Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., III SA/Kr 583/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., III SA/Kr 583/19

Sentencja

1 |Sygn. akt III SA/Kr 583/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Janusz Bociąga (spr.), Sędziowie: WSA Bożenna Blitek, WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2019 r., sprawy ze skargi G. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia kwatery skargę oddala

Uzasadnienie

2 Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia 19 kwietnia 2019 r. na podstawie art. 127 § 2, art. 138 §1 pkt 1 kpa, art. 97 ustawy o Policji, § 11 i 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, po rozpatrzeniu odwołania G. B. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2019 r. nr [...] w sprawie opróżnienia z osób i rzeczy tymczasowej kwatery położonej w miejscowości T, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję

3 W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

4 Decyzja organu pierwszej instancji została wydana w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] 2000r Komendant Powiatowy Policji przydzielił funkcjonariuszowi Policji G. B. tymczasową kwaterę położoną w miejscowości T nr [...] składającą się z dwóch pokoi, o łącznej powierzchni 66,45 m2. Przy przydziale uwzględniono żonę i 2 dzieci. Kwatera mieści się w budynku stanowiącym własność Skarbu Państwa - w trwałym zarządzie Komendy Wojewódzkiej Policji. Budynek przeznaczony jest na cele służbowe; mieści się w nim Punkt Przyjęć Interesantów.

5 G. B. został zwolniony z dniem 25 lutego 2019 r. ze służby w Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia 24 stycznia 2019 r Komendanta Powiatowego Policji. W tej sytuacji dysponent tymczasowej kwatery po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym wydał decyzję nr [...] z dnia [...] 2019r. o opróżnieniu tymczasowej kwatery zajmowanej przez zainteresowanego wraz z rodziną.

6 G. B. złożył odwołanie tej od decyzji. W odwołaniu wniósł o zmianę decyzji organu I instancji i o wyznaczenie nowego, 3-letniego terminu opuszczenia zajmowanej przez niego tymczasowej kwatery, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji. Zainteresowany uzasadnia taki termin, faktem ukończenia przez syna N. szkoły podstawowej za 3 lata. Okres 3-letni opuszczenia tymczasowej kwatery pozwoli mu przygotować się do opuszczenia zajmowanego lokalu bez negatywnego wpływu na życie rodziny.

7 Komendant Wojewódzki Policji jako organ II instancji, po rozpatrzeniu akt sprawy stwierdził, że kwestie dotyczące mieszkań przeznaczonych dla policjantów regulują przepisy zawarte w rozdziale ósmym ustawy o Policji oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze w postaci rozporządzenia MSWiA z dnia 18.05.2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Zgodnie z par. 11 w/w rozporządzenia: " Przydział tymczasowej kwatery w budynku jednostki organizacyjnej Policji przeznaczonym na cele służbowe lub znajdującym się na terenie obiektu zamkniętego może nastąpić tylko na okres pełnienia służby przez policjanta w tej jednostce". W myśl natomiast par. 13 ust. l pkt l przedmiotowego rozporządzenia: "Opróżnienie tymczasowej kwatery następuje w przypadku (...) zwolnienia policjanta ze służby (...)". Rozkazem personalnym Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji, G. B. został z dniem 25.02.2019 r. zwolniony ze służby w Policji. W tej sytuacji, mając na uwadze obowiązujące przepisy zasadnym było wydanie decyzji o opróżnieniu tymczasowej kwatery.

