Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014 r., III SA/Kr 683/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014 r., III SA/Kr 683/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadnienie

2 Wójt Gminy decyzją z dnia [...] 2013 r. znak [...] działając na podstawie art. 3 pkt 11, art. 17, art. 20 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.), art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 1548), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2013 r., poz. 3), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 959), art. 104, art. 130 § 1 i § 2 K.p.a. odmówił K. G. przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 100, 00 zł miesięcznie na okres od 1 stycznia 2013 r. do 30 czerwca 2013 r.

3 W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, osobom uprawnionym do świadczenia pielęgnacyjnego, spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za każdy miesiąc w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 czerwca 2013 r., w którym przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego. Natomiast w myśl art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: 1/ matce albo ojcu; 2/ opiekunowi faktycznemu dziecka, 3/ osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej; 4/ innym osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności – jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Pod pojęciem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, zgodnie z art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych należy rozumieć wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkowstwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.

4 Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OPS 5/12 prowadzenie gospodarstwa rolnego oznacza stałą i osobistą działalność rolnika mającą charakter zarówno wykonywania pracy lub zwykłych innych czynności wiążących się z tym prowadzeniem jak i zarządzanie gospodarstwem. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że K. G. spełnia przesłanki osoby prowadzącej gospodarstwo rolne. Zgodnie z cytowaną powyżej uchwałą NSA prowadzenie gospodarstwa rolnego stanowi negatywną przesłankę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

5 Od powyższej decyzji odwołanie wniosła K. G. podnosząc, że decyzja jest dla niej krzywdząca, gdyż jej siostra wymaga całodobowej opieki. Dodała, że posiada gospodarstwo rolne, jednak z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad siostrą nie pracuje w gospodarstwie.

6 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 kwietnia 2013 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, art. 12 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

7 W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zaskarżona decyzja dotyczy prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, który został przewidziany w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw. Zgodnie z tym przepisem osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na gruncie dotychczas obowiązujących przepisów, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 100 zł miesięcznie (na okres od stycznia do czerwca 2013 r.). Niemniej jednak przyznanie tego dodatku uwarunkowane jest między innymi spełnieniem warunku w postaci rezygnacji z pracy lub innej pracy zarobkowej. Jak wynika z treści powołanego wyżej przepisu ustawy, dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego przyznaje się osobie, jeżeli ta nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą, która tej opieki wymaga. W zaistniałym stanie faktycznym siostra wnioskodawczyni bez wątpienia wymaga opieki, niemniej jednak nie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające przyznanie wnioskodawczyni dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego.

8 Okolicznością niebudzącą w sprawie wątpliwości jest fakt, iż w świetle obowiązujących przepisów wnioskodawczyni jest rolnikiem, a tym samym podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na słuszność tezy przedstawionej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w orzeczeniu z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Bd 55/11, zgodnie, z którym stosownie do treści art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych, pojęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oznacza wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Z przytoczonej definicji wynika, że ustawodawca mówiąc o zatrudnieniu lub innej pracy zarobkowej, pomija wszelkie prace niewykonywane we wskazanych powyżej formach, co należy odnieść także do rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne (wykonującego prace rolnicze w tym gospodarstwie). Kwestia niniejsza była również przedmiotem niedawnego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. akt l OPS 5/12) podzielił stanowisko, zgodnie z którym prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi negatywną przesłankę przyznania tej osobie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 o świadczeniach rodzinnych. Tym samym nie można uznać, iż K. G. zrezygnowała z zatrudnienia bądź nie podejmuje zatrudnienia w związku z opieką nad siostrą.

9 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. G. podniosła, że jest pokrzywdzona rozstrzygnięciem organów orzekających w sprawie i uważa je za niesłuszne. Wskazała, że samo posiadanie gospodarstwa rolnego nie jest przeszkodą do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego tym bardziej, że nie pracuje w tym gospodarstwie, gdyż całą dobę sprawuje opiekę nad siostrą. Dodała również, że pole leży odłogiem i nie jest użytkowane.

10 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

12 Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. na treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik sprawy.

13 Odnosząc granice kontroli sądowoadministracyjnej do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga K. G. jest zasadna i jako taka podlega uwzględnieniu.

14 Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy znowelizowanej ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje m.in. matce albo ojcu, jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobę legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału, na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Trzeba przy tym zauważyć, że w wyniku nowelizacji ustawy o świadczeniach rodzinnych dokonanej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r., poz. 1548), z dniem 1 stycznia 2013 r. nastąpiła istotna zmiana przepisów dotyczących świadczeń przyznawanych z tytułu opieki nad osobą niepełnosprawną. Obok dotychczasowego świadczenia pielęgnacyjnego – świadczenia z art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych – wprowadzono specjalny zasiłek opiekuńczy uregulowany w art. 16a tej ustawy. Przy czym przesłanki uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego zostały zawężone przedmiotowo poprzez wprowadzenie dodatkowej przesłanki czasowej, w której powinna powstać niepełnosprawność osoby wymagającej opieki. Otóż zgodnie z art. 17 ust. 1b tej ustawy świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała nie później niż do ukończenia 18 roku życia (pkt 1) lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia (pkt 2).

15 Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r., poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, albo orzeczeniem o niepełnosprawności, łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych). Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 (art. 16a ust. 2 tej ustawy).

16 Ponadto trzeba zauważyć, że art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw stanowił, że osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowały prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych. Natomiast art. 11 w ust. 3 przewidywał, że wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1.

