Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2018 r., III SA/Kr 914/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2018 r., III SA/Kr 914/17

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. A, B, C postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 W związku z zarządzonym (k. 52) przedłożeniem akt referendarzowi sądowemu z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 kwietnia 2018 r., wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, udzielając jednocześnie skarżącemu stosownych pouczeń co do tego, że ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach strony oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym a okoliczności przez siebie podnoszone strona powinna wykazać, co oznacza że m.in. musi wyjaśnić:

3 – dlaczego we wcześniejszych wnioskach tj. z 19.12.2016 (k. 29) oraz z 17.07.2017 r. (k. 77) wykazywał tylko jeden dom o pow. 90 m2 i tylko jedną nieruchomość rolną o pow. 0,58 ha? Co stało się z wykazywanym w latach ubiegłych pozostałym majątkiem nieruchomym skarżącego tj. nieruchomością rolną o pow. 7,27 ha i domem o pow. 110 m2? Jeśli nieruchomość rolna o pow. 7,27 ha i dom o pow. 110 m2 zostały zbyte to pod jakim tytułem: darmym czy odpłatnym? jeśli nieruchomość rolna o pow. 7,27 ha i dom o pow. 110 m2 zostały sprzedane to kiedy i za jaką cenę (ewentualnie przedstawienie kopii umowy) oraz na co konkretnie skarżący przeznaczył środki pochodzące z takiej sprzedaży, skoro pieniędzy tych skarżący nie wykazuje obecnie w posiadanych zasobach? jeśli nieruchomość rolna o pow. 7,27 ha i dom o pow. 110 m2 zostały nieodpłatnie darowane to konkretnie komu (ewentualnie przedstawienie kopii umowy) i co skłoniło skarżącego do takiego rozporządzenia?

4 – na ile aktualnie w ujęciu rocznym szacuje przychód z obsiewanego zbożem gruntu rolnego o pow. 0,58 ha a ile wynoszą roczne koszty uzyskania takiego przychodu?

5 Wezwanie wraz z przesłanym formularzem PPF doręczono skarżącemu do rąk dorosłego domownika w dniu 08.06.2018 r. (k. 63).

6 Skarżący złożył w terminie tj. 11.06.2018 r. (wpływ 13.06.2018 r.) wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" w którym podał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

7 Ujawnił, że na jego majątek składa się 90 metrowy dom w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomość rolna o powierzchni 0,58 ha gruntu ornego obsiewanego zbożem. Zadeklarował brak innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Swoje dochody określił na 837,87 zł emerytury.

8 Uzasadniając swoje starania wskazał, że wykazaną emeryturę wydaje na bieżące utrzymanie i lekarstwa. Twierdzi, że wydatki ma jak każdy na średnim poziomie. Podnosi, iż ma duże zadłużenie którego nie spłaca. Powiada, że boryka się z licznymi postępowaniami komorniczymi. Nie wyjaśnił co stało się z majątkiem wykazywanym w latach ubiegłych odpowiadając zdawkowo, że grunt i dom istnieje, nawet wypełnia wnioski o dotacje unijne lecz tych z winy organów nie otrzymuje.

9 Zarządzeniem z 10 lipca 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów źródłowych na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego tj.

10 • spisu miesięcznych wydatków, związanych z jego bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami,

11 • wyciągów z kont bankowych, obejmujących operacje z ostatnich trzech miesięcy i ich obecny stan,

12 • zeznania podatkowego za 2017 r.

13 • odpisów z ksiąg wieczystych lub kserokopii obejmujących nieruchomości bodące własnością lub współwłasnością wnioskodawcy,

14 • dowodu przekazu, przelewu emerytury za ostatni miesiąc,

15 • zaświadczenia z właściwego wydziału ewidencji pojazdów i kierowców o samochodach będących własnością, współwłasnością, wnioskodawcy lub o ich braku.

16 Odpowiadając na to wezwanie skarżący nie przedstawił spisu o który był proszony, oświadczył że nie zbiera paragonów oraz że nie ma kont bankowych, że nie składa zeznań podatkowych, nie przedłożył odpisów z ksiąg wieczystych ani zaświadczenia z ewidencji pojazdów. Dołączył tylko przekaz pocztowy emerytury.

17 Z urzędu stwierdza się, że skarżący cyklicznie ubiega się w najrozmaitszych sprawach o prawo pomocy. We wszystkich składanych wnioskach skarżący przedstawia swoją sytuacją materialną w sposób niekompletny. Nie wykonuje kierowanych do niego wezwań.

18 Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:

19 Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).

20 W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku było niewystarczające mimo pouczenia. Na wezwanie skarżący nie udzielił zaś dodatkowych wyjaśnień o które był proszony. To powoduje, że przyznanie skarżącemu w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Tym bardziej, że pytania oraz kierowane do skarżącego żądania przedstawienia określonych dokumentów źródłowych nie wychodziły poza rzeczową potrzebę i dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez skarżącego. Wystarczało udzielić jednoznacznych odpowiedzi i okazać żądane dokumenty. Wyjaśnienia skarżącego cały czas nie tworzą bowiem spójnego obrazu jego rzeczywistej sytuacji życiowej i możliwości płatniczych.

21 Mając to na uwadze należało odmówić wnioskowi skarżącego i w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.