8 Rozumiejąc trudną sytuację rodzinną strony trzeba podkreślić, że organy administracji publicznej zobowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa. Ustawodawca nie przewidział żadnych okoliczności, które umożliwiałyby organowi odstąpienie od wydania decyzji o opróżnieniu tymczasowej kwatery i w ten sposób czyniły możliwość różnicowania podmiotów ze względu na ich sytuację życiową W zaistniałej sytuacji brak jest możliwości prawnych przydzielenia G. B. lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości T, jako tymczasowej kwatery. Opróżnienie tymczasowej zajmowanego przez osobę nieuprawnioną leży również w interesie społecznym. Zgodnie z art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego: "w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Bez wątpienia w interesie społecznym i słusznym interesie obywateli leży zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie podległym Komendantowi Powiatowemu Policji. W tym celu niezbędne jest zapewnienie podległym policjantom mieszkań służbowych i kwater tymczasowych, zwiększy to bowiem efektywność funkcjonariuszy i ich gotowość do służby dla dobra obywateli. Wydanie zaskarżonej decyzji jest więc w interesie społecznym polegającym na zapewnieniu bezpieczeństwa i porządku publicznego. Komendant Wojewódzki Policji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji.

9 G. B. wniósł skargę na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

10 W skardze G. B. zarzucił organowi nierzetelne wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych ze sprawą, wnioskując , iż nastąpiło naruszenie art. 7 kpa. Przede wszystkim kierując się interesem społecznym zrezygnowałem z możliwości jakie dają obowiązujące przepisy. Wobec trudnej sytuacji kadrowej jednostki aby nie blokować stanowiska służbowego nie skorzystałem z możliwości zaprzestania służby z powodu podjęcia leczenia i pozostawania w służbie przynajmniej przez okres 12 miesięcy". Wskazał, że opróżnienie tymczasowej kwatery może mieć negatywne skutki dla zdrowia i edukacji jego syna, który zmuszony byłby zmienić szkołę. W konkluzji w nosi o uchylenie decyzji organu drugiej instancji i zobowiązanie KWP " do wydania w terminie określonym przez Sąd decyzji wyznaczającej skarżącemu nowego 3-letniego terminu opuszczenia zajmowanego lokalu licząc od dnia uprawomocnienia decyzji".

11 W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

13 Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

14 Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

15 Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

16 Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 kwietnia 2019 r. którą to utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2019 r. nr [...] w o opróżnieniu z osób i rzeczy tymczasowej kwatery położonej w miejscowości T.

17 Podstawę materialnoprawną ww. decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów).

18 Zgodnie z art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92, 94 i art. 95 ust. 2 - 4, następuje w formie decyzji administracyjnej. Stosownie natomiast do § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, opróżnienie tymczasowej kwatery następuje m.in. w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 95 ust. 2 pkt 1 - 4, pkt 7 i 9 oraz w art. 95 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o Policji. Z kolei w myśl art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby - bez tytułu prawnego.

19 W świetle art. 88 ust. 1 ww. ustawy, prawo do lokalu mieszkalnego, pozostającego w dyspozycji organów Policji przysługuje policjantowi w służbie stałej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, zaś w myśl art. 89 ustawy członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym: 1) małżonek, 2) dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 25 lat życia, 3) rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające.

20 Z akt sprawy bezspornie wynika, że tymczasowa kwatera mieści się w budynku stanowiącym własność Skarbu Państwa - w trwałym zarządzie Komendy Wojewódzkiej Policji. Budynek przeznaczony jest na cele służbowe; mieści się w nim Punkt Przyjęć Interesantów.

