Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2017 r., III SA/Kr 648/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 września 2017 r., III SA/Kr 648/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 kwietnia 2017 r. nr [...] B. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, gdyż organ II instancji nie rozpoznał merytorycznie jego wniosku.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

4 Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

5 Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 5/14). Obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt l FSK 182/12). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za uzasadnienie wniosku nie można uznać twierdzenia skarżącego, że organ II instancji nie rozpoznał merytorycznie jego wniosku, tym bardziej, że również i ten wniosek (zawarty w odwołaniu od decyzji organu I instancji) skarżący nie uzasadnił. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę.

6 Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.