służbę i były zatrudnione w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej, a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3, który stanowi, że postanowień powyższych stosuje się wobec osób, które przedłożą dowody, że do wymienionych służb i organów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy i które przedłożą dowody, że podczas zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w strukturach, jednostkach i na stanowiskach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a) i b), wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczanie organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

16 Sąd stwierdził, że W.G. , który uprawnienia kombatanckie miał przyznane przez ZW ZBoWiD w K. decyzją z dnia 9. 02. 1982 r. z tytułu działalności w ruchu oporu od [....] .11. 1943 r. do [....] .01. 1945 r. w okresie od [....] .10. 1952 r. do 1956 r. był zatrudniony w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w K. Z akt ZBoWiD wynika, że w okresie od [....] .11. 1943 r. do [....] .01.1945 r W.G. walczył w oddziałach Batalionów Chłopskich, w latach 1949- 31.10.1952 odbył służbę w Wojsku Polskim a następnie rozpoczął pracę w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w K. Fakt zatrudnienia skarżącego w charakterze funkcjonariusza w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego od [....] listopada 1952 r. do 1956 r. wynika zarówno z zaświadczenia Komendy Wojewódzkiej Policji w K. z dnia 24.01. 2001 r. znak [....] oraz z własnoręcznie napisanego życiorysu oraz deklaracji członkowskiej ZBoWiD.

17 Niesporne jest, że skarżący był funkcjonariuszem WU Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w latach 1952-1956 i w związku z powyższym, w oparciu o cyt. wyżej przepisy ustawy zasadne jest pozbawienie go uprawnień kombatanckich w wszelkich tytułów. Co prawda we wniosku o wznowienie postępowania i w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.G. wskazuje, że został skierowany do pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego oraz, że w czasie gdy był funkcjonariuszem WUBP nie zwalczał osób i organizacji podziemia politycznego ale nie podaje żadnych konkretnych dowodów na tę okoliczność. Zdaniem Sądu nie jest wystarczająca, jako dowód, wzmianka znajdująca się w zaświadczeniu Wojewódzkiej Komendy Policji, że z akt osobowych nie wynika, aby skarżący wykonywał zadania związane ze zwalczaniem ruchu i organizacji niepodległościowych. Należy podkreślić, że ciężar udowodnienia faktów określonych w art. 21 ust. 3 pkt. 2 ustawy o kombatantach spoczywa na osobie wywodzącej z nich korzystne dla siebie skutki prawne (por. wyrok SN z 18.01. 2002 r. IIIRN 187/00 OSNP 2002/13/00 i wyrok NSA z 20.07. 2000 r. V S.A. 2546/99 LEK 56602)

18 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych stosownie do dyspozycji art. . 25 ust. 2 pkt 1 lit a w związku z art. 21 ust.2 pkt 4 lit. a ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego miał podstawę do pozbawienia W.G. uprawnień kombatanckich.

19 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.