21 Zgodnie z art. 90 ustawy o Policji na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 czerwca 2001 r. I CKN 683/00 (publ. LEX nr 74801), lokalem będącym w dyspozycji ministra spraw wewnętrznych w rozumieniu ww. artykułu jest lokal, co do którego decyzja o jego przydziale lub o jego opróżnieniu należy do kompetencji jednostek podległych temu organowi. Dyspozycyjność jest zatem związana z prawem organu Policji do decydowania kto jest uprawniony do zamieszkiwania lokalu lub nie, przy uwzględnieniu zapisów ustawy o Policji. Pogląd ten ma zastosowanie również do kwater tymczasowych. Zaznaczenia wymaga, że problematyka mieszkań dla funkcjonariuszy została objęta odrębną regulacją prawną w przepisach resortowych i w tym zakresie nie mają zastosowania wynikające z innych regulacji prawnych rozwiązania dotyczące najmu lokali mieszkalnych, czy też ochrony praw lokatorów. Przepis art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1610 ze zm.), stanowi, że przepisy tej ustawy stosuje się do lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, do lokali będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz lokali pozostających i przekazanych do dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu, jeżeli przepisy odrębne dotyczące tych lokali nie stanowią inaczej. W przypadku lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów tymi przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych są przepisy zamieszczone w rozdziale 8 ustawy o Policji. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Wewnętrznej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r., poz. 708 ze zm.), mają również zastosowanie do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin. Powyższe przepisy w sposób szczególny uregulowały status prawny tych lokali, krąg osób, które są uprawnione do uzyskania tytułu prawnego do takiego lokalu, a także zasady postępowania i opróżniania lokali w przypadku, gdy lokale zajmowane są przez osoby bez tytułu prawnego. Stąd też do lokalu mieszkalnego (kwatery tymczasowej) pozostającego w dyspozycji organów Policji nie mają zastosowania przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów (...), w tym art. 30 tej ustawy. Podkreślenia również wymaga, że status zajmowanego przez skarżącego lokalu, a więc lokalu pozostającego w dyspozycji Policji przesądza także o tym, że do lokalu takiego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.).

22 Pogląd ten znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 16 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 1122/10, z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 220/12; publ. CBOSA).

23 Na podstawie ustawy o Policji tytuł prawny do lokalu mieszkalnego może otrzymać tylko i wyłącznie funkcjonariusz Policji. Osoby wymienione w art. 89 ustawy o Policji, które uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego policjantowi, nie posiadają samodzielnego tytułu prawnego do lokalu. Ich uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu ma charakter pochodny i wywodzi się z tytułu prawnego jaki posiada policjant (por. wyrok NSA z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt I OSK 1479/07; publ. LEX nr 491472). Natomiast na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) tytuł prawny do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji zachowują lub mogą taki tytuł uzyskać emeryci i renciści policyjni. Ten sam przepis art. 29 ww. ustawy przewiduje możliwość uzyskania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego przez członków rodziny, ale tylko i wyłącznie w takim przypadku, gdy byliby uprawnieni do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, albo już był emerytem lub rencistą policyjnym.

24 Taka sytuacja nie zaistniała w przedmiotowej sprawie. Okolicznością niesporną w niniejszej sprawie jest, że skarżący G. B. został zwolniony z dniem 25 lutego 2019r ze służby w Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia 24 stycznia 2019 r. Komendanta Powiatowego Policji. Konsekwencją zajmowania lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji przez osobę, która nie posiada tytułu prawnego do tego lokalu jest wydanie decyzji o opróżnieniu lokalu, a podstawę prawną takiej decyzji stanowi art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji. Przepis ten z woli ustawodawcy przewiduje wydanie decyzji związanej co oznacza, że organ Policji nie ma podstaw do stosowania zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli właściwej dla konstrukcji uznania administracyjnego.

25 W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Sytuacja rodzinna skarżącego w świetle obowiązującego prawa dla organów nie mogła mieć istotnego znaczenia. W przedmiotowej sprawie organy zostały przez prawodawcę zobowiązane do odzyskania kwatery służbowej po zwolnieniu skarżącego z Policji.

26 Nie ma również racji strona skarżąca, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a. Uzasadnienie. decyzji zawiera wyczerpujące wyjaśnienie faktycznej i prawnej podstawy podjętego rozstrzygnięcia, jest spójne i logiczne, a zatem spełnia przesłanki określone w powołanym przepisie. Zaznaczyć należy, że w motywach zaskarżonej decyzji organ odwoławczy obszernie wyjaśnił stronie skarżącej z jakich powodów nie uwzględnił wniosku o wyznaczenie 3 letniego okresu do opuszczenia tymczasowej kwatery..

27 Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.