Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2017 r., II SA/Kr 281/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2017 r., II SA/Kr 281/17

Sentencja

1 Kraków, dnia 21 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółka z o. o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie pobrania opłaty za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Strona skarżąca A. Sp. z o. o. w K. zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie strona skarżąca wskazała na znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki w postaci zamrożenia środków, które mogłyby być wykorzystane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co stanowi także utratę korzyści. Z kolei nieodwracalność skutków występuje z powodu braku możliwości przywrócenia utraconych w ten sposób korzyści, a także zastopowania działalności gospodarczej strony skarżącej i utraty jej wiarygodności w oczach klientów.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4 W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej określanej jako P.p.s.a - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

5 Zgodnie z ugruntowaną już linia orzecznictwa do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12).

6 Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania. Okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (por. postanowienia NSA: z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 204/12). Wobec tego to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.

7 Skutki, na jakie powołuje się strona skarżąca w niniejszej sprawie, nie mogą zostać uznane. Dotyczy to zarówno znacznej szkody w postaci wykonania decyzji, jak i nieodwracalności skutków jej wykonania. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. NSA w postanowieniach: z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 420/14; z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 94/14). Sama zapłata kwoty określonej w decyzji jest zwykłym następstwem wykonania decyzji tego rodzaju. Jak dodatkowo wynika z wniosku strony skarżącej o prawo pomocy, nie ma ona majątku na sfinansowanie jakichkolwiek większych opłat, co może oznaczać, iż ewentualna dobrowolna zapłata kary za wycięcie drzew nie jest możliwa, jak i egzekucja administracyjna nie mogłaby dojść do skutku z powodu braku majątku, a zatem nie zaburzy to obecnej działalności spółki - spółka nie prowadzi obecnie działalności operacyjnej, powstała jako spółka celowa, a jej głównym aktywem była nieruchomość budowlana z przeznaczeniem na osiedle mieszkaniowe. Z uwagi na trudności z pozyskaniem środków na sfinansowanie projektu budowlanego przy jednoczesnym ponoszeniu nakładów na nieruchomość postanowiła zbyć te aktywa i zaakceptować odległy termin płatności za przedmiotową nieruchomość. Podobnie rzecz ma się zatem z utraconymi korzyściami oraz wskazywaną utratą wiarygodności w oczach klientów. Brak możliwości sfinansowania opłaty oznacza brak utracenia korzyści ze środków na to przeznaczonych. Z kolei brak działalności operacyjnej wyłącza pozyskiwanie klientów. Należy zatem stwierdzić, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła ani nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ani zagrożenia wyrządzeniem znacznej szkody.

8 Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.