17 Przepisy art. 11 ust. 1 i 3 ustawy nowelizującej zastał jednakże uznany za niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt K 27/13 (Dz.U. z 2013 r., poz. 1557). Dodać należy, że art. 12 ust. 1-3 ustawy zmieniającej przewidywał ponadto, że osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1, spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za każdy miesiąc w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 czerwca 2013 r., w którym przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 100 zł miesięcznie, które to prawo powinien ustalić z urzędu właściwy wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Osoby, o których mowa w ust. 1 tego przepisu to zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej ustawy osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych, które zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych.

18 Zatem z przepisu powyższego wynika, że beneficjentem dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego opartego na omawianej ustawie jest osoba, która spełnia warunki określone w art. 17 ust. 1 w brzmieniu nadanym powołaną ustawą. Do rozważenia pozostaje, czy wnioskodawczyni spełnia warunki określone w art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Jeszcze raz należy powtórzyć, że zgodnie z tym przepisem świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji, z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: 1) matce albo ojcu, 2) opiekunowi faktycznemu dziecka, 3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pracy zastępczej, 4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej i lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień, opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (ust. 1). Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: 1) nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia (ust. 1b). Zatem z powołanego art. 17 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. wynika, że warunkiem otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego jest między innymi to, aby niepełnosprawność, wystąpiła do 18 roku życia lub w sytuacjach wskazanych w tym przepisie do 25 roku życia. Tymczasem organy orzekające w niniejszej sprawie nie odniosły sytuacji skarżącej do nowego stanu prawnego, który zaistniał po dniu 1 stycznia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy, w szczególności z pisma z dnia 15 maja 2013 r. siostra skarżącej od urodzenia jest upośledzona i wymaga całkowitej opieki osób trzecich, zatem spełnia przesłanki określone w art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organy w ogóle, nie wzięły tego faktu pod uwagę. Z całości uzasadnienia decyzji zarówno organu I jak i II instancji wynika, że opierały swoje rozstrzygnięcie na starych przepisach. Co więcej w ocenie Sądu organy powinny ustalić, do kiedy skarżącej przysługiwało nabyte na mocy decyzji z dnia [...] 2010 r., prawo do świadczenia pielęgnacyjnego oraz czy może ona uzyskać to prawo po wejściu w życie ustawy nowelizującej z dnia 7 grudnia 2012 r. Organy administracji publicznej powinny więc zbadać, czy skarżąca spełnia wymogi z art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, obowiązujące po wejściu w życie wspomnianej nowelizacji. Należy jednak podkreślić, że taka weryfikacja powinna być nakierowana przede wszystkim na sprawdzenie, czy skarżąca spełnia dodatkowe warunki sformułowane w art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, o jakich nie było mowy przed nowelizacją tego przepisu. Niemniej, organy administracji publicznej konsekwentnie powoływały się na uchwałę NSA z dnia 11 grudnia 2012 r., I OPS 5/12, podnosząc, że fakt posiadania gospodarstwa rolnego przez skarżącą automatycznie wyklucza ją z grona osób mogących ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, a tym samym o przyznanie dodatku do tego świadczenia. Nie negując stanowiska zawartego w powołanym orzeczeniu, trzeba jednak zauważyć, że w decyzji z dnia 2 września 2013 r. r. organ I instancji przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne bezterminowo w związku z opieką nad A. G. (decyzja wpłynęła do WSA w Krakowie dnia 13 stycznia 2014 r.).

19 Trzeba poza tym podkreślić, że wejście w życie ustawy nowelizującej z dnia 7 grudnia 2012 r. nie zmieniło w ogóle zasad realizacji przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub nie podjęcia pracy, w kwestii świadczenia pielęgnacyjnego. Jednocześnie art. 16a, który został wprowadzony do ustawy przez art. 1 pkt 4 ustawy zmieniającej z dniem 1 stycznia 2013 r. stanowi, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału, na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

20 Zgodnie z pkt 8 tego przepisu specjalny zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu z innych tytułów.

21 Dokonując nowelizacji tą ustawą także art. 17 dotyczącym świadczenia pielęgnacyjnego nie zawarto jednoznacznie takiego zastrzeżenia, co w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oznacza, że przy udzieleniu tego rodzaju świadczenia nie w każdym przypadku ubezpieczenie w KRUS jest przesłanką negatywną do jego przyznania.

22 Zatem dopiero, gdy organ prawidłowo odniesie stan prawny do sytuacji skarżącej oraz A. G. można będzie właściwie orzec o przyznaniu dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 30 czerwca 2013 r. Organy odnosiły sytuację skarżącej do nieaktualnego stanu prawnego, w związku, z czym stwierdzić należy, że wada ta miała istotne znaczenie dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy, gdyż bezpośrednio ograniczyła prawa, jakie skarżąca mogła uzyskać.

23 Na marginesie należy dodać, że decyzją 2 września 2013r. znak [...] organ przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad A. G., uznano, zatem że spełnia ona przesłanki do przyznani a tego świadczenia w nowym stanie prawnym.

24 W tej sytuacji należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2013 r.. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Rozpatrując ponownie sprawę organy administracji publicznej powinny prawidłowo zweryfikować, czy skarżąca spełnia wymogi, o jakich mowa w aktualnym brzmieniu art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, mając na względzie uwagi Sądu poczynione wyżej.